Πορεία σαν καρδιογράφημα

Το τελευταίο πράγμα που θα περίμενε κάποιος να ακούσει από έναν επαγγελματία τενίστα, και μάλιστα από αυτούς που αποζητούν το χειροκρότημα του κόσμου, θα ήταν ότι δεν του αρέσει και τόσο πολύ το τένις ως σπορ. Κι όχι μόνο αυτό, έχει δηλώσει ακόμη ότι προτιμούσε το μπάσκετ αλλά τελικά αποφάσισε να παίξει τένις.

Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ειπωθεί ότι τα έχει πάει άσχημα. Ο 24χρονος Αυστραλός, από έλληνα πατέρα (τον Γιώργο) και μαλαισιανή μητέρα (τη Νορλάιλα), αποτελεί μέλος μιας ιδιότυπης ελίτ: είναι μόλις ο τρίτος παίκτης που έχει νικήσει τον Ρότζερ Φέντερερ, τον Νόβακ Τζόκοβιτς και τον Ράφα Ναδάλ την πρώτη φορά που συναντήθηκε στα κορτ μαζί τους, μετά τον Σλοβάκο Ντόμινικ Χρμπάτι και τον Αυστραλό Λέιτον Χιούιτ! Είναι δε, ο μοναδικός αυστραλός τενίστας που έχει κερδίσει σύσσωμο το Big Four (Φέντερερ, Ναδάλ, Τζόκοβιτς και Μάρεϊ) τουλάχιστον μία φορά.

Στο Citi Open της Ουάσιγκτον, μάλιστα, πριν από λίγες ημέρες κέρδισε τον Ντανίλ Μεντβέντεφ και κατέκτησε το τρόπαιο. Ο Μεντβέντεφ ήταν ο 20ός παίκτης του τοπ-10 που γνωρίζει την ήττα από τη ρακέτα του Κύργιου, με τον Αυστραλό να έχει σκορ 5-1 για το 2019 απέναντι σε παίκτες του τοπ-10.

Ακόμη, η κατάκτηση αυτή τού έδωσε 500 πόντους στην κατάταξη και τον εκτόξευσε από την 52η θέση της παγκόσμιας κατάταξης στην 27η!

Η άλλη πλευρά
Αυτή είναι η λαμπερή πλευρά του Κύργιου. Αυτή που μαρτυράει πόσα θα μπορούσε να έχει κατακτήσει στο τένις. Και ακολουθεί εκείνη που εξηγεί γιατί παραμένει χαμηλά.

Απλούστατα διότι οι μεγάλες δυνατότητές του αντισταθμίζονται από τον εκρηκτικό του χαρακτήρα και τις υπερβολικές αντιδράσεις του κατά καιρούς. Κάτι που έχουν επισημάνει ακόμα και πρώην «κακά παιδιά» των κορτ με πρώτο τον Τζον ΜακΕνρό.

Τα πρόστιμα και οι αποκλεισμοί που έχει δεχθεί, είτε για υβριστική και αντιαθλητική συμπεριφορά, είτε γιατί τα έβαζε με τον κόσμο, είτε γιατί έβρισε τον διαιτητή μαρτυρούν του λόγου το αληθές.

Φυσικά, μπορούσε να πει κάποιος ότι ο Νικ είναι αυτό που λέμε crowd-pleaser. Θέλει να διασκεδάζει το κοινό με το παιχνίδι του, να αλληλεπιδρά με τον κόσμο ακόμα και αν αυτή η σχέση γίνεται… ποδοσφαιρική. Δεν είναι λίγες οι φορές που τον έχουν γιουχάρει και εκείνος τους έχει αντιμετωπίσει με ειρωνεία και πετώντας καρέκλες στο κορτ.

Πάντως, στο πιο πρόσφατο τουρνουά που συμμετείχε, το Citi Open στην Ουάσιγκτον, σε διάφορα σημεία του νικηφόρου τελικού με τον Μεντβέντεφ, ζητούσε τη γνώμη του κοινού για το πού να σερβίρει και πώς, δίνοντάς τους το χέρι ύστερα από κάθε επιτυχημένο πόντο, πανηγυρίζοντας μαζί τους!

Αγκάθια έχουν οι σχέσεις του και με τον Ράφα Ναδάλ. Τον περασμένο Φεβρουάριο, στο Ακαπούλκο, ο Κύργιος νίκησε τον Ισπανό εν μέσω αποδοκιμασιών από την κερκίδα που υποστήριζε εμφανώς τον Ναδάλ. Για να τους πικάρει, έκανε χειρονομία ότι δεν τους ακούει, κάτι που εξόργισε τον Ναδάλ. Το πιο πρόσφατο επεισόδιο μεταξύ των δύο σημειώθηκε στο Γούιμπλεντον τον Ιούλιο. Μετά την ήττα του από τον Ναδάλ, ο Κύργιος παραδέχτηκε ότι σημάδεψε με την μπάλα τον Ισπανό – και μάλιστα αρνήθηκε να ζητήσει συγγνώμη.

Ο μεγάλος Τζον ΜακΕνρό έχει κριτικάρει πολλές φορές τον Νικ Κύργιο και αρνητικά αλλά και θετικά. Από τα χείλη του έχουν ακουστεί ατάκες όπως «ο Κύργιος πρέπει να κοιταχτεί στον καθρέφτη αν θέλει να γίνει κορυφαίος παίκτης και να κερδίσει Γκραν Σλαμ», αλλά από την άλλη έχει παραδεχτεί πως ο Νικ «είναι ο πιο ταλαντούχος παίκτης που έχω δει την τελευταία δεκαετία».

Το βέβαιο είναι ένα: Ο Κύργιος είναι κάτι σαν το πιπέρι στο φαγητό. Στις σωστές δόσεις το νοστιμεύει. Στην υπερβολή του, όμως, ψάχνεις χαρτοπετσέτα για να απαλλαγείς!