Απόδραση από {LF}το πολιτικό Ισλάμ

Για μεγάλο χρονικό διάστημα επισημαίνω τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν από τις ανεξέλεγκτες ροές μουσουλμάνων μεταναστών καθώς και τρόπους για την ανακοπή τους. Φοβάμαι όμως πως όλα αυτά γίνονταν μάταια. Το πολιτικό προσωπικό δεν φαίνεται να ανησύχησε, ενώ η κοινή γνώμη μάλλον αδιαφόρησε.

Τώρα πλέον, σύμφωνα και με εκτιμήσεις επισήμων παραγόντων, οι μουσουλμάνοι ήρθαν για να μείνουν. Και η κοινωνία οφείλει να προετοιμαστεί να συμβιώσει μαζί τους. Με βάση αυτά φαίνεται πως το ζήτημα της αποτροπής αθρόων εισόδων είναι χαμένο. Αυτό που μένει είναι η ενημέρωση για τη ματαίωση της ισχυροποίησης του πολιτικού Ισλάμ μέσα στην κοινωνία.

Εχω αναλύσει πολλές φορές τα φαινόμενα που δημιουργούνται σε κοινωνίες που παθητικά υφίστανται την άνοδο της ισλαμικής διείσδυσης. Ανάλογα με το ποσοστό παρουσίας μουσουλμάνων στην κοινωνία αλλάζουν και τα δεδομένα της παρουσίας τους. Αυτό που είναι πάντοτε δεδομένο είναι η πρόθεση των πιστών του Ισλάμ, σύμφωνα και με τις επιταγές των ιερών κειμένων (Bukhari Book 58, Hadith 3), να ασκούν πιέσεις για την υποταγή των αλλοθρήσκων  στους κανόνες της Σαρία (ιερός νόμος). Στις επιδιώξεις δηλαδή του πολιτικού Ισλάμ.

Οι πιέσεις ξεκινούν από τα απλούστερα (προμήθεια ειδικού φαγητού – χαλάλ – από καντίνες σχολείων και χώρων εργασίας μέχρι καταστήματα τροφίμων κι απασχόληση μουσουλμάνων για διαχείριση τέτοιων δραστηριοτήτων) μέχρι σοβαρότερα (υπαγωγή στη Σαρία υποχρεωτικά όλων των μουσουλμάνων, ισλαμική αστυνομία σε γειτονιές, κατάργηση χριστιανικών εορτών κι εκδηλώσεων που ενοχλούν πιστούς του Ισλάμ, ραδιοφωνική μετάδοση προσευχών, ακόμα και ποσοστώσεις για διορισμούς στο Δημόσιο, ένταξη στον Στρατό, πανεπιστήμια, βουλευτικές λίστες κ.λπ.).

Με βάση όμως τα ισλαμικά ιερά κείμενα οι αρχές των αλλοπίστων μπορούν να ξεφύγουν από τις πιέσεις. Διότι υπάρχουν κανόνες για τους μουσουλμάνους που τους επιτρέπουν να ζουν κάτω από αρχές και αξίες εκτός Σαρίας. Κάτω δηλαδή από συνήθειες χριστιανικών κοινωνιών. Οι εντολές tayseer (διευκόλυνση) και darura (ανάγκη) της Σαρία επιτρέπουν στους πιστούς να ζουν εκτός υποχρεώσεων πολιτικού Ισλάμ όταν οι συνθήκες (χριστιανικές χώρες) το επιβάλλουν (βλ. στο Youtube βίντεο Sharia: Necessity and Obligation).

Ζώντας λοιπόν εκτός κανόνων πολιτικού Ισλάμ (Σαρία) δεν αποτελεί για μουσουλμάνους παραβίαση ελευθερίας της θρησκείας. Και η επιβολή των κανόνων δυτικών φιλελεύθερων κοινωνιών δεν συνιστά παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Φθάνει οι κοινωνίες να είναι αποφασισμένες να εφαρμόσουν τους νόμους και τις αρχές τους.