Σαμοθράκη

Το καταλάβαμε. Η προηγούμενη κυβέρνηση δεν φρόντισε να αδειάσει από τα μπάζα το λιμάνι της Σαμοθράκης – κι η νέα, ακόμα κι αν ήξερε το πρόβλημα, δεν θα προλάβαινε. Το θέμα όμως είναι τι γίνεται από κει και πέρα.

Οι ενστάσεις είναι εύλογες. Λόγω θέσης, λόγω μεγέθους, λόγω περιορισμένων τουριστικών υποδομών, λόγω μικρής ή ανύπαρκτης προβολής και λόγω αδυναμίας του κράτους ή των τοπικών Αρχών να επενδύσουν στη μυθολογία ενός τόπου που φημίζεται για τα Καβείρια Μυστήρια και τη Νίκη της Σαμοθράκης, η τουριστική αξία χρήσης του νησιού είναι χαμηλή. Γι’ αυτό και ως προορισμός, η Σαμοθράκη παραμένει σχεδόν άγονη γραμμή.

Το θέμα είναι αν στο μέλλον η κατάσταση αυτή θα αλλάξει. Υπάρχουν οι προϋποθέσεις; Διαβάζω ότι η Σαμοθράκη θα μπορούσε να είναι ιδανικός προορισμός με καράβι από τα τουρκικά παράλια. Οτι η κυβέρνηση θα επιδιώξει να αυξηθούν οι ρουμάνοι τουρίστες, που κυρίως προτιμούν σήμερα το νησί. Αν φανούν οι προοπτικές ενός τόπου, μπορεί να γίνουν καλύτερες και περισσότερες τουριστικές υποδομές.

Η νησιωτική Ελλάδα πάσχει από θαλάσσιες υποδομές. Και οι συγκοινωνίες είναι επαρκείς όπου υπάρχει εμπορικό κίνητρο και ανταγωνισμός – κυρίως στις Κυκλάδες και στην Κρήτη. Σε πιο απομακρυσμένους προορισμούς, στη Λέσβο π.χ. ή σε κάποια ακόμα Δωδεκάνησα η θαλάσσια συγκοινωνία έχει χειροτερέψει τα τελευταία χρόνια. Οι άγονες γραμμές εξυπηρετούνται δι’ επιδοτήσεων από παλιά πλοία – αφού ο ανταγωνισμός δεν έχει κίνητρο για να βελτιωθούν τα πράγματα.

Στο πρόβλημα της Σαμοθράκης, η κυβέρνηση αποφάσισε χθες να διασφαλιστεί η τακτική ακτοπλοϊκή σύνδεσή της με την Αλεξανδρούπολη. Στην παρούσα φάση ήταν το καλύτερο που θα μπορούσε να γίνει. Το ζήτημα είναι ότι έγινε αργά.

Η κυβέρνηση που είχε υποσχεθεί αυξημένα αντανακλαστικά, δεν μπόρεσε να προβλέψει τις επιπτώσεις στον τουρισμό αλλά και τη δυσφήμηση της χώρας από το χάος που προκλήθηκε μετά το πρόβλημα της ακτοπλοϊκής σύνδεσης του νησιού. Δεν αντιμετώπισε εγκαίρως το θέμα με τους ταξιδιώτες που για μέρες έμειναν ξέμπαρκοι, χωρίς στέγη, στο λιμάνι. Και πριν βρεθούν λύσεις, αρκέστηκε να ρίχνει τα βάρη στους προηγούμενους.

Αλλά αυτό δεν είναι ούτε αποτελεσματική πολιτική ούτε καν επικοινωνιακή στρατηγική. Είναι αμηχανία και αδυναμία.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα γεμάτη προβλήματα. Το μέτρο της επιτυχίας μιας πολιτικής πρότασης δεν είναι η παρακολούθηση των προβλημάτων και η επικοινωνιακή τους διαχείριση. Είναι η έγκαιρη αντιμετώπισή τους.

Το μέτρο της αποτελεσματικής διαχείρισης των προβλημάτων είναι και το μέτρο της κυβερνητικής επιτυχίας.