Χομπίστας

Πρώτη ερώτηση. Υπάρχουν κάποιοι στη ΝΔ που προσπαθούν να σώσουν τον Παπαγγελόπουλο;

Απάντηση. Τουλάχιστον έτσι φαίνεται.

Δεύτερη ερώτηση. Και τι κόφτει κάποιους στη ΝΔ να σώσουν τον Παπαγγελόπουλο; Μόνο ζημιά έκανε και μόνο όφελος θα έχουν η δημοκρατία κι η δικαιοσύνη από την τιμωρία του.

Αλλωστε ο «Ρασπούτιν» είναι ένας προφανής στόχος, εκτεθειμένος από τον ίδιο του τον εαυτό κι ένας ύποπτος με ελάχιστες συμπάθειες, τον οποίο κανείς δεν θα σκιστεί να σώσει.

Ακόμη κι ο ΣΥΡΙΖΑ θα τον κρεμάσει στα μανταλάκια μόλις προχωρήσει λίγο η ανάκριση. Οταν δηλαδή οι μάρτυρες βγάλουν τις κουκούλες κι αρχίσουν να καταθέτουν επίσημα όσα γνωρίζουμε από ακριτομύθιες. Κι όταν άλλοι δικαστικοί θα τα φορτώνουν στον Παπαγγελόπουλο για να σώσουν το τομάρι τους. Σιγουράκι!

Γιατί λοιπόν κόπτονται κάποιοι στη ΝΔ να σώσουν τον «Ρασπούτιν»;

Η απάντηση είναι απλή και διπλή. Ενδεχομένως γι’ αυτά που ο Παπαγγελόπουλος ξέρει και σίγουρα γι΄ αυτούς που ο Παπαγγελόπουλος ξέρει.

Διότι το «κύκλωμα του Ρασπούτιν» δεν έστησε μόνο τη Novartis. Παρείχε ταυτοχρόνως διαμεσολαβήσεις, διευκολύνσεις, διασυνδέσεις και εξυπηρετήσεις παντός είδους.

Εκτελούσε συμβόλαια. Υποθέτω θα έχει κρατήσει αντίγραφα.

Δρούσε άλλωστε σε καθεστώς προστασίας κι όχι μόνο από το Μαξίμου ή τον Τσίπρα. Αλλά κι από άλλους πολιτικούς, εκδοτικούς ή οικονομικούς παράγοντες που δεν ήταν απαραιτήτως ΣΥΡΙΖΑ.

Προστάτευε. Και τον προστάτευαν. Μαφιόζικα πράγματα.

Δεν γνωρίζω πόσο βαθιά ή πόσο ψηλά έφτανε η προστασία του «Ρασπούτιν». Είμαι βέβαιος όμως πως για κάποιους πέριξ της ΝΔ ήταν πάντα ο «Μίμης». Κι ότι κάποιοι ακόμη και στη ΝΔ δεν θέλουν να βγουν τα άπλυτα στη φόρα.

Ιδίως αν η μπουγάδα απλωθεί και στην Ηρώδου Αττικού!

Δεν νομίζω να εκπλήσσεται κανείς με όλα αυτά. Η έκπληξη είναι η μεθόδευση. Πρώτα πήγαν να ξεγλιστρήσουν με μια Εξεταστική. Και τώρα πασχίζουν να επιστραφεί η υπόθεση στη Δικαιοσύνη – για να κουκουλωθεί καλύτερα!..

Η μεθόδευση στηρίζεται στο νομικό κατασκεύασμα ότι ο «Ρασπούτιν» δεν δρούσε ως υπουργός αλλά ως… χομπίστας!

Ξυπνούσε δηλαδή το πρωί και για να σκοτώσει την ώρα του έστηνε μερικές καταθέσεις, λίγες διώξεις και κάποιους εισαγγελείς.

Υστερα πήγαινε στο υπουργείο Δικαιοσύνης κι έκανε τον υπουργό. Μετά το πέρας του ωραρίου ξαναγύριζε στο χόμπι του. «Πάρε μου την Τουλουπάκη!».

Δεν ξέρω ποιοι θα υποστηρίξουν δημόσια τέτοιες ανοησίες. Δεν είμαι καν βέβαιος πως η απόπειρα κουκουλώματος θα πάρει σάρκα και οστά.

Είμαι βέβαιος όμως πως όσοι εξακολουθούν να προστατεύουν ή να καλύπτουν μια αθλιότητα δεν κάνουν απλώς έγκλημα. Κάνουν λάθος.