«Τι είχα πάντα…», η καταλυτική απάντηση

Κύριε Διευθυντά,
{ARX}Τι είχες Γιάννη – Τι είχα πάντα… Ερώτηση και απάντηση ταυτόσημες έννοιες, που απλά ο Γιάννης τις επιβεβαιώνει. Και μιλάμε για έναν κανονικό Γιάννη ορθογραφημένο από κάθε άποψη, που δεν διστάζει να ομολογήσει αυτά που ακολουθούν τη μοίρα του αφού και ίδιος την ακολουθεί.{ARX}
Μοιραίο πρόσωπο ο Γιάννης στην ελληνική πραγματικότητα, που διανθίζει η αναφορά του πάρα πολλές πτυχές της καθημερινότητάς μας που έγιναν παροιμιώδεις. Ομως η απάντηση «Τι είχα πάντα…» είναι καταλυτική και εκφράζει συνολικά όλους μας, αφού ακολουθούμε την πεπατημένη (sic) πορεία της μοίρας μας που μας χαρακτηρίζει ως εθνικό «σύμπτωμα».
Αυτή η στωικότητα, με την οποία αντιμετωπίζουμε χρόνια τώρα τα καυτά μας ζητήματα που επηρέασαν τη ζωή μας, την εθνική μας υπόσταση, τη θεσμική μας ακεραιότητα, την οικονομία μας, την αξία μας ως σκεπτόμενα όντα, έχει εξελιχθεί – επαναλαμβάνω – σε «σύμπτωμα», που μας διαμορφώνει σε άτομα τυφλής ανεκτικότητας, αμελητέα υπολογισμού που δεν τα λογαριάζουν.
Και πώς να μας λογαριάσουν, όταν η ανοχή μας τους επιτρέπει να μας αγνοούν και να αποφασίζουν παρά τις μεγαλόστομες δεσμεύσεις τους, ερήμην μας. Ερήμην ενός λαού που πληρώνει τα πολιτικά λάθη αδιαμαρτύρητα, εθισμένος στο «σύμπτωμα» του παραδομένου άνευ όρων στην πολιτική ομαλότητα όπως λένε. Αυτή η δήθεν πολιτική ομαλότητα χάριν της οποίας έχουν μείνει όχι απλά ατιμώρητα, αλλά εντελώς αδιερεύνητα «εγκλήματα». Αυτό που μας μένει είναι να εξαντλούμε το Δίκαιό μας στον μικροεγκληματία που παρήγαγε το σύστημα, αφήνοντας τις αιτίες της παραβατικότητας που τον δημιούργησαν ή τον παρέσυραν στο απυρόβλητο.
Αποτέλεσμα αυτής της αφαιρετικής μοιρολατρίας που λειτουργεί ως κέλυφος στους παράγοντες εξουσίας, μένουν αναπάντητα ερωτήματα σε τραγωδίες με αδικαίωτα θύματα, που τέλειωσαν στο «Τι είχα πάντα…».
Ποιος θυμάται τον Φάκελο της Κυπριακής Τραγωδίας; Γράφτηκαν τόμοι ολόκληροι με το δράμα των αδελφών Κυπρίων. Ασχολήθηκε το κοινοβούλιο σε ατέρμονες συζητήσεις χωρίς συμπέρασμα. Βρέθηκαν οι ένοχοι (έστω κι αν τους ξέρουμε); Αποδόθηκε δικαιοσύνη; Αλλά μην πάμε τόσο μακριά. Εγιναν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Μας γνωστοποίησαν τα κοστολόγια και τα αποτελέσματα που περιήλθαν στο κοινό όφελος ή απλά πληρώσαμε τον λογαριασμό;
Χρεοκόπησε η χώρα μας. Διαλύθηκε η οικονομία μας. Βούλιαξε ο κοινωνικός μας ιστός. Σύρθηκε ένας λαός στην απαξίωση και στη χλεύη της διεθνούς κοινότητας. Εξαντλήθηκε η δραστηριότητά του στις ουρές των ΑΤΜ, των συσσιτίων και των ανέργων. Υποτάχθηκε η πατρίδα μας για δεκαετίες στους δανειστές. Υποθηκεύτηκαν περιουσίες και τα ιερά μας κειμήλια. Απολογήθηκε κάποιος για την κατάντια μας; Κάποιος που να έχει το θάρρος των ευθυνών του; Και μη μου πείτε τα Μνημόνια έφεραν το χρέος, γιατί η αφέλεια επιστρέφεται ως δείκτης ευφυΐας σας.
