Το καμάρι {LF}της οικογένειας

Ο Τουσιδίδες Περέα Ροσέρο έφυγε από τη ζωή πριν από επτά χρόνια. Το 2012. Κατά τη διάρκεια της ζωής του έδωσε εκατοντάδες διαλέξεις, έγραψε περισσότερα από 50 βιβλία και αφιέρωσε το μεγαλύτερο μέρος της στον αθλητισμό. Αναζητούσε πάντα τους τρόπους που θα βελτίωναν το επίπεδο και τις συνθήκες που επικρατούσαν στη χώρα του, την Κολομβία. Πριν πεθάνει, είχε προλάβει να αφήσει πίσω του ένα ιδιαίτερα σημαντικό έργο στον αθλητισμό. Τόσο σε ακαδημαϊκό όσο και σε πρακτικό επίπεδο.

Μεταξύ του… πρακτικού ήταν και η Escofutuper. Μια ποδοσφαιρική ακαδημία. Ηταν ιδρυτής και διευθυντής. Σε αυτή την ακαδημία έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα ο εγγονός του. Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μας. Ο Χουάν Χοσέ Περέα, ο 19χρονος επιθετικός που βρίσκεται στην Ελλάδα για λογαριασμό του Παναθηναϊκού, ήταν μόλις πέντε ετών. Κόμπιαζε από καμάρι στα υπόλοιπα παιδάκια όταν έλεγε πως η ακαδημία στην οποία αγωνίζονταν είναι του παππού του. Λίγα χρόνια αργότερα, στις αρχές της εφηβικής του ζωής, πήγε στην Μπογκοτά, αγωνίστηκε σε τοπικές ομάδες και εκεί «συναντήθηκε» με τους σκάουτερς της Κ-15 της Κολομβίας. Ολα έδειχναν πως θα πάρει τον δρόμο του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Και η Ευρώπη δε θα αργούσε να τον ανακαλύψει.

Το έκανε η Ζάλτσμπουργκ, άνθρωποι της οποίας τον είδαν σε ένα τουρνουά στη Βολιβία. Του πρότεινε να δοκιμαστεί στις ακαδημίες, έκανε το υπερατλαντικό ταξίδι και έμεινε εκεί για δύο χρόνια. Δύο δύσκολα χρόνια, αφού οι κανονισμοί της FIFA δεν του επέτρεψαν να καταγράψει ούτε μία συμμετοχή. «Οταν ήμουν στην Αυστρία δεν μπορούσα να αγωνιστώ στα επίσημα, διότι οι παίκτες από τη Λατινική Αμερική μπορούν να παίξουν μόνο εάν έχουν ευρωπαϊκό διαβατήριο, ή είναι άνω των 18. Ο σύλλογος μού ανακοίνωσε ότι θα έπρεπε να με αποδεσμεύσει, γιατί αν με έβαζαν να παίξω θα είχαν πρόβλημα με τη FIFA λόγω της ηλικίας μου (σ.σ.: ήταν 17 ετών τότε). Εφυγα και ευχαρίστησα το κλαμπ για όλα όσα μου προσέφερε» είχε πει σε συνέντευξή του.

Διαδρομή

Από τη στιγμή που ήρθε η Ευρώπη μπήκε στη ζωή του, ήταν δεδομένο πως θα επέστρεφε σε αυτή. Γύρισε για λίγο στην Κολομβία, πριν πάρει και πάλι το πρώτο αεροπλάνο για το Βέλγιο. Η Αντερλεχτ τον καλούσε να τον δοκιμάσει, το έκανε σε ένα τουρνουά και σε αυτό τον… ερωτεύτηκε η Πόρτο. Τον είδαν και από την Μπενφίκα και από την Αρσεναλ, όμως οι Δράκοι του Οπόρτο ήταν εκείνοι που τον υπέγραψαν. Οι προοπτικές για την εξέλιξή του ήταν εξαιρετικές, όμως βρήκε μπροστά του τον εξαιρετικό Φάμπιο Σίλβα (πλέον μέλος της α’ ομάδας). Η Πόρτο έκρινε πως δεν ήταν έτοιμος τη δεδομένη στιγμή για το κάτι παραπάνω, κι εφόσον ήταν ο μεγαλύτερος ηλικιακά από το γκρουπ της ομάδας Νέων, το «διαζύγιο» φάνταζε ως η ενδεδειγμένη λύση.

Πριν από έναν μήνα, τα είχε βρει σε όλα με την Κρίλια Σοβέτοβ και μάλιστα ο ποδοσφαιριστής είχε κάνει τις πρώτες του δηλώσεις ως παίκτης της ομάδας που εδρεύει στις όχθες του ποταμού Βόλγα. Εντέλει, δεν έμελλε να δοκιμαστεί στο «κρύο» της Ρωσίας (ο «γάμος» έληξε για άγνωστους λόγους), ούτε να επαναπατριστεί (είχε φτάσει κοντά στην υπογραφή με τη Μιγιονάριος), αλλά να πάρει ξανά το αεροπλάνο, αυτή τη φορά για την Αθήνα.