Σχέση

Τι τους ενώνει; Η κομματική τους ταυτότητα. Η φιλοδοξία τους να ηγούνται της Κεντροαριστεράς. Και η διείσδυση που αμφότεροι έχουν στον πράσινο μηχανισμό. Τι τους χωρίζει; Κατά έναν παράδοξο τρόπο, όλα τα παραπάνω. Φώφη Γεννηματά και Νίκος Ανδρουλάκης ίσως ανήκουν σε εκείνη την κατηγορία των πολιτικών που, παρότι διαλαλούν τη διαφορετικότητά τους, μοιάζουν αρκετά ο ένας στην άλλην. Ψυχαναλυτικά μιλώντας, έτσι πιθανόν εξηγείται γιατί η σχέση τους βρισκόταν πάντα σε κρίση. Η χθεσινή τηλεοπτική εμφάνιση του ευρωβουλευτή του ΚΙΝΑΛ που ερμηνεύτηκε ως «μια προειδοποιητική μπαλοθιά» προς την πρόεδρο του κόμματος, ενόψει της σημερινής συνεδρίασης του Ενιαίου Πολιτικού Κέντρου του ΠΑΣΟΚ, δεν εξέπληξε κανέναν στον χώρο. Δεν ήταν άλλωστε η πρώτη φορά που εκείνος της καταλόγιζε το 8% που πήρε το ΚΙΝΑΛ στη τελευταία κάλπη. Τρεις μόλις μέρες μετά τις εκλογές είχε βγει για να πει το κλασικό «το αποτέλεσμα δεν συμβαδίζει με τις προσδοκίες του κόμματός μας», που καταλήγει στο εσωκομματικά κάπως απειλητικό «στα όργανά μας συζητούμε για όλα».

Μηχανισμοί

Τότε εκείνη, χωρίς να προφέρει καν το όνομά του, τον παρουσίασε ως – sic – κρυπτόμενο στον αγώνα που αρχίζει τώρα με κίνητρο τις προσωπικές του φιλοδοξίες να εμφανίζεται. Και σαν κάποιον που το 2015 έλεγε «να διαλυθεί το ΠΑΣΟΚ, να γίνει ΕΠΙΝΕ με διαδικασίες μακριά από τη βάση της παράταξης». Αυτά είναι παλιά δημόσια κριτική. Τώρα στο παρασκήνιο οι προσκείμενοι στον μεν κατηγορούν τη δε πως επιθυμεί «να σετάρει το συνέδριο». Να καταφύγει, όπως ο ίδιος λέει on camera, σε «διορισμένους συνέδρους» προκειμένου να ελέγξει την έκβαση των πραγμάτων. Οι υποστηρικτές της ηγεσίας πάλι επικρίνουν συνέχεια τον ευρωβουλευτή για «αρχηγικές βλέψεις που βασίζονται στα ερείσματα που έχει στον πασοκικό μηχανισμό» από την εποχή που ήταν γραμματέας. Για τους πιο αποστασιοποιημένους, όλα θα κριθούν από τους μηχανισμούς των δύο, οι οποίοι διαφέρουν ποιοτικά. Αν πάντως έχουν δίκιο όσοι βλέπουν τον γεννηματικό να είναι κάπως αποδιοργανωμένος και τον ανδρουλακικό να μην είναι πια ανδρουλακικότερος του Ανδρουλάκη, το επικείμενο συνέδριο θα εξελιχθεί από αναίμακτα μέχρι αδιάφορα.