Δεν είναι φόβητρα

Παρά το γεγονός ότι ο όμιλός μας περιλαμβάνει μεταξύ άλλων μια από τις κορυφαίες ομάδες στην ιστορία της διοργάνωσης (Βραζιλία), μια εκπρόσωπο από τη μεγάλη των Πλάβι σχολή (Μαυροβουνιο) και τους μαχητές της Νέας Ζηλανδίας, θα αποτελέσει μεγάλη έκπληξη εάν δεν περάσουμε με 3/3 νίκες στον επόμενο γύρο (προκρίνονται οι δύο πρώτες ομάδες στις 16 του Μουντομπάσκετ).

Βραζιλία

Η Βραζιλία μπορεί να μην έχει λείψει ποτέ από την τελική φάση Παγκοσμίου Πρωταθλήματος (μόνο αυτή και οι ΗΠΑ έχουν τέτοιο σερί) και να έχει κατακτήσει δύο κολλητές φορές το τρόπαιο (1959 και 1963), όμως δεν αποτελεί το φόβητρο των παλαιών ετών, όπως για παράδειγμα όταν τη βρήκαμε μπροστά μας στο παρθενικό μας ταξίδι σε Μουντομπάσκετ το 1986 στην Ισπανία με την καλαθομηχανή τον Οσκάρ Σμιντ να μεσουρανεί. Από το 2014, που είχαν φτάσει μέχρι τα προημιτελικά, συνεχίζουν ακόμα οι Βαρεζάο, Μπαρμπόζα και Γκαρσία (συμπληρώνουν από 4 συμμετοχές σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα) ενώ σημαντικοί παίκτες είναι και οι Αουγκούστο Λίμα, Μπρούνο Καμπόκλο (παίκτης των Γκρίζιλς) και ο πάουερ φόργουορντ των Μπουλς, Κριστιάνο Φελίτσιο. Με νέο (Ευρωπαίο πλέον) προπονητή τον Αλεξάντερ Πέτροβιτς είναι το φαβορί να μας ακολουθήσει στην επόμενη φάση.

Μαυροβούνιο

Η σταχτοπούτα της διοργάνωσης (παρθενική του συμμετοχή σε Μουντομπάσκετ) θέλει να μη μείνει στην… κολοκύθα των θέσεων 17-32 αλλά να περάσει στο «παλάτι» των 16 καλύτερων ομάδων (μεγαλύτερη επιτυχία ως τώρα μια 13η θέση σε Ευρωμπάσκετ).

Προπονητής της είναι ο κόουτς της Βιλερμπάν Ζβέζνταν Μίτροβιτς, αλλά η ατυχία χτύπησε την πόρτα και της δικής του εθνικής ομάδας, καθώς έχασε ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια της, τον Μπλάγκοτα Σέκουλιτς που τραυματίστηκε σε φιλικό προετοιμασίας.

Το βάρος πέφτει πλέον στον διάσημο αρχηγό του Μαυροβουνίου, στον ΝΒΑer Νίκολα Βούτσεβιτς που θα έχει τη συμπαράσταση έμπειρων παικτών όπως οι Πέταρ Πόποβιτς, Μάρκο Τοντόροβιτς, Μίλκο Μπιέλιτσα και Μπόγιαν Ντούμπλιεβιτς.

Νέα Ζηλανδία

Οσον αφορά τον τελευταίο – χρονικά – αντίπαλο της εθνικής μας ομάδας, εάν το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα αντιμετωπίσει με σοβαρότητα το παιχνίδι, το μόνο που θα έχουν να θυμούνται οι διεθνείς μας θα είναι ο περίφημος χορός χάκα των νεοζηλανδών παικτών λίγο πριν από το τζάμπολ.

Οι Tall Blacks (όπως είναι το παρατσούκλι της ομάδας διανθισμένο από το ύψος που χρειάζεται στο μπάσκετ σε αντίθεση με το παραδοσιακό All Blacks που συνοδεύει την πιο διάσημη εθνική ομάδα της χώρας, αυτή του ράγκμπι) δεν αναμένεται να μας δημιουργήσουν το παραμικρό πρόβλημα, καθώς με την πορτοκαλί μπάλα υπερτερούμε κατά κράτος σε αντίθεση με αυτήν που θυμίζει πεπόνι.

Εκεί δηλαδή (ράγκμπι) όπου οι Νεοζηλανδοί είναι οι εν δυνάμει παγκόσμιοι πρωταθλητές έχοντας μάλιστα κατακτήσει τα δύο τελευταία Παγκόσμια Κύπελλα (2011, 2015) και όντας ένα από τα φαβορί να πάρουν τον παγκόσμιο τίτλο και φέτος στην Ιαπωνία (έχουν άλλο ένα τρόπαιο το 1987).

Στο μπάσκετ μπορεί να προκρίθηκαν πρώτοι με 10 νίκες και 2 ήττες από τον ασιατικό όμιλο (εκεί παίζουν προκριματικά από το 2017) όπου ήταν παρέα τους μεταξύ άλλων η Κορέα και η διοργανώτρια Κίνα, αλλά μέχρι εκεί.

Η ονειρική πορεία (4η θέση, έχασε στις λεπτομέρειες το μετάλλιο) στο Μουντομπάσκετ της Ινδιανάπολης το 2002 παραμένει η κορυφαία τους παρουσία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του μπάσκετ, όπου θα έχουν την 6η τους συμμετοχή φέτος.

Το μπάσκετ το έμαθαν ουσιαστικά τη δεκαετία του 1960 από μια επίσκεψη του μεγάλου Ουίλτ Τσάμπερλεϊν εκεί για διακοπές, αλλά ποτέ δεν κατάφερε να ξεπεράσει σε δημοτικότητα στη χώρα το ράγκμπι και το ποδόσφαιρο.

Αν και η ομάδα είναι σε φάση μετάβασης στη νέα γενιά, ξεχωρίζουν παίκτες όπως ο Τάι Ουέμπστερ της Γαλατασαράι, ο Ιζαάκ Φοτού σέντερ της Ουλμ και ο μπαρουροκαπνισμένος σε πολλούς ευρωπαϊκούς συλλόγους Τομ Αμπερκρόμπι.

Το μεγάλο τους αστέρι, ο σέντερ των Θάντερ, Στίβεν Ανταμς δεν θα είναι παρών.

Προπονητής τους εδώ και μια τετραετία είναι ο πρώην διεθνής (άρα και γνώστης όλων των ιδιαιτεροτήτων της ομάδας) Πολ Χενάρ.

Οι Νεοζηλανδοί αρέσκονται στο run & gun παιχνίδι, κάτι που μπορεί να πληρώσουν σκληρά απέναντι στην Εθνική μας που επίσης είναι εξαιρετική στο transition. Αυτό το παιχνίδι τους οδηγεί σε πολλά λάθη, όπως συνέβη και στο πρόσφατο φιλικό με τον Καναδά που τους… διέλυσε (122-88).