Πότε γίνεται επικίνδυνη η ζέστη το καλοκαίρι

Ενα καλοκαίρι της δεκαετίας του ’80 άφησε ανεξίτηλα τα ίχνη του στην ελληνική κοινωνία, όταν μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο εκατοντάδες άνθρωποι στην Αθήνα και τον Πειραιά έχασαν τη ζωή τους από θερμοπληξία. Ηταν κυρίως άτομα τρίτης ηλικίας. Ομως τότε δεν ήταν διαδεδομένα τα κλιματιστικά.

Η θερμοπληξία μπορεί να εκδηλωθεί με πυρετό, μυϊκή αδυναμία και, σε σοβαρότερες περιπτώσεις, εμέτους και συμπτώματα εγκεφαλοπάθειας που μπορεί να φθάσουν μέχρι και σε κώμα.

Εκτοτε, όταν η μετεωρολογική υπηρεσία προβλέπει υψηλές θερμοκρασίες που να πλησιάζουν τους 40 βαθμούς Κελσίου, τα μέσα ενημέρωσης κινητοποιούνται και προαναγγέλλουν επερχόμενο καύσωνα οπότε αρχίζει και ο σχετικός πανικός. Ομως, από μόνες τους οι υψηλές θερμοκρασίες δεν συνιστούν συνθήκες καύσωνα και κατά συνέπεια δεν προκαλούν θανάτους διαφορετικά δεν θα υπήρχαν όλες οι νομαδικές φυλές που με τις καμήλες διασχίζουν τις ερήμους, ούτε θα ζούσαν οι κάτοικοι των μεγάλων αφρικανικών πόλεων που ζουν σε θερμοκρασίες 40^ο-50^ο. Κατά συνέπεια, η δημιουργία πανικού όταν αυξάνει μόνο η θερμοκρασία είναι αδικαιολόγητη.

Οι υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού όταν δεν συνοδεύονται από υψηλή ατμοσφαιρική υγρασία και άπνοια δεν συνιστούν κατ’ ανάγκη μεγάλο κίνδυνο. Για αυτό και είναι αδικαιολόγητος ο πανικός που προκαλείται όταν η μετεωρολογική υπηρεσία ανακοινώνει απλά υψηλές θερμοκρασίες στα δελτία της.

Είναι αρκετή η λειτουργία ενός κλιματιστικού μέσα στο σπίτι σε συνδυασμό με την αποφυγή της κυκλοφορίας στους δρόμους ή στις παραλίες τις ώρες που η θερμοκρασία ξεπερνά τους 33 βαθμούς. Η παραμονή στο σπίτι με χρήση του ντους και η λήψη δροσερού ή παγωμένου νερού ή χυμών σε συνδυασμό με φαρδιά και λευκά ρούχα όταν κυκλοφορούμε στους δρόμους είναι οπωσδήποτε τα ασφαλέστερα μέτρα για την αποφυγή του κινδύνου της θερμοπληξίας.

Τα άτομα υψηλού κινδύνου για θερμοπληξία είναι, εκτός από τους υπερήλικες, οι ασθενείς με σοβαρές παθήσεις και ιδιαίτερα οι καρδιοπαθείς, οι υπερτασικοί και οι διαβητικοί ιδιαίτερα όταν παίρνουν αγγειοδιασταλτικά φάρμακα. Στις περιπτώσεις αυτές πρέπει να προσαρμόζουν τη δόση των φαρμάκων που παίρνουν, σε συνεννόηση πάντα με τον γιατρό τους με στόχο η πίεσή τους να βρίσκεται εντός φυσιολογικών ορίων.