Αντετοκούνμπο και Μέσι

Τολμώντας μια προσομοίωση της αθλητικής πραγματικότητας, ταυτίζουμε τον τίτλο του MVP στο NBA με τη Χρυσή Μπάλα στο ποδόσφαιρο.

Επομένως ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι αυτή τη στιγμή για το μπάσκετ ό,τι ο Λιονέλ Μέσι και ο Κριστιάνο Ρονάλντο για τη στρογγυλή θεά.

Το ερώτημα που προκύπτει στην άσκηση εργασίας είναι το εξής: Πόση επίδραση μπορεί να έχει ένας κορυφαίος αθλητής σε μια ομάδα του μπάσκετ και πόση σε μια ομάδα του ποδοσφαίρου;

Η απάντηση φαίνεται απλή. Αν σε ένα παιχνίδι που παίζεται από πέντε παίκτες ο ένας διαθέτει ταλέντο πάνω από τον μέσο όρο τότε είναι πιο εύκολο να επιδράσει θετικά στην ομάδα του, σε αντίθεση με έναν παίκτη που συμμετέχει σε παιχνίδι με 11 παίκτες, όπως είναι το ποδόσφαιρο.

Είναι όμως τόσο απλά τα πράγματα; Σύμφωνα με την μπακαλίστικη υπολογιστική η Ελλάδα, λόγω Γιάννη Αντετοκούνμπο, είναι ένα από τα φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου στο Μουντομπάσκετ. Και βέβαια η ομάδα των ΗΠΑ θα έπρεπε να θεωρείται ήδη νικήτρια της διοργάνωσης.

Στο ζύγι του ταλέντου ξεχνάμε να βάλουμε άλλες σημαντικές παραμέτρους. Οπως το πάθος, την τύχη, το ομαδικό πνεύμα, την ικανότητα των προπονητών, τους τραυματισμούς.

Η περίπτωση του Μέσι της Μπαρτσελόνα και του Μέσι της Εθνικής Αργεντινής καταρρίπτει πολλούς μύθους.

Η απλοϊκότητα με την οποία προβλέπουμε αποτελέσματα έχει τις βάσεις της στους αριθμολάγνους Αμερικανούς και στην άνθηση του στοιχήματος.

Η στατιστική είναι το μεγαλύτερο ψέμα του ομαδικού αθλητισμού. Αλλά είναι ένα απαραίτητο στοιχείο για να μπορεί να κινηθεί μια βιομηχανία δισεκατομμυρίων που περιλαμβάνει από το στοίχημα μέχρι την αθλητική δημοσιογραφία.

Οι ατομικοί τίτλοι και οι περγαμηνές κάθε αθλητή υπενθυμίζουν το παρελθόν του αλλά δεν μπορούν να προδικάσουν το μέλλον, γιατί αυτό είναι άμεσα συνδεδεμένο με τους συμπαίκτες του.

Ας απολαύσουμε λοιπόν το Μουντομπάσκετ και ας αφήσουμε στην άκρη τις προβλέψεις και τους Ζήκους της δημοσιογραφίας.