Το τσεκούρι του πολέμου

Διαβάζω στα ρεπορτάζ της Εθνικής Ελλάδος ότι ξεκίνησαν οι δοκιμές του ομοσπονδιακού προπονητή Τζόνι Φαν ‘τ Σιπ ενόψει του παιχνιδιού της Εθνικής Ελλάδος με την Εθνική Ιταλίας το Σάββατο για τα προκριματικά του Euro. Αν διαβάσεις τι δοκιμάζει ο κόουτς που απέκλεισε τον Μανωλά, τον Παπασταθόπουλο, τον Σάμαρη και τον Μήτρογλου, σε πιάνει το κεφάλι σου! Διαβάζεις την ενδεκάδα που σκέφτεται να παρατάξει και αυθόρμητα λες «ο Θεός να βάλει το χέρι του». Και τότε καταλαβαίνεις πόσο μπροστά ήταν ο Αγγελος Αναστασιάδης: μετά το πέρασμά του από την Εθνική και την αντικατάστασή του από τον Ολλανδό, μας έκανε όλους θρήσκους…

Προβληματισμός

Ασχολείται κανείς με την Εθνική; Νομίζω όχι. Στο Πάρκο Γουδή ο μεγάλος προβληματισμός δεν αφορά την Εθνική αλλά την επικείμενη χρεοκοπία της ομοσπονδίας, που θα ζητήσει δάνειο από την UEFA (!) για να βγάλει τη χρονιά. Το δάνειο θα το πάρει (και θα είναι της τάξεως των 4,5 εκατ. ευρώ) αλλά με δεδομένο τον αποκλεισμό της Εθνικής από τα τελικά του Euro τα χρήματα αυτά δεν φτάνουν για τίποτα και θα χρειαστούν σοβαρές περικοπές – ίσως και απολύσεις. Θυμίζω ότι η ΕΠΟ έχει καμιά δεκαριά δημοσιογράφους σε θέσεις που δεν έχουν να κάνουν με το γραφείο Τύπου, γύρω στις δέκα κυρίες με την ιδιότητα του γραμματέα, μια διμοιρία από δικηγόρους και τρεις-τέσσερις τεχνικούς διευθυντές: κόσμος και κοσμάκης ανησυχεί.

Στόμα

Ποιος θα γλιτώσει; Οποιος μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στη διοίκηση αν φεύγοντας ανοίξει το στόμα του. Η πρόθεση πάντως από όσο μαθαίνω είναι να φύγουν οι παλιόφιλοι του Σταύρου Κοντονή και οι κολλητοί του Γιώργου Βασιλειάδη. Είναι αυτό που λένε «μετά την απομάκρυνση των υφυπουργών από το ταμείο, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται…».

Εκθέσεις

Την περασμένη εβδομάδα έγινε γνωστό ότι με βάση τις εκθέσεις των παρατηρητών του ματς του Ολυμπιακού στο Βελιγράδι, ο Ολυμπιακός κινδύνευε με βαριά τιμωρία γιατί οπαδοί του που βρέθηκαν στο γήπεδο του Ερυθρού Αστέρα ανάρτησαν πανό με ρατσιστικά μηνύματα. Τελικά ο Ολυμπιακός αθωώθηκε αλλά η ιστορία έχει ενδιαφέρον. Οπως έγινε γνωστό οι παρατηρητές στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν παρατηρητές της FARE κι όχι της UEFA. H FARE (το όνομα της οποίας προκύπτει από τα αρχικά των λέξεων της φράσης «Football Against Racism in Europe») είναι ένα είδος ΜΚΟ που ιδρύθηκε το 1999 στη Βιέννη έπειτα από μια πρωτοβουλία που πήραν οργανωμένοι οπαδοί των ομάδων της Ραπίντ και της Αούστρια. Σήμερα η έδρα του οργανισμού είναι στο Λονδίνο.

FARE

Η FARE γιγαντώθηκε κυριολεκτικά μετά τη συνεργασία της με τη FIFA και την UEFA. Εστησε ένα δίκτυο συνεργατών σε 35 χώρες και σήμερα αριθμεί πάνω από 150 παρατηρητές. Διοργανώνει εκδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη, συμμετέχει σε προγράμματα χωρών που διοργανώνουν αντιρατσιστικές καμπάνιες – κυρίως έχει αποκτήσει από την UEFA τη δυνατότητα να στέλνει τους δικούς της παρατηρητές σε ματς της επιλογής της. Οι άνθρωποι αυτοί μπαίνουν στο γήπεδο χωρίς να φέρουν διακριτικά, δεν κάθονται στις θέσεις των παρατηρητών αλλά συνήθως προμηθεύονται κανονικά εισιτήρια, βγάζουν φωτογραφίες με το κινητό τους και συντάσσουν εκθέσεις. Είναι αξιόπιστες αυτές οι εκθέσεις; Οπως αποδείχθηκε στην περίπτωση του Ολυμπιακού, όχι πάντα. Ο άνθρωπος π.χ .που συνέταξε την έκθεση για το πανό των οπαδών του Ολυμπιακού στο Βελιγράδι θεώρησε ρατσιστικό σύμβολο μια φωτογραφία που υπάρχει στο εξώφυλλο ενός δίσκου γνωστού ροκ συγκροτήματος.