Ασε που στην αμηχανία τους προκειμένου να θολώσουν τα νερά παρουσιάσθηκαν κάτι λίστες Λαγκάρντ, κάτι λογαριασμοί σε υπεράκτιες εταιρείες, κάτι ελβετικές τράπεζες που ρούφηξαν τον πλούτο της χώρας μας, αλλά που ποτέ δεν εθίγησαν οι λογαριασμοί τους. Ηρθε η πρώτη φορά Αριστερά (λέμε τώρα) με εγκαυματική (Marfin – Να καεί, να καεί το … η Βουλή) ανατρεπτική δύναμη, που θα αποδομούσε το παλιό πολιτικό σύστημα και θα μας απελευθέρωνε από τα δεινά. Ηρθε και αφού μας φόρτωσε όπως λένε οι πολιτικοί τους αντίπαλοι και οι οικονομολόγοι (γιατί εμείς από εισαγγελική έρευνα ενημέρωση δεν έχουμε) καμιά ογδονταριά δισ., ανακάλυψε το φως το αληθινό και έγινε η πιο ευπειθής παρέα των δανειστών μας.
Ανοίγει από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ ο φάκελος Novartis για το σκάνδαλο των φαρμάκων και αντί να κατηγορούνται οι φυσικοί διαχειριστές του και ενδεχομένως και πολιτικά πρόσωπα, βλέπουμε στο κάδρο δέκα πολιτικούς. Ανάμεσά τους και δύο πρώην πρωθυπουργούς, ο ένας μάλιστα ο κ. Πικραμμένος, ανώτατος δικαστής που ολιγοήμερα υπηρέτησε ως πρωθυπουργός για τη διεξαγωγή των εκλογών. Οι κατηγορίες στηρίζονται σε προστατευόμενους μάρτυρες, λες και τα πολιτικά πρόσωπα που είχε εμπιστευτεί ο ελληνικός λαός με την ψήφο του ήταν επικίνδυνα για τέλεση αδικημάτων κατά ζωής.
Αποτέλεσμα; Με ελάχιστες εξαιρέσεις οι φάκελοι των πολιτικών προσώπων μπήκαν στο αρχείο κάνοντας λόγο για σκευωρία. Σκάνδαλο ή σκευωρία; Δύο – τρία χρόνια ταλανίζονται η Βουλή, η Δικαιοσύνη και ο ελληνικός λαός να καταλάβει τι είναι. Ωσπου έρχεται η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας που διακήρυσσε σε όλους τους τόνους και τους χρόνους όλα στο φως… Ομως επιλεκτικά χάριν της πολιτικής ομαλότητας απαλλάσσει κάθε πολιτικό πρόσωπο και παραπέμπει τον κ. Παπαγγελόπουλο ως τον μόνο υπεύθυνο. Μόνος του δηλαδή κατάλαβε «το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως ελληνικού κράτους» ότι είναι η υπόθεση Novartis, oι άλλοι αθώοι του αίματος…
Ετσι είναι, Γιάννη, οι χειραγωγημένοι δεν χρειάζονται περισσότερα πειστήρια στο λογικό τους, μένουν στο «σύμπτωμα» που τους κατατρέχει και απλά απαντάνε «Τι είχα πάντα…».
Βασίλης Μαγκλάρας