«Οι ήρωες του “Γλάρου” είναι παγιδευμένοι στις επιλογές τους»

Οι περισσότεροι καλλιτέχνες έχουν ένα έργο-ορόσημο. Ενα κείμενο που αγαπούν, στο οποίο επιστρέφουν και αισθάνονται ότι μέσα από αυτό μπορούν να εκφραστούν. Για τον Γιάννη Παρασκευόπουλο αυτό είναι «Ο γλάρος» του Αντον Τσέχοφ. Εχοντάς το σκηνοθετήσει στο Εθνικό Θέατρο της Κραϊόβα το 2015, αλλά και το 2018 σε μια συμπαραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων και του Θεσσαλικού Θεάτρου, επιστρέφει για τρίτη φορά σε αυτήν την κωμωδία με τη λίγη δράση και τα πέντε καντάρια έρωτα, όπως το περιέγραφε ο ίδιος ο Τσέχοφ (εννοώντας βέβαια την «ανθρώπινη κωμωδία» με τους όρους του Μπαλζάκ). Ετσι παρουσιάζει τον «Γλάρο» στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν ως μια παραγωγή του Θεάτρου του Νέου Κόσμου.

Οι Θανάσης Μιχαηλίδης, Γιώτα Φέστα, Γιώργος Βεργούλης, Γιάννης Κοντός και Χρυσή Μπαχτσεβάνη, μεταξύ άλλων, αναλαμβάνουν να ακολουθήσουν ένα σπουδαίο κείμενο που μιλά με χιούμορ και αδυσώπητη αλήθεια για μεγάλα θέματα της ζωής: τη ματαίωση των ονείρων, τη σταδιακή υποταγή σε κάθε λογής συμβιβασμούς, αλλά και την αντίσταση σε ό,τι μας βαλτώνει, σε ό,τι αποτελεί εμπόδιο στην αέναη αναζήτηση της ευτυχίας.

Η παράσταση ακολουθεί την ερευνητική διαδρομή και τη σκηνοθετική γραφή που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της παρουσίασης του έργου στα δύο δημοτικά περιφερειακά θέατρα και αναπροσαρμόζεται από τον Παρασκευόπουλο για να ενσωματώσει στοιχεία της ιστορίας και της φυσιογνωμίας του νέου χώρου παρουσίασης στη Φρυνίχου.

Για το νέο – παλιό πρότζεκτ ο σκηνοθέτης μιλάει στο «Νσυν».

Γιατί επιλέξατε για τρίτη φορά να καταπιαστείτε με τον «Γλάρο»;

Οι συναντήσεις μας με κάποια κείμενα είναι καρμικές. Εχω δουλέψει το έργο από παλιά μέσα σε πλαίσιο διδασκαλίας και στη συνέχεια είχα την τύχη να το σκηνοθετήσω στο Εθνικό Θέατρο της Κραϊόβα στη Ρουμανία. Από εκεί ξεκίνησε μια άλλη σχέση με το έργο αλλά και με το ίδιο το  θέατρο.

Αποφάσισα να μη φοβάμαι να μοιράζομαι με το κοινό τον προβληματισμό μου για τη ζωή και τους ανθρώπους μέσα από τα έργα που δουλεύω και όχι να έχω την αγωνία να κάνω μια ακόμα παράσταση.

Ποια ερευνητική διαδρομή ακολουθείτε στη νέα σας προσέγγιση;

Η ίδια η ζωή με οδηγεί στο να ξαναδώ το έργο μέσα από ένα διαφορετικό πρίσμα. Ξεκινήσαμε τη δουλειά με τους ηθοποιούς και τους συνεργάτες μου έναν χρόνο πριν, για την παράσταση που ανέβηκε στο ΔΗΠΑΘΕ Ιωαννίνων και το Θεσσαλικό Θέατρο. Αυτό που μας έφερε κοντά ήταν η αγάπη μας για το έργο, για τον Τσέχοφ που τόσο γενναιόδωρα μίλησε για τις σχέσεις των ανθρώπων έναν αιώνα πριν. Οι ήρωες του έργου είναι παγιδευμένοι στις επιλογές τους και εμποδίζουν ο ένας την εξέλιξη του άλλου. Τα παιδιά ντρέπονται για τους γονείς τους, οι γονείς ζητούν από τα παιδιά τους να αποδεχτούν τις ακραίες επιλογές τους. Υπάρχουν άνθρωποι που κρυφοκοιτάζουν τις ζωές των άλλων.

Ολα αυτά, όμως, μέσα από μια ενεργητική στάση για τη ζωή. Ενας άνθρωπος που είναι παγιδευμένος θέλει να αποδράσει. Ενας άνθρωπος που είναι άρρωστος θέλει να ζήσει και να χαρεί τη ζωή απόλυτα. Αυτό όμως που περισσότερο απ’ όλα ζητώ από το καινούργιο ανέβασμα είναι όλα αυτά να συμβαίνουν μέσα από μια μεγάλη απλότητα.

Ποιες έννοιες αναδεικνύονται μέσα από τη σκηνοθεσία σας;

Η ελευθερία, νομίζω, είναι η βασικότερη έννοια. Αρχικά η ελευθερία που αναζητούν οι ίδιοι οι ήρωες αλλά και η ελευθερία που έχουν οι ηθοποιοί και οι συνεργάτες μου στο να εκφράσουν τη δημιουργικότητά τους.

Γιατί θεωρείτε πως τελικά είμαστε όλοι γλάροι;

Δεν ξέρω αν είμαστε γλάροι ή αν σε όλη μας τη ζωή προσπαθούμε  να μη γίνουμε. Ο γλάρος είναι ένα ελεύθερο, πανέμορφο θαλασσοπούλι που τρέφεται με σκουπίδια.

Αυτός ο συντηρητικός κόσμος που ρουφάει τις διαφορετικότητες ποιες συσχετίσεις μπορεί να έχει με τον δικό σας;

Δυστυχώς οι συσχετίσεις είναι πολλές. Στο έργο παρακολουθούμε την αντίσταση των νεαρών ηρώων να ενσωματωθούν στο σύστημα. Είτε αυτό έχει να κάνει με την τέχνη είτε με την καθημερινότητα και τον τρόπο ζωής. Ενας ένας συνειδητοποιούν πως δεν μπορούν να ξεφύγουν. Ακόμα και ο Κόστια, που μέχρι το τέλος αντιστέκεται, συνειδητοποιεί τον εγκλωβισμό του και αποδρά, τελικά, δίνοντας τέλος στη ζωή του.

info

«Ο γλάρος» κάθε Τετάρτη έως Κυριακή στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν – Φρυνίχου (Φρυνίχου 14, Πλάκα, τηλ. 210-3222.464).