Σας ευχαριστούμε, ω σκιτσογράφοι

Αναδρομικά και απολογιστικά, θα πρέπει να αποδοθούν οι οφειλόμενοι έπαινοι σε κάποιους οι οποίοι, από την πρώτη στιγμή, αποφασιστικά και αταλάντευτα, προσπάθησαν να αναδείξουν και να καυτηριάσουν τον ανερμάτιστο χαρακτήρα των συριζανέληδων, το θράσος τους και την αναισχυντία τους, την (με ελάχιστες εξαιρέσεις) αγραμματοσύνη τους.

Ξεχωριστή θέση ανάμεσά τους θεωρώ πως έχει μια ιδιαίτερη κατηγορία σχολιαστών της επικαιρότητας: οι σκιτσογράφοι. Ειδικότερη, μάλιστα, μνεία πρέπει να γίνει σε τρεις από τους κορυφαίους του είδους που, με τα σκίτσα τους και τις λεζάντες τους, αποδομούσαν καθημερινά το συριζανελικό αφήγημα: τον Αρκά, τον Ανδρέα Πετρουλάκη και τον Δημήτρη Χαντζόπουλο.

Ναι, η γελοιογραφία μπορεί, ως γνωστόν, να συνιστά αιχμηρότατο όσο και διεισδυτικό σχόλιο στην επικαιρότητα. Χαρακτηριστικότερο ίσως παράδειγμα από το παρελθόν οι γελοιογραφίες του Μποστ. Οχι τόσο για το πολιτικό τους περιεχόμενο και τον πολιτικό τους προσανατολισμό (αυτά τα είχε, άλλωστε, και ο ίδιος αναθεωρήσει στα τελευταία χρόνια της ζωής του), όσο για τη διαβρωτική, ανατρεπτική, συχνά σχεδόν σουρεαλιστική κριτική τους στον βλαχοδημαρχικό γλωσσαμυντορισμό.