Σινεμαδάκι συριανό
Με Ανιές Βαρντά από το 1970 και ένα «Βαμπίρ» του 1932 {LF}ανοίγει το 7ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Σύρου
Η Υπερέκθεση (Overexposure) ως φαινόμενο μπορεί να σχετίζεται, μεταξύ άλλων, με το φωτογραφικό φιλμ, την πληροφοριακή υπερφόρτωση, τις φυσικές καταστροφές αλλά και το ευάλωτο ανθρώπινο σώμα. Η πολυπλοκότητα της υπερέκθεσης συνενώνει τις ταινίες, τους σκηνοθέτες και τους καλλιτέχνες που συναντιούνται στο νησί της Σύρου για το 7ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σύρου – SIFF. Η πρωτοτυπία του οποίου είναι η κινητικότητά του και η εξάπλωσή του σε όλο το νησί.
Η τοπιογραφία και η αρχιτεκτονική φυσιογνωμία του νησιού των Κυκλάδων συμπληρώνουν κάθε χρόνο το πρόγραμμα του φεστιβάλ. Προβολές υπαίθριες στην κεντρική πλατεία της Ερμούπολης, στους δημόσιους χώρους της Ανω Σύρου, στον ατμοσφαιρικό Ταρσανά που γειτνιάζει με τη ναυπηγοεπισκευαστική περιοχή του Νεωρίου, στο «ντράιβ – ιν» της Ντελαγκράτσια αλλά και στο Λατομείο του νησιού. Το SIFF ξεκίνησε ως μια ερασιτεχνική πρωτοβουλία για την ανάδειξη του πειραματικού κινηματογράφου και των σύγχρονων νέων κινηματογραφιστών. Mε την αποκλειστική δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) – στηρίζει το SIFF συστηματικά από το 2014 – απέκτησε διεθνή χαρακτήρα και εξελίχθηκε σε μια εξειδικευμένη διοργάνωση για το σινεμά και τους δημιουργούς του με εργαστήρια και μουσικές περφόρμανς.
Η αυλαία του φεστιβάλ ανοίγει την ερχόμενη Τρίτη (16/7), στον θερινό κινηματογράφο Παλλάς, στην αγορά της Ερμούπολης, με την ταινία «Nausicaa» (1970) της Ανιές Βαρντά, ως φόρος τιμής στη μεγάλη δημιουργό που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή. Σκιαγραφώντας την Ελλάδα της χούντας, είναι η μοναδική ταινία της που γυρίστηκε στην Ελλάδα, απαγορεύτηκε από τη δικτατορία και δεν τελείωσε επίσημα ποτέ. Αποτελεί την πιο πολιτική της ταινία και είναι η ταινία που η σκηνοθέτρια αφιέρωσε στην ελληνική της καταγωγή.
Το «Nausicaa» (με τα χαρακτηριστικά δύο a στο τέλος) αφηγείται την ιστορία μιας νεαρής κοπέλας από τη Γαλλία με ελληνική καταγωγή που ερωτεύεται έναν έλληνα διανοούμενο – από τους αυτοεξόριστους στη χώρα – και μαζί ανακαλύπτουν όλα όσα κρύβονται κάτω από το ταραγμένο πολιτικό τοπίο εν μέσω της δικτατορίας των συνταγματαρχών και του κοινωνικού αναβρασμού. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Μίριαμ Μπουαγέ, Φρανς Ντουνιάκ, Κατρίν ντε Σεγέν, Ζαν Μαρκ Τενμπέργκ, ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ σε έναν μικρό ρόλο και ο Σταύρος Τορνές, ενώ σε μικρές εμφανίσεις συναντάμε τους Βασίλη Βασιλικό, Περικλή Κοροβέση, Ανδρέα Στάικο και Γιώργο Βότση. Οπου ακούγεται μουσική, αυτή ανήκει στον Μίκη Θεοδωράκη, ενώ σε κάποια σημεία της «περνούν» η Μαρία Φαραντούρη και ο Αντώνης Καλογιάννης.
Μετά το τέλος της ταινίας, η νύχτα πρεμιέρας του SIFF συνεχίζεται μόλις λίγα μέτρα μακριά, στα επιβλητικά σκαλιά του Δημαρχιακού Μεγάρου, σχεδιασμένου από τον Τσίλλερ, στην Πλατεία Μιαούλη. Με την προβολή του βωβού φιλμ «Βαμπίρ» (1932) του Καρλ Θίοντορ Ντράγερ, ντυμένου με τις υπνωτιστικές και πολυεπίπεδες πειραματικές συνθέσεις της Ελα Ορλεανς που επισκέπτεται για πρώτη φορά την Ελλάδα, καλεσμένη του φεστιβάλ.
Η ταινία «Βαμπίρ», ένας σουρεαλιστικός διαλογισμός πάνω στον φόβο, αποτελεί μία από τις πιο γνωστές ταινίες του μεγάλου δανού σκηνοθέτη, που θεωρείται από πολλούς ως ο σημαντικότερος κινηματογραφιστής της χώρας του, εμπνέοντας μεταγενέστερους δημιουργούς, όπως οι Ινγκμαρ Μπέργκμαν, Αντρέι Ταρκόφσκι, Κριστόφ Κισλόφσκι, αλλά και ο Θόδωρος Αγγελόπουλος. Η Πολωνή Ελα Ορλεανς με τη χρήση ηλεκτρονικών και οργανικών στοιχείων ακροβατεί ανάμεσα στην ποπ, τη world music και την underground και συνθέτει τον ατμοσφαιρικό ήχο που συμπληρώνει την εμβληματική ταινία.
INFO{CR}7ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σύρου, 16-21 Ιουλίου. Λεπτομέρειες στο https://syrosfilmfestival.org/














