Στο Οσλο, Γκρέτα, στο Οσλο

«Η υποκρισία είναι αρετή. Αν δεν μπορείς να υποκριθείς, δεν μπορείς να γίνεις βασιλιάς»: Λουίτζι Πιραντέλο, ιταλός συγγραφέας.

Στις 19 Ιουλίου ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανακοίνωσε πως περίπου 820 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο (1 στους 9 ανθρώπους) δεν τρεφόταν επαρκώς το 2018. Στην Ανατολική Αφρική σχεδόν το ένα τρίτο του πληθυσμού (30,8%) είναι υποσιτιζόμενο. Από το 2011 στις μισές χώρες τα ποσοστά της πείνας αυξήθηκαν λόγω της οικονομικής επιβράδυνσης.

Ο μεγαλύτερος αριθμός υποσιτιζόμενων ανθρώπων, περίπου 500 εκατομμύρια, ζει στην Ασία που μαζί με την Αφρική κατέχουν το μεγαλύτερο μερίδιο όλων των μορφών υποσιτισμού στον κόσμο, ενώ εκατομμύρια παιδιά κάτω των 5 ετών είναι λιπόσαρκα λόγω της έλλειψης επαρκών τροφίμων.

Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, μέχρι τα τέλη του 2018 70,8 εκατομμύρια άνθρωποι είχαν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τις εστίες τους εξαιτίας του πολέμου, της βίας και των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πρόκειται για διπλασιασμό του αριθμού των προσφύγων την τελευταία εικοσαετία.

Ενα παιδί μετανάστης πεθαίνει σχεδόν κάθε μέρα τα τέσσερα τελευταία χρόνια στην προσπάθειά του να φτάσει σε ασφαλές μέρος.

Ο μισός προσφυγικός πληθυσμός είναι παιδιά και νέοι κάτω των 18 ετών και περίπου 3,7 εκατομμύρια προσφυγόπουλα βρίσκονται εκτός σχολείου.

Η Σουηδία βρίσκεται μακριά από την αποθήκη ψυχών της Μόριας, την Ουγκάντα, το Νότιο Σουδάν, τη Σομαλία. Οι εικόνες των νεκρών παιδιών που τα αγκαλιάζει το κύμα, μέσα στα χαρτόκουτα – παιχνίδια, των υποσιτισμένων με την πρησμένη κοιλιά και τα σκελετωμένα άκρα πιθανόν να χάνουν τη σκληρότητά τους μέχρι να φτάσουν στη Σκανδιναβία.

Εκεί το λιώσιμο των πάγων και η αύξηση της θερμοκρασίας της ατμόσφαιρας συγκινούν περισσότερο την Γκρέτα Τούνμπεργκ. Τη 16χρονη ακτιβίστρια που απευθυνόμενη στους ηγέτες των χωρών αναρωτήθηκε τρεις φορές με περίσσιο θράσος «πώς τολμάτε…». Ηλπιζα να κάνει μια έκπτωση στον επαναστατημένο της οίστρο και να ζητήσει εξηγήσεις και για τα εκατομμύρια των συνομηλίκων της που πεθαίνουν από την πείνα, που πνίγονται στη Μεσόγειο, που χάνουν τη ζωή τους στα σύνορα του Μεξικού με τις ΗΠΑ – κι ας μην ευθύνεται η αύξηση της θερμοκρασίας. Ισως την επόμενη φορά, όταν θα πάλλεται η φλέβα στον λαιμό της στην προσπάθειά της να χειραγωγήσει το νόημα των λέξεων από το βήμα του Δημαρχείου του Οσλο για την αξία του βραβείου Νομπέλ Ειρήνης που μόλις θα έχει παραλάβει.