Αυτός που ήθελε να γίνει Σκότι Πίπεν!

Οπως και τις προάλλες με τον Τζίμερ Φριντέτ, ομοίως και χθες ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος δεν κρατιόταν από τη χαρά του και το μαρτύρησε!

Με το που βάρεσαν τα τέλια από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και ο Γουέσλεϊ Τζόνσον είπε το προφορικό «ναι», ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ Παναθηναϊκός το έκανε βούκινο, για να ακολουθήσει ύστερα από λίγη ώρα η επίσημη ανακοίνωση…

Τι σόι παίκτη ενέταξε χθες στο δυναμικό του ο Παναθηναϊκός; Ο γεννημένος στις 11 Ιουλίου του 1987 και ύψους 2μ.01 αμερικανός φόργουορντ που αναλαμβάνει τις αρμοδιότητες του βασικού τριαριού, έρχεται στην Αθήνα με τις δάφνες της δεύτερης υψηλότερης επιλογής ντραφτ στα χρονικά του ελληνικού μπάσκετ.

Το ντραφτ

Ο Τζόνσον επελέγη το 2010 στο Νο 4 από τους Τίμπεργουλβς, πίσω από τον Τζον Γουόλ, τον Ιβαν Τέρνερ και τον Ντέρικ Φέιβορς και πάνω από τον ΝτεΜάρκους Κάζινς και τον Πολ Τζορτζ! Στην πιο περίοπτη θέση της ελληνικής λίστας (Νο 3) βρίσκονται ο Ντομινίκ Γουίλκινς (1982/Χοκς, Παναθηναϊκός 1995-96), ο Μαχμούντ Αμπντούλ Ραούφ (1990/Νάγκετς, Αρης 2006-07) και ο Μπενόιτ Μπέντζαμιν (1985/Κλίπερς, Περιστέρι 1997-98).

Στο ίδιο νούμερο με τον νεόκοπο παίκτη των Πρασίνων είχαν επιλεγεί επίσης ο τρις πρωταθλητής του ΝΒΑ με τους Λέικερς Μπάιρον Σκοτ (1983/Κλίπερς, Παναθηναϊκός 1997-98), ο Εκζέιβιερ Μακ Ντάνιελ (1985/Σόνικς, Ηρακλής 1995-96) και ο Κρις Μόρις (1988/Νετς, Ολυμπιακός 1999-2000).

Ο Τζόνσον βγαίνει για πρώτη φορά έξω από την πατρίδα του, έχοντας περάσει όλο τον μπασκετικό βίο του στο ΝCAA και στο ΝΒΑ. Στην κολεγιακή καριέρα του (Αϊοβα Στέιτ, Σίρακιουζ) είχε μέσο όρο 13.9 πόντους, 7.0 ριμπάουντ, 1.6 αστίστ, 1.1 κλεψίματα και 1.2 τάπες, ενώ στο ΝΒΑ φορώντας τις φανέλες έξι διαφορετικών ομάδων (Τίμπεργουλβς, Σανς, Λέικερς, Κλίπερς, Πέλικανς, Γουίζαρντς) έπαιξε σε 618 ματς με 7.0 πόντους με ποσοστό ευστοχίας 33.7% στα σουτ τριών πόντων, 3.2 ριμπάουντ και 1.1 ασίστ σε 22 λεπτά συμμετοχής.

Τηρουμένων των αναλογιών του ταλέντου και της επιλογής του στο ντραφτ, προφανώς ο Τζόνσον δεν ανταποκρίθηκε στις μεγάλες προσδοκίες που στοιχειοθετούσαν τη συστατική επιστολή την οποία κόμιζε κατά την είσοδό του στο ΝΒΑ. Παρ’ όλα αυτά παρέμεινε στον μαγικό κόσμο για μια ολόκληρη δεκαετία, ενώ βίωσε την καλύτερη φάση του αγωνιζόμενος στους Λέικερς κατά τη διετία 2013-15.

Βασικά δεν κατάφερε να φτάσει στα επίπεδα του παιδικού ήρωα του, εξού και το Νο 33 που φορά στη φανέλα του. Ποιος είναι αυτός; Μα φυσικά ο Σκότι Πίπεν, για τον οποίο έχει δηλώσει ότι «αποτελούσε πάντοτε το ίνδαλμά μου, διότι δεν ήταν μονοδιάστατος και εγωιστής στο παιχνίδι του, αλλά έκανε τα πάντα στο γήπεδο».

Και ο Τζόνσον πάντως έχει κάνει πολλά πράγματα, εντός και εκτός παιδιάς: του αρέσουν η ζωγραφική και η αρχιτεκτονική, παρακολουθεί στίβο (και μάλιστα δηλώνει θαυμαστής του τετράκις χρυσού Ολυμπιονίκη και οκτάκις πρωταθλητή κόσμου στα 200μ., στα 400μ., και στα 4Χ400μ., Μάικλ Τζόνσον), ενώ στα μικράτα του βίωσε μια αλησμόνητη εμπειρία, όταν πήγε να δουλέψει σε ένα μανάβικο για να βγάλει το χαρτζιλίκι του. «Γέμιζα τις σακούλες των πελατών, κουβάλαγα τελάρα και σφουγγάριζα, αλλά δεν άντεξα πάνω από μια εβδομάδα» έχει εξομολογηθεί.

Ευτυχής Καλάθης

Με τον Τζίμερ Φριντέτ από τη μια πλευρά και τον Γουέσλεϊ Τζόνσον από την άλλη είναι ηλίου φαεινότερον, πως ο Νικ Καλάθης δικαιούται να πλέει σε πελάγη ευτυχίας. Αυτός άλλωστε υπήρξε εκ προοιμίου ο στρατηγικός στόχος του Αργύρη Πεδουλακη: να βάλει στα φτερά της επίθεσης δυο παίκτες που θα αποφορτίσουν τον αρχηγό της ομάδας και θα τον απαλλάξουν από τις κάθε λογής στρεσογόνες καταστάσεις στην επίθεση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στη λειτουργία της ομάδας, ειδικότερα σε συνθήκες πίεσης.

Τον Οκτώβριο του 2010 ο Τζόνσον ντεμπούταρε στο ΝΒΑ σκοράροντας με κάρφωμα και έπειτα από μια δεκαετία αφήνει την Αμερική και μπαρκάρει στην Αθήνα με τη φιλοδοξία να γράψει ένα καινούργιο κεφάλαιο στη ζωή του και να κάνει την προσδόκιμη (από τον Παναθηναϊκό) διαφορά…