Υπερβολές

Πώς μπορεί να κάνει κάποιος ένα τέτοιο λάθος; Κυρίως από υπερβάλλοντα ζήλο. Για να γίνεις μέλος της FARE (και να εξασφαλίσεις και την παρουσία σου σε γήπεδα που δύσκολα θα βρισκόσουν…) συντάσσεις μια απλή φόρμα συμμετοχής και κάνεις τη σχετική έκθεση διαδικτυακά. Προφανώς η παραμονή σου στη θέση του παρατηρητή εξαρτάται από το πόσο ενεργός είσαι. Φαίνεται ότι κάποιοι υπερβάλλουν σε αυστηρότητα για να δείξουν τη χρησιμότητά τους. Ή μπορεί (όπως έχει αποδειχθεί παλιότερα με τους εκπροσώπους της FARE στην Ελλάδα) να είναι απλά οπαδοί μιας ομάδας και να μισούν μια άλλη – συμβαίνει. Ομως η όποια έκθεση κοινοποιούν στην UEFA οι κύριοι αυτοί δεν έχει ως αποτέλεσμα πάντα τιμωρίες ομάδων. Αν, όπως έκανε ο Ολυμπιακός, αποδείξεις την αθωότητά σου δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς.

Βία

Η ιστορία νομίζω ότι είναι διδακτική για τις Αρχές του ποδοσφαίρου μας. Κάθε οργανισμός που θέλει να βοηθήσει το ποδόσφαιρο μπορεί να είναι χρήσιμος. Δεν είναι όμως απαραίτητο να λαμβάνει κανείς υπόψη του κάθε έκθεση. Κυρίως είναι υποχρεωτικό οι εκθέσεις να αξιολογούνται και οι κρίνοντες να κρίνονται. Τα θυμήθηκα όλα αυτά γιατί κατατέθηκε ένα ακόμα νομοσχέδιο από το υφυπουργείο Αθλητισμού με θέμα μεταξύ άλλων και την αντιμετώπιση της βίας. Και διαβάζοντας όσα αναφέρονται, παρατηρώ πάλι ότι λείπει η γενναία διάθεση να αξιολογούνται τα παραπτώματα οπαδών και ομάδων αυτόματα χωρίς να υπάρχουν προκαθορισμένες ποινές, αλλά με βάση τη σπουδαιότητά τους.

Τσεκούρι

Τις προάλλες σας είχα επισημάνει ότι κάποια πράγματα που προβλέπει ο νέος αθλητικός νόμος θα γίνουν αιτία πολέμου ανάμεσα στις ομοσπονδίες και στο υφυπουργείο. Χθες είχαμε την τοποθέτηση του ΣΕΓΑΣ, που δηλώνει αντίθετος με τα όρια της θητείας των παραγόντων και προχθές, όπως ακριβώς περίμενα, ο πρόεδρος της ΕΟΚ, ο Γιώργος Βασιλακόπουλος ξέθαψε το τσεκούρι του πολέμου για να επιτεθεί στον Λευτέρη Αυγενάκη, θεωρώντας το νομοσχέδιο «φωτογραφικό». «Βρήκε μία ευκαιρία και “κόλλησε” ένα άρθρο το οποίο δεν στέκεται πουθενά. Πουθενά δεν στέκεται. Ούτε στην ελληνική νομική τάξη, δηλαδή στο Σύνταγμα. Είναι αντισυνταγματικό πρώτον και αυτό έχει κριθεί και στο παρελθόν. Δεύτερον είναι αντίθετο με την ολυμπιακή καταστατική χάρτα της ΔΟΕ» είπε σε μια συνέντευξή του προχθές και συνέχισε: «Δεν είναι η πρώτη προσπάθεια βίαιης ανατροπής των προέδρων των ομοσπονδιών και των διοικήσεων, οι οποίες εκλέγονται από τη λαϊκή βάση. Ποιοι είναι αυτοί που θα καθορίσουν και θα βάλουν περιορισμούς; Δεν έχουν κανένα δικαίωμα, ούτε από τον λαό. Εμείς από τη βάση εκλεγόμαστε, δεν διοριζόμαστε. Επί Ασλανίδη γίνονταν αυτά» τόνισε και χαρακτήρισε «αγράμματους» τους συντάκτες του αθλητικού νομοσχεδίου.

Καρέκλα

Ο άνθρωπος δεν έχει σκοπό να αφήσει την προεδρική καρέκλα ποτέ και στο υφυπουργείο θα έπρεπε να το ξέρουν. Ο Βασιλακόπουλος θεωρεί μάλιστα ότι δεν υπάρχει κανένας που να μπορεί να τον διαδεχθεί στην ΕΟΚ και κρίνει ότι δεν αποτελεί προσόν για κάποιον το να είναι πρώην μπασκετμπολίστας. Αυτό το τελευταίο είναι ορθότατο: άλλωστε κι ο ίδιος πρώην μπασκετμπολίστας δηλώνει και κατάφερε το μπάσκετ να το φέρει στο σημείο που είναι σήμερα…