Η βία είναι το μόνο εργαλείο του Κρεμλίνου

Μια συνηθισμένη εργάσιμη ημέρα, η Μόσχα είναι μια μοντέρνα, γρήγορα αναπτυσσόμενη μητρόπολη. Τα Σαββατοκύριακα όμως το κέντρο της πόλης μετατρέπεται σε εμπόλεμη ζώνη. Εδώ και αρκετές εβδομάδες οι κάτοικοι της Μόσχας διαδηλώνουν ειρηνικά στους δρόμους και το κράτος απαντά καταστέλλοντας βίαια τις διαδηλώσεις. Στρατιές αστυνομικών, οι οποίοι ξεπερνούν κατά πολύ σε αριθμό τους διαμαρτυρόμενους, δέρνουν άγρια τους διαδηλωτές με λαστιχένια γκλομπ.

Η αστυνομία κάνει ξαφνικές εφόδους σε σπίτια διαδηλωτών και συλλαμβάνει χωρίς ένταλμα τους ηγέτες της αντιπολίτευσης. Στρατολόγοι κυνηγούν λιποτάκτες σε συγκεντρώσεις και δικαστήρια επιβάλλουν αυστηρές ποινές για παραπτώματα όπως το πέταγμα ενός άδειου μπουκαλιού σε αστυνομικούς. Τα πανεπιστήμια απειλούν πως θα αποβάλλουν φοιτητές που συμμετέχουν στις διαμαρτυρίες. Ενας φοιτητής της σχολής πολιτικών επιστημών συνελήφθη με την κατηγορία της μαζικής εξέγερσης (ένα έγκλημα το οποίο τιμωρείται με μέχρι και οκτώ χρόνια φυλάκισης) επειδή σύμφωνα με τους κατήγορους έκανε μια χειρονομία που έδειχνε προς τα δεξιά. Οι Αρχές αμφισβήτησαν το δικαίωμα επιμέλειας ενός ζευγαριού που έφερε το μωρό του σε μια ειρηνική συγκέντρωση, απειλώντας τους πως η πρόνοια θα πάρει το παιδί επειδή το εξέθεσαν σε κίνδυνο.

Ακόμα και μετριοπαθείς υποστηρικτές του Κρεμλίνου έχουν σοκαριστεί μπροστά σε αυτή την εκδικητικότητα. Η κρατική τηλεόραση προσφέρει τη συνηθισμένη της δόση ψεμάτων και λασπολογίας κατά των διαδηλωτών, ενώ οι Αρχές προσπαθούν να αποσπάσουν την προσοχή των Μοσχοβιτών με φεστιβάλ φαγητού και μουσικής που οργανώθηκαν τελευταία στιγμή. Πολλοί γνωστοί μουσικοί αρνήθηκαν να συμμετέχουν για πολιτικούς λόγους και μερικοί ενώθηκαν με τους διαδηλωτές.

Αυτό που κάνει τις διαδηλώσεις της Μόσχας τόσο μοναδικές είναι η εξωπραγματική ηρεμία των διαδηλωτών. Το κράτος προσπάθησε να δικαιολογήσει τη βία κατά των διαδηλωτών με τον συνηθισμένο τρόπο: Κοιτάξτε, είπαν δημοσιογράφοι και αξιωματούχοι, στο Χονγκ Κονγκ και το Παρίσι η αστυνομία χρησιμοποιεί δακρυγόνα, κανόνια νερού και λαστιχένιες σφαίρες, τραυματίζοντας αρκετούς, άρα εδώ τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα! Η σύγκριση δεν είναι καθόλου εύστοχη. Σε αντίθεση με το Παρίσι, στη Μόσχα καμία βιτρίνα μαγαζιού δεν έσπασε, κανένα αμάξι δεν πυρπολήθηκε. Τα κρατικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν πως οι διαδηλώσεις έβλαψαν οικονομικά κάποιες επιχειρήσεις, όμως ήταν το κράτος που διέταξε να κλείσουν τα καφέ και τα μαγαζιά.

Επίσης, σε σχέση με τις απαιτήσεις των Κίτρινων Γιλέκων, οι στόχοι της ρωσικής αντιπολίτευσης μοιάζουν μικροί: να αφήσει η κυβέρνηση τους υποψήφιους της αντιπολίτευσης να συμμετάσχουν στις τοπικές εκλογές που θα διεξαχθούν τον Σεπτέμβριο. Η κρίση θα μπορούσε να έχει αποτραπεί οποιαδήποτε στιγμή χωρίς ιδιαίτερες συνέπειες για την κυβέρνηση: οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι θα μπορούσαν να συμμετέχουν στις εκλογές και να χάσουν. Μερικοί θα μπορούσαν να κερδίσουν μια έδρα στις πιο αδύναμες τοπικές συνελεύσεις της Ρωσίας. Δεν είναι σπάνιο άλλωστε να κερδίζουν υποψήφιοι της αντιπολίτευσης σε τοπικές εκλογές, για να απορροφηθούν στη συνέχεια από το κυβερνητικό κόμμα ή να χάσουν τη θέση τους αργότερα.

Ο Αλεξέι Κοβάλεβ είναι αρχισυντάκτης στον ανεξάρτητο ρωσικό ενημερωτικό ιστότοπο Meduza