Η Θεσσαλονίκη του Επταπυργίου
Επταπύργιο. Ενας τόπος με δυνατές μνήμες από περασμένους αιώνες, που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της Θεσσαλονίκης. Οι ανθρώπινες ιστορίες πίσω από τα τείχη του ζωντανεύουν στην παράσταση «Επταπύργιο – Ενας αιώνας σε μια μέρα» που έρχεται στα 25α Μερκούρεια. Μετά τη sold out παρουσίασή της στο Φεστιβάλ Επταπυργίου, η παραγωγή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος θα παρουσιαστεί την Τετάρτη 28 Αυγούστου στο Δημοτικό Ανοιχτό Θέατρο «Μάνος Κατράκης» στις Συκιές.
Η Εύη Σαρμή σκηνοθετεί ένα ταξίδι στον χρόνο με μαρτυρίες πολιτικών και ποινικών κρατουμένων του Γεντί Κουλέ, διανθισμένο με τραγούδια που αναφέρονται στη φυλακή. Ηθοποιοί και μουσικοί του ΚΘΒΕ αναλαμβάνουν να αναβιώσουν ένα κομμάτι της ιστορίας του Επταπυργίου, από το 1899 έως το 1989, που λειτουργούσε ως φυλακή – κολαστήριο με ναρκωτικά, βιασμούς και απαράδεκτες συνθήκες κράτησης για τους εγκλείστους. Στα κελιά του στοιβάχτηκαν διαβόητοι κακοποιοί της εποχής, όπως ο λήσταρχος Τζατζάς, αλλά και πολιτικοί κρατούμενοι, όπως ο Μανόλης Αναγνωστάκης ή ο Χρόνης Μίσσιος.
Η ΑΦΗΓΗΣΗ. Το έργο είναι βασισμένο στο κείμενο του Νίκου Δημητρόπουλου, ο οποίος αποτύπωσε την πολύμηνη ιστορική έρευνα της Σαρμή μέσω μιας θεατροποιημένης αφήγησης. Επηρεασμένη από τις μαρτυρίες που διάβασε στο βιβλίο του Ηλία Πετρόπουλου, η Σαρμή στην παράσταση βάζει την ιστορία του μνημείου να τη διηγείται ένα μπουλούκι ηθοποιών που μετασχηματίζεται διαρκώς σε παιδιά που παίζουν μπάλα στο προαύλιο της φυλακής, σε φυλακισμένους που τραγουδούν ρεμπέτικα για να ξεχάσουν τον πόνο του εγκλεισμού και σε ανθρώπους που αναζητούν τη χαρά και δεν ξεχνούν τη διάθεσή τους να επιβιώσουν. Παλεύουν διαρκώς να βγουν από το σκοτάδι στο φως. Γι’ αυτό λοιπόν και το μότο που συνοδεύει την ιδέα της σκηνοθέτριας είναι: «Γιατί όσο ψηλά κι αν είναι τα τείχη, ο ουρανός μένει πάντα ανοιχτός».














