Αφησε το στίγμα του στην ελληνική δημοσιογραφία

Εφυγε χθες από τη ζωή σε ηλικία 83 ετών ο δημοσιογράφος και εκδότης Δημήτρης Ρίζος. Τα τελευταία χρόνια αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, ενώ τις ημέρες πριν από τον θάνατό του νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Σωτηρία.

Ο Δημήτρης Ρίζος γεννήθηκε το 1936 στην Πρώτη Σερρών και λίγο αργότερα μετακόμισε με την οικογένειά του στη Δράμα. Εκεί, θα υπέγραφε το πρώτο του ρεπορτάζ στην τοπική εφημερίδα «Πρωινός Τύπος της Δράμας» σε ηλικία μόλις 14 ετών. Αλλωστε, από μικρή ηλικία διακρίθηκε για το μεγάλο του ταλέντο στο γράψιμο και στον στίβο καταγράφοντας εξαιρετικές επιδόσεις σε αγώνες δρόμου πέντε χιλιομέτρων.

Μερικές δεκαετίες αργότερα θα μεσουρανούσε στον χώρο του Τύπου. Μετά το τέλος των σχολικών του σπουδών εισήχθη στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και το 1953 μετακόμισε στην Αθήνα. Οντας φοιτητής εργάστηκε στο γραφείο του Κωνσταντίνου Καραμανλή – με τον οποίο ο πατέρας του διατηρούσε πολυετή φιλία – και συνέχισε τα επόμενα χρόνια εξελισσόμενος σε στενό συνεργάτη του.

Εργάστηκε ως στέλεχος στην εφημερίδα «Βραδυνή» συμβάλλοντας σημαντικά στην άνοδο της κυκλοφορίας της και στη συνέχεια ως αρθρογράφος στην «Ακρόπολη». Αφησε έντονο το στίγμα του στο πολιτικό ρεπορτάζ αλλά και στο παραπολιτικό σχόλιο, γράφοντας καθημερινά πολυδιαβασμένες στήλες, όπως το «Κεντρί», «Τύπος και υπογραμμός» κ.λπ.

Το όνομά του θα συνδεόταν, όμως, άρρηκτα με την εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος» του Αρη Βουδούρη. Λίγο μετά τα μέσα της δεκαετίας του ’80 ξεκίνησε να αρθρογραφεί στην εφημερίδα και στη συνέχεια έγινε διευθυντής της ενώ το 1994 εξέδωσε τον «Αδέσμευτο Τύπο», ο οποίος σταμάτησε να κυκλοφορεί το 2012. Επίσης είχε ιδρύσει τον ραδιοφωνικό σταθμό Λάμψη.

Την είδηση για τον θάνατο του Δημήτρη Ρίζου έκανε γνωστή ο αδελφός του επίσης δημοσιογράφος, Νίκος, ενώ τα συλλυπητήριά του για την απώλεια του εκδότη εξέφρασε και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος ανέφερε: «Ο Δημήτρης Ρίζος άφησε το στίγμα του στη δημοσιογραφία και σημαντική παρακαταθήκη στον ελληνικό Τύπο. Η απώλειά του μας γεμίζει θλίψη. Θα θυμόμαστε πάντα την ιδιαίτερη πένα του και τον ασυμβίβαστο χαρακτήρα του».