Τουρκικοί πόλεμοι,ελληνικές φοβίες καιδιεθνής παρέμβαση

Σαρωτικές είναι οι εξελίξεις στο σύνολο των μετώπων που έχει ανοίξει η Τουρκία διεκδικώντας ρόλο αυτοκρατορίας με εργαλείο, φυσικά, τον πόλεμο. Αυτή είναι η πραγματικότητα, είτε αρέσει είτε όχι. Η Κύπρος και η Ελλάδα βρίσκονται πολύ ψηλά στο στόχαστρο. Η στάση «κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε» οδηγεί ευθέως στην ήττα. Ουδέποτε λειτουργούσε, αλλά τώρα φτάνει η ώρα της κρίσεως. Οχι μόνον με την εσχατολογική έννοια, μα με την πραγματική: η κρίση έρχεται. Ομως ας μην πεθάνουν κάποιοι από τον φόβο τους: ιδίως από τη στιγμή που η Τουρκία εισβάλει στη Συρία, είναι πολύ πιο δύσκολο γι’ αυτήν να επιβάλλει τετελεσμένα στα δυτικά της. Οχι μόνο επειδή δύο ταυτόχρονοι πόλεμοι είναι περίπου αδύνατοι για όποια χώρα. Κυρίως επειδή μια τέτοια επέκταση προς όλες τις κατευθύνσεις είναι αδύνατο να γίνει αποδεκτή από το διεθνές περιβάλλον. Εκτός βέβαια αν εμείς με τις κυρίαρχες έως τώρα φοβίες μας της το επιτρέψουμε.

Μέσα στη σχιζοειδή μεγαλομανία του ο Ερντογάν είναι απόλυτα ικανός να τολμήσει τώρα το επόμενο βήμα στην Κύπρο ή το Αιγαίο. Είναι ένας δικτάτορας που έχει ξεφύγει. Ξέρει όμως τις ελληνικές φοβίες. Και τον ενθαρρύνουν. Συνεπώς, έχει έρθει η στιγμή η Ελλάδα να βγάλει τους διπλούς παραμορφωτικούς φακούς της φοβίας και των ευσεβών πόθων για εθελοντική «συμμόρφωση» της Τουρκίας, που τους φοράει εδώ και χρόνια και μάλιστα τον έναν πάνω στον άλλο. Μόλις το πράξει, θα διαπιστώσει ότι η καθολική στρατιωτική επεκτατική πολιτική της Τουρκίας, η προσέγγιση με τη Ρωσία και το Ιράν και, κυρίως, οι σχέσεις της με τις ΗΠΑ που βρίσκονται στο χειρότερο δυνατό τους επίπεδο, συνιστούν το καλύτερο δυνατό σενάριο για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα. Και δημιουργούν σχεδόν ιδανικές συνθήκες εθνικής αποφασιστικότητας ως προς την έμπρακτη, αληθινή προάσπιση των συμφερόντων της χώρας.

Η Τουρκία εξωθεί τα πράγματα στα άκρα. Αυτό δεν θεραπεύεται με προσευχές, με υπεκφυγές, με παρακάλια, με φρούδες ελπίδες ή γελοιότητες της μορφής «προσέχετε γιατί δεν θα μπείτε στην Ευρώπη αν δεν σέβεστε τους κανόνες της», «σεβαστείτε το διεθνές δίκαιο» και άλλα τέτοια γραφικά. Τα ξέρει και δεν δίνει πεντάρα γι’ αυτά. Ούτε προτίθεται σε καμία περίπτωση να κάνει αυτοβούλως πίσω. Το μόνο που μπορεί να βάλει την Τουρκία στη θέση της είναι να πληρώσει το κόστος του επεκτατισμού της. Αλλιώς ουδέποτε θα σταματήσει. Πρέπει να πληρώσει αληθινά, όχι στα λόγια, με φαιδρές κυρώσεις και «σκληρές» κουβέντες. Οταν προσβάλλει κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου πρέπει να λάβει άμεση ισχυρή στρατιωτική απάντηση. Διαφορετικά η προσβολή θα μετασχηματιστεί σε νέο status μειωμένης κυριαρχίας και, τελικά, συρρίκνωσης. Μετά δεν θα διορθώνεται. Ειδικά εάν η διεθνής παρέμβαση της επιβάλλει να φύγει από τη Συρία.

Ελπίζει κανείς ότι η ελληνική κυβέρνηση αντιλαμβάνεται πλήρως γιατί δεν μπορεί να επιτρέψει προσβολή αφήνοντας τη χώρα έρμαιο λάφυρο τέτοιας εξίσωσης. Αν δεν θέλουμε οι τουρκικοί πόλεμοι της νεοθωμανικής περιόδου να λήξουν με ηττημένους την Ελλάδα και την Κύπρο, η μάστιγα της ελληνικής εθνικής φοβίας πρέπει να εξαλειφθεί τώρα. Αλλιώς εμείς οι ίδιοι θα μετατρέψουμε τη σημερινή τρέλα του Ερντογάν σε διεθνή λογική του αύριο.