Τελείωσαν τα ψέματα

Τελείωσαν τα ψέματα

Δεν είναι κακό να είναι κανείς ρομαντικός – ακόμη και αν πρόκειται για πολιτικό, καθ’ ότι σπανίως βρίσκεις πολιτικό ο οποίος να έχει συναισθήματα. Οι άνθρωποι με το που εισέρχονται στην πολιτική, και κυρίως μετά την πρώτη εκλογή τους ως μέλη του Κοινοβουλίου, λες και υφίστανται μια μετάλλαξη. Σαν να γυρίζει ένα κουμπί, το οποίο τους κλείνει τα αφτιά, τους δένει τα μάτια, τους αφαιρεί την ομιλία σε ό,τι αφορά τον συναισθηματικό τους κόσμο. Νομίζεις ότι μεταμορφώνονται σε κρύο μάρμαρο. Στα τόσα χρόνια που ασκώ αυτό το επάγγελμα, ελάχιστους συνάντησα που να έχουν ξεφύγει από τον κανόνα – με τους περισσότερους να είναι άνδρες. Οχι γυναίκες, αν λέει κάτι αυτό.

Ως εκ τούτου, εκ των πραγμάτων είμαι υποχρεωμένος να αποδώσω σε μια δόση ρομαντισμού την προεκλογική διακήρυξη του προέδρου Κυριάκου, ότι «μέσα σε μια εβδομάδα θα ξεκινήσει το Ελληνικό». Η πρώτη εβδομάδα πέρασε φυσικά χωρίς να γίνει τίποτε. Πέρασε και η δεύτερη, οδεύουμε προς την τρίτη και το εμβληματικό (χρησιμοποιώ και εγώ μια δημοφιλή λέξη – ανακάλυψη των ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης) έργο του Ελληνικού δεν έχει ξεκινήσει ακόμη. Πιο προσγειωμένος ο Αδωνις (έκπληξη, δεν τον έχω δει σε κανένα κανάλι μέχρι τώρα!..) διεύρυνε το όριο να ξεκινήσει το έργο – το έσπρωξε προς τα τέλη του 2019. Χθες ο πρόεδρος Κυριάκος είχε μια συνάντηση με τον επιχειρηματία Λάτση, ο οποίος είναι ο βασικός επενδυτής στο έργο. Δεν ξέρω τι κουβεντιάστηκε, τι αποφασίστηκε, και τι τελικά θα γίνει. Αλλά επειδή έως τώρα, όλα τα χρεώναμε στον ΣΥΡΙΖΑ, από εδώ και πέρα, και μετά και τη χθεσινή συνάντηση, δεν υπάρχει νομίζω κανένα άλλοθι για να μην ακουστεί ο βαρύς ήχος από τις μπουλντόζες στο Ελληνικό. Ειδικά μετά την ανακοίνωση της κυβέρνησης ότι μέχρι τις 10 Αυγούστου, σε περίπου δύο εβδομάδες δηλαδή, θα έχουν υπογραφεί και οι τρεις εναπομείνασες κοινές υπουργικές αποφάσεις. Θέλω να πιστεύω ότι φτάσαμε στο τέλος για την… αρχή. Οτιδήποτε άλλο, και μετά τα χθεσινά, νομίζω ότι θα κάνει τον μπαρμπ’-Αλέκο Φλαμπουράρη να κρατάει την (ευτραφή) κοιλιά του από τα γέλια…

Τελείωσαν τα ψέματα ΙΙ

Υποθέτω ότι με τον τρόπο αυτό, δηλαδή της έναρξης των εργασιών για το έργο, θα κλείσει και εκείνη η μυθολογία που ήθελε πίσω από τα προσκόμματα που δημιουργούσε κάθε τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ ή οι ελεγχόμενοι από αυτόν φορείς, να βρίσκονται επιχειρηματικά συμφέροντα, ανταγωνιστικά προς τον επενδυτή.

Νομίζω ότι ήταν μια συμφέρουσα φημολογία, η οποία εξυπηρετούσε πολλούς και διαφόρους, οι οποίοι είχαν εμπλακεί με την υλοποίηση της επένδυσης και στην πορεία είτε είδαν ότι δεν έβγαινε η εξίσωση, είτε διαπίστωσαν ότι σε μια χώρα η οποία είχε πληγεί ανεπανόρθωτα από την κρίση, μια τέτοια επένδυση θα ήταν πεταμένα λεφτά. Οπως και να έχει το πράγμα πάντως – το προανέφερα – τώρα, τα ψέματα, αληθινά ή φήμες, τελείωσαν και όλοι περιμένουμε να δούμε να υλοποιείται το έργο που θα δώσει σοβαρή ώθηση στην ανάπτυξη και θα φέρει και άλλες επενδύσεις στη χώρα…

Το παρήγορο είναι ότι ο Μητσοτάκης το έχει πάρει πολύ πατριωτικά το πράγμα, και προφανώς δεν είναι διατεθειμένος να αμελήσει ή και να τα παρατήσει, όπως έκανε ο άλλος, ο προηγούμενος…

Αλαζονεία

Αδίκως, μου ανέφερε σοβαρός παράγων του Κοινοβουλίου, ωρύεται ο Πολάκης για ρεβανσισμό. Και ακόμη πιο άδικα το κάνει κατά της ηγεσίας του Κοινοβουλίου.

