Α ρε Κούλη

Η αντιπολίτευση του Κυριάκου Μητσοτάκη απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ ήταν, κατά κύριο λόγο, πολιτική. Συνήθως, η ΝΔ αντιπαρέβαλλε θέσεις και επιχειρήματα. Συχνά, σχολαστικά. Στη Βουλή, ο πρόεδρος έβρισκε πάντα απέναντί του έναν οδοστρωτήρα Πρωθυπουργό, ο οποίος συνήθως του επετίθετο προσωπικά για πράγματα που περισσότερο φημολογούνταν παρά αποδεικνύονταν: για τον πατέρα του, τη σύζυγο και γενικώς για την οικογένειά του, για την οικονομική του κατάσταση, για τις σπουδές του. Εκανε επίσης υπαινιγμούς σκανδάλων για την πολιτεία του (Ζίμενς, Χριστοφοράκος, «Κήρυκας Χανίων») ενώ τον ταξινομούσε αυθαιρέτως, ηθικολογικά, στους «νεοφιλελεύθερους» και στους ακροδεξιούς, ταυτοχρόνως. Το πόσο ακροδεξιός ήταν φαινόταν από την κομματική ισχύ που έχει δώσει στον Αδωνι Γεωργιάδη ή στον Βορίδη.

Πολλοί θεωρούσαν ότι ο Μητσοτάκης, που θυμίζω ότι εξελέγη στο κόμμα του προτάσσοντας την ευρωπαϊκή φιλελεύθερη και μεταρρυθμιστική ατζέντα, «δεν το ‘χε», μη μπορώντας να αντιπαραθέσει ανάλογο τσαμπουκά. Μια φορά που το έκανε, που επετέθη στον Πρωθυπουργό για τον πατέρα του στη χούντα, επικρίθηκε σοβαρά – και μολονότι μιντιακώς εκείνη η επίθεση απέδωσε, ο πρόεδρος της ΝΔ έκανε αυτοκριτική.

Η σοβαρή, θεσμική στάση του Μητσοτάκη στην αντιπολίτευση εξελήφθη ως αδυναμία. Και επέτρεψε την υπόγεια κυκλοφορία γι’ αυτόν της εικόνας ενός νωθρού πολιτικού, ενός γόνου που τα βρήκε έτοιμα, διαρκώς ηττώμενου από το «παιδί της πιάτσας», τον Τσίπρα. Η εικόνα αυτή είχε και όνομα: «Κούλης». Το όνομα άρεσε και διαδόθηκε απ’ όσους αταβιστικά διακινούν ένα πρωτόγονο αντιπολιτικό μίσος. Κούλη αποκαλούν τον Μητσοτάκη όχι μόνο συριζαίοι αλλά και συντηρητικοί οπαδοί μιας άλλης πολιτικής ταυτότητας, πιο παραδοσιακά δεξιάς, για τη ΝΔ.

Κι έρχεται η εκλογική αναμέτρηση της Κυριακής και ο Κούλης, χωρίς εκπτώσεις στη βασική ιδεολογική πλατφόρμα του και χωρίς να ακούει τις «συμβουλές» και τις επικρίσεις όσων τον θεωρούν νωθρό γόνο που η πολιτική ηγεσία του χαρίστηκε συνθλίβει τον αντίπαλό του αναγκάζοντάς τον να προκηρύξει, με κατεβασμένα χέρια, εκλογές.

Κι όχι μόνο. Αυτός ο άθλιος νεοφιλελεύθερος διαγράφει, με συνοπτικές διαδικασίες, ένα ανόητο στέλεχος του κόμματός του, ανυποψίαστο για τις παγίδες της πολιτικής ορθότητας, που έγραψε μια εξυπνάδα εναντίον της Κωνσταντίνας Κούνεβα. Ο ακροδεξιός νεοφιλελεύθερος έπραξε δηλαδή όπως θα περίμεναν οι αριστεροί ιδεολόγοι ό,τι θα έκανε ο Τσίπρας με τον Πολάκη – ή παλιότερα με τον Καμμένο. Α ρε Κούλη, γιατί τα κάνεις αυτά; Γιατί μας χαλάς το αφήγημα;