Ο Ακριθάκης χωρίς τους μύθους του

Μπορεί μια σειρά ασπρόμαυρων, κατά κύριο λόγο, λαβυρίνθων με αναρίθμητους κόμπους και διακλαδώσεις να λύσει μια σειρά από σοβαρές παρεξηγήσεις; Μπορούν περισσότερα από 60 έργα σε χαρτί – ορισμένα εκ των οποίων το κοινό έχει την ευκαιρία να δει για πρώτη φορά – να τραβήξουν το πέπλο από τον μύθο που τυλίγει τον δημιουργό τους και να αποκαλύψουν το κρυφό χιούμορ του, αλλά και τον σκελετό της παρεξηγημένης από τους νόμους της αγοράς έργο του; Μια βόλτα έως την αίθουσα περιοδικών εκθέσεων του Μουσείου Μπενάκη στην οδό Κουμπάρη είναι αρκετή για να δοθούν οι απαντήσεις. Εκεί έχουν βρει στέγη τα διάσημα «τσίκι-τσίκι» του Αλέξη Ακριθάκη. Τα έργα με μελάνι (και λιγοστά με μολύβι) που ο ίδιος είχε βαφτίσει έτσι (και όχι ο Κώστας Τσαχτσής όπως συνήθως πιστεύεται) από τον ήχο που έκανε η πένα στο χαρτί μέχρι να γεμίσει ολόκληρη η επιφάνεια από αναρίθμητες καμπύλες γραμμές και μικροσκοπικά σχήματα τα οποία συνθέτουν μικρά ή μεγαλύτερα «ηφαίστεια που έχουν εκτοξεύσει τη λάβα τους προς πάσα κατεύθυνση».

Εργα. Από το πρώτο «τσίκι-τσίκι» που έφτιαξε ο Αλέξης Ακριθάκης το 1965 και μας υποδέχεται στην έκθεση, την οποία επιμελήθηκαν η κόρη του καλλιτέχνη Χλόη Γκάιτμαν-Ακριθάκη και ο Αλέξιος Παπαζαχαρίας, έως εκείνο με το οποίο κλείνει η παρουσίαση – μια «Παρτίδα Ξερή» του 1977 – οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να δουν όχι μόνο γνωστά έργα – όπως εκείνο με τη γυμνή φιγούρα του Κώστα Ταχτσή – αλλά και ορισμένα που βγήκαν από ιδιωτικές συλλογές για πρώτη φορά. Στο κέντρο της αίθουσας δεσπόζουν μικρές κατασκευές – όπως τα θεατράκια που έφτιαξε με πρωταγωνιστές τους συμφοιτητές του στη Γερμανία ή για την κόρη του – και το μοναδικό «τσίκι-τσίκι» έργο με χρώμα, δημιουργία του 1969 με μαρκαδόρο, ενώ τα χαρακτηριστικά μοτίβα του Ακριθάκη φέρουν ακόμη και οι ασπρόμαυρες μαξιλάρες στους πάγκους ανάπαυσης που υπάρχουν στον εκθεσιακό χώρο. «Είναι μια ευκαιρία να δείξω το έργο του πατέρα μου με έναν διαφορετικό τρόπο» λέει η Χλόη Ακριθάκη, η οποία περιέγραψε την αναζήτηση των συγκεκριμένων έργων ως ένα κυνήγι θησαυρού, ενώ ο Αλέξιος Παπαζαχαρίας, δίνοντας το στίγμα της έκθεσης, εξηγεί ότι στη συγκεκριμένη παρουσίαση, που διοργανώνεται επ’ αφορμή τη συμπλήρωση 80 χρόνων από τη γέννηση και 25 χρόνων από τον θάνατο του ζωγράφου, «το βάρος δίνεται στον καλλιτέχνη και στη δημιουργικότητά του μέσα από έργα που δεν χαρακτηρίζονται για τη λάμψη τους, αλλά τεκμηριώνουν τη μυθική προσωπικότητά του».

«Ο μύθος της προσωπικότητάς του – ενός μποέμ τύπου που λάτρευε τα μπαρ, τα κορίτσια, τα ξενύχτια και ζούσε δίπλα σε σημαντικές μορφές της τέχνης και της διανόησης – κάποιες φορές επισκίασε το έργο του και εμπόδισε την ανάδειξη της βαθύτερης συνοχής του» τονίζει ο ιστορικός και κριτικός τέχνης Ντένης Ζαχαρόπουλος, ο οποίος θα είναι και εκ των ομιλητών στο πλαίσιο της συζήτησης που θα γίνει στις 23 Οκτωβρίου μαζί με τους Ελεάνα Στόικου, Διονύση Καββαθά και Λίλα Πολενάκη. «Μέσα από τη συγκεκριμένη έκθεση μπορούμε να δούμε τη ραχοκοκαλιά του έργου του καλλιτέχνη» συνεχίζει ο Ντένης Ζαχαρόπουλος.

Ξεναγήσεις. Οσοι θέλουν να εντρυφήσουν περισσότερο στα μυστικά της δουλειάς του Αλέξη Ακριθάκη μπορούν να παρακολουθήσουν τις ξεναγήσεις των επιμελητών τα Σάββατα 28/9, 5, 19/10 και 16/11 στις 12.00 με απαραίτητη κράτηση θέσης στο τηλ. 210-3671.014, ενώ στις 2 και στις 9 Νοεμβρίου παιδιά από 7 έως 10 ετών θα παίξουν επιτραπέζια βασισμένα σε έργα του Ακριθάκη και θα δημιουργήσουν τα δικά τους έργα (κρατήσεις στο 210 -3671.067).

INFO{CR}Η έκθεση «Αλέξης Ακριθάκης: {LF}«τσίκι-τσίκι» έως τις 17 Νοεμβρίου στο Μουσείο Μπενάκη (Κουμπάρη 1)