H πληροφορία, ισχυρότερη από την επικοινωνία

Ενώ το Παρίσι αδειάζει σταδιακά από τους κατοίκους του και γεμίζει με τουρίστες, ένα είναι το θέμα συζήτησης που κυριαρχεί στη ζωή των Γάλλων, αυτό της ηθικής. Στη δημοκρατία της έκφρασης της γνώμης, γύρω από την οποία περιστρέφεται ο κόσμος, ο κανόνας είναι απλός: η γνώμη είναι εκείνη που κρίνει. Αυτό οδηγεί αναπόφευκτα σε μια μορφή ηθικής δικτατορίας, υπάρχουν όμως όρια.

Η γαλλική κυβέρνηση υποβάλλεται εξάλλου σε αυτήν και βρίσκεται μάλιστα στην πρώτη γραμμή. Την περασμένη εβδομάδα, η ενημερωτική ιστοσελίδα του Mediapart, γνωστή για αποκαλύψεις όσον αφορά τα σκάνδαλα της πολιτικής τάξης, αποκάλυψε ότι ο Φρανσουά ντε Ρουζί, υπουργός Οικολογίας και πρώην πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, συχνά διοργάνωνε πλούσια δείπνα με αστακούς και σαμπάνια κατά βούληση, τα οποία χρέωνε στο κράτος.

Ο πιστός φίλος τού Εμανουέλ Μακρόν αντικρούει τις φωτογραφίες και τις μαρτυρίες του συγκεκριμένου ειδησεογραφικού σάιτ. Για να δικαιολογηθεί, καταγγέλλει μια μηχανορραφία και εξηγεί ότι έχει «δυσανεξία στα οστρακοειδή και τα θαλασσινά», υποδεικνύοντας ότι δεν πίνει σαμπάνια επειδή «του προκαλεί πονοκέφαλο».

Η επικοινωνία όσον αφορά την κρίση είναι θλιβερή, αλλά ο Εμανουέλ Μακρόν δεν μιλά για παραίτηση. Το αντίθετο μάλιστα. Κατά τη διάρκεια της τελετής για την εθνική εορτή της 14ης Ιουλίου, ο Φρανσουά ντε Ρουζί βρίσκεται σε όλα τα πλάνα ακριβώς πίσω από τον γάλλο πρόεδρο προκειμένου να παρακολουθήσει τη στρατιωτική παρέλαση.

Οι αποκαλύψεις, όμως, συνεχίζονται. Η καθημερινή εφημερίδα «Le Parisien» αποκαλύπτει, με τη σειρά της, ότι η σύζυγος του υπουργού αγόρασε έναν στεγνωτήρα μαλλιών επιχρυσωμένο, αξίας 499 ευρώ, με χρήματα της Εθνοσυνέλευσης. Το Mediapart δημοσιεύει τελικά μια έρευνα σχετικά με τη χρήση των επαγγελματικών εξόδων του υπουργού, η οποία δείχνει μια χειραγώγηση των συνεισφορών του στο κόμμα En Marche (Εμπρός), προκειμένου να αποφύγει την πληρωμή φόρων.

Η παραίτηση, όμως, του υπουργού δεν είναι το θέμα που απασχολεί τις συζητήσεις των Γάλλων. Οχι. Αυτό που τους απασχολεί είναι η πλήρης έλλειψη της πραγματικότητας στη ζωή των υπουργών. Το τεράστιο χάσμα μεταξύ εκείνων που νομοθετούν και εκείνων που υπομένουν τις συνέπειες των νόμων. Ενώ το κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων ήταν στο αποκορύφωμά του, ο Φρανσουά ντε Ρουζί είχε διακριτικά εξηγήσει ότι δεν του άρεσε το χαβιάρι, ενώ ένας από τους συναδέλφους του υπουργούς έλεγε στους δημοσιογράφους ότι οι Γάλλοι δεν ήταν αρκετά έξυπνοι ώστε να καταλάβουν τις μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης.

Για την πλειονότητα των εμπειρογνωμόνων, υπάρχει σαφώς μια ελίτ στην εξουσία της Γαλλίας, που κατέχει πολλά πτυχία, χρησιμοποιεί συνεχώς αγγλικές λέξεις κατά την ομιλία της και η οποία πραγματικά θέλει να προοδεύσει η χώρα, αλλά διαπράττει σφάλματα όσον αφορά τον τρόπο. Ωστόσο, η πολιτική αποτελεί μόνο τη βάση και αυτός είναι ο κίνδυνος αυτής της κυβέρνησης, η οποία στηρίζεται κυρίως στη δυναμική του προέδρου. Ο Εμανουέλ Μακρόν κάνει τα πάντα προκειμένου να δείξει ότι είναι κοντά στους Γάλλους, η εκπρόσωπος Τύπου του μάλιστα δήλωσε ότι γνώριζε πως «οι Γάλλοι τρώνε περισσότερο κεμπάπ παρά αστακούς».

Εναν χρόνο μετά την υπόθεση Μπεναλά κι ενώ μεγάλα έργα περιμένουν την κυβέρνηση ήδη από τον Σεπτέμβριο, το συμπέρασμα είναι πως θα ήταν μάλλον απαραίτητο να επανεξεταστεί πρώτα από όλα η έκθεση ορισμένων υπουργών για την πρόβλεψη των επόμενων «υποθέσεων».