Ουδείς μονιμότερος…

Την περασμένη Κυριακή το βράδυ έφταναν και μπορεί να περίσσευαν κιόλας είκοσι μετρημένες λέξεις, συμπεριλαμβανομένων των έξι άρθρων(!) για να γνωστοποιηθεί από Πειραιά μεριά το αναμενόμενο, που ήταν και προφανές…

Ούτε Μπαρτζώκας, ούτε Σκάιλς, ούτε όποιος άλλος «έπαιξε» στο παιχνίδι της διαδοχής του Ντέιβιντ Μπλατ, αλλά Κεστούτις Κεμζούρα και ό,τι ήθελε προκύψει σε αυτή την εξ ορισμού και εκ προοιμίου περίεργη σεζόν, που του Ολυμπιακού του μπήκε κιόλας στραβά κι ανάποδα!

Αληθεύει αυτό, διότι μέσα σε είκοσι μέρες χώρισε τα τσανάκια του με τον Μπλατ, γνώρισε δύο ήττες στα πρώτα τρία ματς της Ευρωλίγκας και αντί για το προσδοκώμενο και εφικτό 3-0 βρίσκεται στο 1-2, ενώ απόψε (22:00) δοκιμάζεται στο άντρο της Μπασκόνια, στο οποίο ταιριάζει γάντι – με την απαραίτητη γεωγραφική παραποίηση – μια αποφθεγματική αρχαία ελληνική ρήση, που αφορούσε την Κόρινθο… Ου παντός πλειν ες… Βιτόρια, χώρια που η ισπανική ομάδα (2-2) υποδέχεται τους Πειραιώτες στον πρώτο εντός έδρας αγώνα της.

«Η Bιτόρια αποτελεί πάντοτε ένα από τα δυσκολότερα μέρη για να παίξει κάποιος, διότι πρόκειται για μια σκληρή έδρα και η Μπασκόνια είναι μια ισορροπημένη ομάδα που κυρίως μπροστά στο κοινό της παίζει με γρήγορο ρυθμό» σχολίασε ο γεννημένος στις 20 Απριλίου του 1970 προπονητής, ο οποίος απόψε κάνει το ντεμπούτο του ως μόνιμος και όχι ως προσωρινός και υπό αίρεσιν.

Στην προκειμένη περίπτωση επιβεβαιώθηκε μέχρι κεραίας το «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού» και μάλιστα σε μια συγκυρία που δεν είναι η πλέον πρόσφορη τόσο για την ευρισκόμενη υπό νέα ανακατασκευή ομάδα, όσο και για τον Κεμζούρα, ο οποίος πάντως δεν είναι ούτε άγνωστος στην πιάτσα, ούτε έβαλε στόχο σε όλη του τη ζωή να βρίσκεται στη σκιά του Μπλατ…

Ο ξανθομάλλης Λιθουανός δεν κατέπεσε σαν κομήτης, τουναντίον αρχής γενομένης από το 2001 έχει γράψει πολλά χιλιόμετρα στους πάγκους, έχει κατακτήσει στη σόλο καριέρα του τρεις τίτλους στην Τσεχία (Νίμπουρκ) και έναν στη Ρωσία (Χίμκι) και συν τοις άλλοις μοστράρει και ένα χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010.

Δεν του λείπει επίσης η εμπειρία στην Ευρωλίγκα, από τη σεζόν 2012-13 όταν καθόταν στον πάγκο της πολωνικής Πρόκομ Γκντίνια με την οποία στους 10 αγώνες της πρώτης φάσης σημείωσε δυο νίκες και οκτώ ήττες.

Μετά την οριστικοποίηση της προαγωγής του από assistant σε υπηρεσιακό προπονητή και εν συνεχεία σε head coach ο Κεμζούρα καθίσταται ο δεύτερος λιθουανός προπονητής που θα καθίσει στον πάγκο του Ολυμπιακού μετά τον Γιόνας Καζλάουσκας (2004-06).

Στο τρίτο σκαλί του βάθρου σε Παγκόσμιο Κύπελλο αναρριχήθηκε ο Κεμζούρα το 2010 στην Κωνσταντινούπολη, όπου η Εθνική Λιθουανίας, υπό τις οδηγίες του, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, νικώντας στον μικρό τελικό τη Σερβία με 99-88. Ο Κεμζούρα κοουτσάρισε επίσης τη Λιθουανία στο Ευρωμπάσκετ 2011 όπου οι οικοδεσπότες κατέλαβαν την πέμπτη θέση, νικώντας στο τελευταίο ματς την Ελλάδα με 73-69, στο Προολυμπιακό Τουρνουά του 2012 στο Καράκας και στο Ολυμπιακό Τουρνουά της ίδιας χρονιάς στο Λονδίνο (8η θέση), ενώ στη συνέχεια τον διαδέχθηκε ο Καζλάουσκας.

Παλιομοδίτης
Οσο οξύμωρο και αν ακούγεται, ο άνθρωπος που θα καθοδηγήσει τον Ολυμπιακό από εδώ και πέρα είναι ένας εκσυγχρονιστής… παλιομοδίτης, ομνύοντας σε αρχές παλαιάς κοπής, τις οποίες ωστόσο φροντίζει να επικαιροποιεί.

Ο Κεμζούρα είναι οπαδός του «σοβαρού μπάσκετ»! Δεν θέλει πολλές ντρίμπλες, τσαντίζεται όταν βλέπει τους παίκτες να παίρνουν την μπάλα και να την κάνουν κομπολόι και δίνει έμφαση σε συγκεκριμένες αρχές, επιμένοντας στην κυκλοφορία της μπάλας, στα σκριν, στην έξτρα πάσα και στο pick n’ roll που επί ημερών Μπλατ βρισκόταν σε ύφεση.

Μετά τη φαντασμαγορική εμφάνιση και τη νίκη επί της Βαλένθια, τα δημόσια σχόλια του Βασίλη Σπανούλη και του Κώστα Παπανικολάου έμοιαζαν με ψήφο εμπιστοσύνης προς τον Κεμζούρα. Ακολούθησε η αδόκητη ήττα από τη Ζενίτ που ωστόσο δεν άλλαξε την παγιωμένη άποψη των αδελφών Αγγελόπουλου για το ποιόν του Κεμζούρα. Το αποτέλεσμα; Εκείνες οι είκοσι λέξεις που έφυγαν τις προάλλες από τα γραφεία της ΚΑΕ!