«Οπως θα διαπιστώσει κανείς διαβάζοντας το παραπεμπτικό της Eισαγγελίας του Αρείου Πάγου προς τη Βουλή, το οποίο συνοδεύει και τις δύο μηνυτήριες αναφορές κατά του κ. Πολάκη, ζητείται οι υποθέσεις να εξεταστούν με βάση το άρθρο 62 του Συντάγματος, το οποίο προβλέπει την παραπομπή υποθέσεων αυτού του χαρακτήρα στο ακροατήριο, στην τακτική Δικαιοσύνη. Αν ο ανώτερος εισαγγελικός λειτουργός, ο οποίος παρέλαβε και εξέτασε τις μηνύσεις, είχε διαφορετική άποψη, θα ανέφερε ότι αποστέλλει σε εμάς τις μηνυτήριες αναφορές με βάση το άρθρο 86 του Συντάγματος του νόμου περί ευθύνης υπουργών. Δεν το έκανε. Γιατί πρέπει να το κάνει η Βουλή, να διαστρέψει δηλαδή την άποψη του δικαστικού λειτουργού;».

– Μα γιατί ο Πολάκης, όπως είπε και ο ίδιος, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως οποιοσδήποτε απλός πολίτης, απάντησα. Ο ίδιος το επικαλέστηκε αυτό, άρα αυτό πρέπει να εφαρμόσετε κι εσείς…

Φυσικά γέλασε ο άνθρωπος, τι άλλο να κάνει μπροστά στην αλαζονεία που επέδειξε ο «πολλά βαρύς και όχι» πρώην υπουργός μπροστά στις κάμερες…

Kolotumba

Κατά τον ίδιο κοινοβουλευτικό παράγοντα, ο οποίος έχει μακρά θητεία στη Βουλή και κατά το παρελθόν έχει συμμετάσχει σε εξεταστικές ή προανακριτικές επιτροπές, «είναι απορίας άξιον πώς ο κ. Πολάκης και ο ΣΥΡΙΖΑ διατείνονται ότι τα αδικήματα του πρώην υπουργού πρέπει να εξεταστούν με βάση τον νόμο περί ευθύνης υπουργών, όταν αυτός ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ είχε ξιφουλκήσει κατά του νόμου, και είχε επιζητήσει, και σωστά κατά τη γνώμη μου, την κατάργησή του. Υπενθυμίζω ότι ψηφίσαμε την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τον νόμο περί ευθύνης υπουργών 255 βουλευτές – μια τεράστια πλειοψηφία. Είναι δυνατόν να ζητείται τώρα, να εφαρμοστεί και πάλι, μόνο και μόνο επειδή αφορά ένα στέλεχός του; Απίθανα πράγματα».

Απίθανα όντως και καινοφανή!

Η γνώμη του, που είναι και δική μου εν τέλει, με όσα έχουν δει τα ματάκια μου, είναι ότι αυτός ο νόμος περί ευθύνης υπουργών κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 86 του Συντάγματος είναι αυτός που έφθειρε περισσότερο παντός άλλου την πολιτική ως έννοια και τους πολιτικούς ως οντότητες στην ελληνική κοινωνία. Αν δεν προϋπήρχε, ως έκφραση της λαϊκής σοφίας, θα έλεγε κανείς ότι το «κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει…» ειπώθηκε για τον νόμο περί ευθύνης υπουργών…

«Αριστερό» ρουσφέτι

Στο μεταξύ, δεν καταλαβαίνω τις οιμωγές αλλά και τα νταηλίκια τού «πολλά βαρύ και όχι» υπουργού Πολάκη, για την άρση της ασυλίας του και την παραπομπή του σε δίκη. Η μία μήνυση, αυτή του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα για την παράνομη ηχογράφηση της συνομιλίας τους με στόχο τον εκβιασμό του, η οποία ήταν και η πιο σοβαρή εκ των δύο, θα καταλήξει σε ποινή – χάδι. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ανάμεσα στα πολλά αεροπλανικά κόλπα που έκανε με τους ποινικούς κώδικες, προνόησε και για τον Πολάκη της – να πέσει στα μαλακά. Στα πουπουλένια μαξιλάρια. Μετέτρεψε το αδίκημα της παράνομης ηχογράφησης τηλεφωνικής συνομιλίας από κακουργηματικής φύσεως που ήταν, σε πλημμέλημα. Οπότε ο παλικαράς από τα Σφακιά στη χειρότερη των περιπτώσεων θα φάει 6 με 8 μήνες με αναστολή, το πολύ. Και μετά θα επαίρεται κι από πάνω ότι η Δικαιοσύνη τον δικαίωσε! Εχω τη γνώμη ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να γίνει μια πλήρης καταγραφή των όσων έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση για να βολέψει, «διευκολύνει», «εξυπηρετήσει» τα παιδιά της. Μια βίβλος για το «αριστερό» ρουσφέτι, εννοώ…