Ο κ. Φίλης και το μάθημα των Θρησκευτικών

Κύριε Διευθυντά,
{ARX}Σ{ARX}το φύλλο της 24/9/19 της έγκριτης εφημερίδας σας και με τον τίτλο «Διαξιφισμοί» δημοσιεύσατε, σε αντιπαράθεση και με άλλο πρόσωπο, άρθρο του τ. υπουργού Παιδείας κ. Φίλη με τον τίτλο «Κίνδυνος φονταμενταλισμών».
Μ’ αυτό προσπαθεί ο κ. Φίλης, με μία σειρά επικίνδυνων ακροβατισμών, να μας πείσει ότι σε περίπτωση που θα διδάσκονται σε ορθόδοξα ελληνόπουλα με τα ανάλογα βιβλία τα ορθόδοξα Θρησκευτικά στα σχολεία της χώρας μας (όπως αυτό αποφάσισε και πάλι με νέα απόφασή του το ΣτΕ), τότε θα υπάρξει κίνδυνος θρησκευτικού φονταμενταλισμού, αφού κάθε θρησκευτική κοινότητα θα αξιώσει να διορίζει αυτή τους θεολόγους της, με κίνδυνο κατακερματισμού του μαθητικού πληθυσμού.
Για έναν μη γνώστη των όσων συνέβησαν τα τελευταία χρόνια στα σχολεία σχετικά με το μάθημα των Θρησκευτικών, γίνονται εύκολα πιστευτές αυτές οι σκέψεις του κ. Φίλη. Ομως ο εν λόγω π. υπουργός αποφεύγει σκοπίμως να αναφέρει ότι ο ίδιος, όταν ήταν υπουργός, έφερε τον κατακερματισμό αυτόν με την ψήφιση στη Βουλή του Ν. 4386/2016 (ΦΕΚ 83/11-5-2016), όπου στο άρθρο 55 αναφέρει ξεκάθαρα ότι: τα βιβλία των Θρησκευτικών που θα διδάσκονται τα παιδιά των εν Ελλάδι Καθολικών, Εβραίων και Μουσουλμάνων θα συντάσσονται από τους δικούς τους φορείς (που ρητώς κατονομάζονται), η διδασκαλία αυτών θα γίνεται από εκπαιδευτικούς που θα ορίζονται επίσης από τους ίδιους φορείς τους και το υπ. Παιδείας απλά θα τους διορίζει (και θα τους πληρώνει) βάσει πίνακα που θα τον αποστέλλουν αυτοί και μόνο. Δηλαδή τέλεια νομική κατοχύρωση για όλους τους αλλοδόξους. Και καλά έκανε γι’ αυτούς!
Ομως, αντίθετα για τα παιδιά των εν Ελλάδι ορθοδόξων δεν ελήφθη καμία ανάλογη μέριμνα, ώστε να είναι και γι’ αυτά ομολογιακά – ορθόδοξα τα βιβλία τους, δηλαδή κάτι ανάλογο με το περιεχόμενο και των άλλων θρησκειών (που είναι καθαρά ομολογιακά σύμφωνα με τα πιστεύματά τους). Επίσης δεν έλαβε καθόλου υπόψη και το άρθρο 16 παρ. 2 και άλλα σχετικά άρθρα του Συντάγματος, καθώς και το γεγονός ότι πληθυσμιακά οι ορθόδοξοι είναι και πολύ περισσότεροι. Αυτό που υποστηρίζει ακόμη και τώρα, αν δεν είναι ένας εμπαθής ρατσισμός σε βάρος των ορθοδόξων, τότε να μας πει τι είναι. Αντί να είχε αναθέσει τη σύνταξη των βιβλίων των Θρησκευτικών σε αρμόδια επιτροπή της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας, που είναι η πλέον αρμοδία, το ανέθεσε στο αμφιλεγόμενο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής του υπουργείου Παιδείας, το οποίο έκανε μια πολυθρησκευτική σαλάτα, με κείμενα εικόνες – σχόλια στα σχετικά βιβλία, που απέχουν πολύ από τα ορθόδοξα που ξέραμε, αφού περιέχει μέσα ένα μείγμα από Πολυθρησκεία – Συγκριτισμό – Θρησκειολογία και Οικουμενισμό και ασκεί ως εκ τούτου στους μαθητές μας εκ του ασφαλούς προσηλυτισμό, που ρητά απαγορεύεται από τους νόμους της χώρας μας.
Και ερωτάται, γιατί όλα αυτά αποφεύγει να τα αναφέρει στο άρθρο του τη στιγμή που είναι καθαρά δικές του ενέργειες επί υπουργίας του; Μήπως τις «ξέχασε»; Μήπως τον κατακερματισμό του μαθητικού πληθυσμού δεν οδηγούν οι δικές του και μόνο ενέργειες, που προσωπικά φρόντισε και τις νομοθέτησε; Γιατί τις αποκρύπτει; Ας αναλογιστεί αυτά και άλλα τινά που παραθέτει στα γραφόμενά του, που δεν συνάδουν με την ιστορική πραγματικότητα που υπάρχει στη χώρα μας, κι ας μην ανησυχεί για φονταμενταλιστικές δυσμενείς ενέργειες που ίσως συμβούν, αφού φρόντισε έγκαιρα από το 2016 (που ήταν υπουργός) να περιχαρακώσει και να κατοχυρώσει, όπως τα ήθελαν οι τρεις πιο γνωστές θρησκείες που προαναφέρθηκαν, με ειδική νομοθετική ρύθμιση. Γιατί λοιπόν οι ορθόδοξοι να μην έχουν και αυτοί μία δική τους περιχαράκωση και κατοχύρωση, όπως και οι άλλοι (ώστε να είναι κι αυτό ομολογιακό σαν τις άλλες τρεις θρησκείες) και που σύμφωνα μ’ αυτά σωστά απεφάσισε το ΣτΕ.; Γιατί ακόμη θέλει να ταλαιπωρεί τα ορθόδοξα ελληνόπουλα και τους γονείς τους με μία τέτοια κακόβουλη ενέργειά του; Γι’ αυτό λοιπόν, καλύτερα, των φρονίμων να είναι ολίγα…
Με εκτίμηση
Δημήτρης Μερτζεμέκης