Απαράδεκτη

Κάθε μέρα που περνάει και με κάποιο περιστατικό επιβεβαιώνεται η εκτίμηση πολλών (μεταξύ των οποίων και του γράφοντος…) ότι η Συμφωνία των Πρεσπών δεν είναι μόνο εθνικά επιζήμια. Είναι και πολιτικά απαράδεκτη.

Τελευταίο κρούσμα. Κανείς έως τώρα δεν έχει διαψεύσει την ερμηνεία που ο Ευ. Βενιζέλος έδωσε στο άρθρο 1 παρ. 10 της Συνθήκης.

Σύμφωνα με την ερμηνεία αυτή, η ονομασία erga omnes της βορείου γείτονος είναι στον αέρα από τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή Ενωση αρνήθηκε να ξεκινήσει ενταξιακές διαπραγματεύσεις.

Προσέξτε παρακαλώ τρία πράγματα.

1. Η ονομασία erga omnes ήταν η μοναδική ουσιαστική παραχώρηση των Σκοπίων απέναντι στις υποχωρήσεις της ελληνικής πλευράς.

2. Ακόμη κι αυτή η μοναδική ουσιαστική παραχώρηση δεν είναι δεδομένη, αλλά τελεί υπό προϋποθέσεις. Εξαρτάται δηλαδή από την έναρξη διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ενωση.

3. Είναι πρωτοφανές η υλοποίηση ενός όρου μιας συμφωνίας να μην εξαρτάται από εκείνον που τον αποδέχτηκε αλλά από τρίτους. Τον οποίων τη συμπεριφορά ουδείς μπορεί να επιβάλει ή να προεξοφλήσει.

Το πιάσατε το υπονοούμενο; Το πιάσατε!

Διαπραγματεύτηκαν μια ετεροβαρή συμφωνία την οποία κατέστησαν ακόμη πιο ετεροβαρή αφού δεν διασφάλισαν την σε κάθε περίπτωση υλοποίηση των υποχρεώσεων της άλλης πλευράς.

Δεν μου αρέσουν οι χαρακτηρισμοί περί προδοσίας και ουδέποτε τους έχω χρησιμοποιήσει. Αλλά αν αποκλείσουμε την προδοσία, τότε οι άνθρωποι που έκαναν μια τέτοια συμφωνία είναι αδιανόητοι κομπογιαννίτες.

Αποτέλεσμα; Τα Σκόπια σήμερα έχουν απαλλαγεί από τη σημαντικότερη υποχρέωση που είχαν αναλάβει.

Υποθέτω ότι ο τότε πρωθυπουργός δεν καταλάβαινε γρι από τέτοια ζητήματα. Είχε αναλάβει μια δέσμευση απέναντι στον Γιούνκερ και τη Μέρκελ και ήθελε απλώς να την υλοποιήσει.

Ούτε είναι τυχαίο ότι ο Κοτζιάς βρήκε πολιτικό ρόλο σε ηλικία που οι περισσότεροι βγαίνουν στη σύνταξη. Αν ήταν το διπλωματικό ταλέντο που νομίζει, κάποιος θα τον είχε ανακαλύψει νωρίτερα.

Αμφότεροι πάντως επιβαρύνουν τη θέση τους όταν ψέγουν τον Μητσοτάκη επειδή ο Μακρόν με την Ολλανδία και τη Δανία έκλεισαν την πόρτα στα Σκόπια.

Ο Μητσοτάκης (που προφανώς ήξερε για το βέτο του Μακρόν από τον Αύγουστο όταν συναντήθηκαν στο Παρίσι) είχε μόνο μία επιλογή: να μην εμπλακεί σε μια σύγκρουση που δεν τον συνέφερε. Και αυτό ακριβώς έκανε.

Ετσι η μπάλα τώρα είναι στο γήπεδο της Βόρειας Μακεδονίας.

Αν ψηφίσουν στις εκλογές να εφαρμοστεί η Συμφωνία, με γεια τους και χαρά τους. Να την εφαρμόσουν.

Αν ψηφίσουν να μην εφαρμοστεί, αυτοί θα έχουν αναλάβει την ευθύνη και το κόστος της ρήξης.