Οχι άλλο «κάρβουνο» {LF}στην πολιτική ζωή της χώρας{CR}

Οσο πλησιάζουμε προς την εκλογική μάχη της 7ης Ιουλίου, τόσο γίνεται προφανές για όλους, ότι αυτές οι εκλογές θα είναι μείζονος σημασίας για το μέλλον της χώρας.

Υστερα από διαδοχικές χρονιές με Μνημόνια, τρόικες, θεσμούς, απολύσεις, κοινωνική αναστάτωση, ανασφάλεια, κατεστραμμένη καθημερινότητα και ενδοτικότητα στα εθνικά θέματα, οδηγούμαστε σε μία εκλογική αναμέτρηση με έντονο το στοιχείο του δικομματισμού, αλλά και του ακραίου πολιτικού λόγου.

Αυτό το καυτό μείγμα της πολιτικής σκηνής, ενδέχεται ανά πάσα στιγμή να εκραγεί, με απρόβλεπτες συνέπειες.

Είναι βεβαίως γνωστό ότι ο διχασμός και η πόλωση, αποτελούν διαχρονική «πολιτική κατάρα» για τους Ελληνες, με ολέθρια αποτελέσματα ακόμα και για την υπόσταση της χώρας. Αντί όμως τα κομματικά επιτελεία του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ να έχουν διδαχθεί από την ιστορία, επιμένουν να την αγνοούν, με το λάδι στη φωτιά να ρέει άφθονο.

Τα πράγματα θα ήταν ίσως διαφορετικά, εάν οι διεθνείς γεωπολιτικές συνθήκες βρίσκονταν σε ύφεση. Με τα ενεργειακά θέματα ωστόσο σε έντονη κινητικότητα και τον Ταγίπ Ερντογάν να παίζει μόνιμα επικίνδυνα παιχνίδια, ποιος πολιτικός δεν καταλαβαίνει ότι η ομόνοια και η σύμπνοια θα έπρεπε να έχουν τον πρώτο ρόλο;

Αυτές τις ημέρες θυμήθηκα την ομιλία του Ανδρέα Παπανδρέου στο Υπουργικό Συμβούλιο κατά τη διάρκεια της κρίσης με τους Τούρκους το 1987. Αξίζει τον κόπο να παρακολουθήσουμε τα σχετικά τηλεοπτικά αποσπάσματα για να αντιληφθούμε το σημερινό επίπεδο της πολιτικής παρακμής, για το οποίο φέρουν ακέραια την ευθύνη η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση.

Η μόνιμη ένταση που καλλιεργείται από την πλευρά της Τουρκίας στο Αιγαίο ωστόσο, μόνο τυχαία δεν είναι. Αιτίες για αυτήν δεν φαίνεται να αποτελούν μόνο οι έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο, οι S-400 και τα F-35. Μήπως η Τουρκία χρησιμοποιεί την ένταση ως προκάλυμμα, για να αποπροσανατολίζει και να στρέφει αλλού την προσοχή από έναν άλλο κρυφό και εφιαλτικό για εμάς στόχο της; Και εννοώ την κατασκευή των τριών τουρκικών πυρηνικών εργοστασίων, με πρώτο στο Ακούγιου, κοντά στην Αττάλεια έως το 2023.

Με αυτά τα δεδομένα σε διεθνές επίπεδο, με θυμό και δυστυχία να κυριαρχούν στο εσωτερικό της Ελλάδας και με τις ηγεσίες ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ να ανταγωνίζονται σε τοξικότητα η μία την άλλη, ο ρόλος του τρίτου πυλώνα της πολιτικής σκηνής, του Κινήματος Αλλαγής δηλαδή, καθίσταται εξαιρετικά σημαντικός για τη σοβαρότητα και την ισορροπία του πολιτικού συστήματος.

Συνεπώς, οι εθνικές εκλογές της Κυριακής έχουν μέγιστη σημασία για το μέλλον και από αυτή την πραγματικότητα δεν μπορεί να ξεφύγει κανείς. Επιπόλαιες δηλώσεις για νέες εκλογές τον Δεκαπενταύγουστο ή για αίμα, θα πρέπει να μας προβληματίσουν σοβαρά και να μας ωθήσουν σε μία μαζική συμμετοχή και ένα δυναμικό μήνυμα ενότητας και εθνικής ομοψυχίας, χωρίς τοξικότητα.

Η πολιτική ζωή της χώρας δεν χρειάζεται άλλο… «κάρβουνο». Χρειάζεται σοβαρότητα, ψυχραιμία, συνέπεια, ανθρώπινο πρόσωπο, λύσεις για την καθημερινότητα και μακροπρόθεσμες στρατηγικές, ιδίως στα εθνικά θέματα.