Ο υποκριτικός καβγάς ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ για τη «13η σύνταξη»

Ο καβγάς που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στην κυβέρνηση και τη ΝΔ με αφορμή τη λεγόμενη 13η σύνταξη και τα διάφορα σποτ των κομμάτων, είναι πέρα για πέρα υποκριτικός. Το πραγματικό επίδικο αυτής της αντιπαράθεσης είναι ποιος θα πάρει τη σκυτάλη της επόμενης διακυβέρνησης για να συνεχίσει τις ίδιες πολιτικές, που έχουν τσακίσει τα κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα.

Και οι δύο κρύβουν ότι:

n Από τις αρχές του 1992 έχει αρχίσει το ξήλωμα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης στη χώρα μας με στόχο την ιδιωτικοποίησή του, με βάση τους λεγόμενους τρεις πυλώνες της ΕΕ (το λεγόμενο σύστημα Πινοσέτ).

n Την περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης οι κυβερνήσεις βρήκαν την ευκαιρία να προωθήσουν αυτά τα μέτρα, γρήγορα και βιαστικά και να τσακίσουν δικαιώματα με αγώνες, θυσίες και αίμα κατακτημένα.

n Σε αυτή την κατεύθυνση οι κυβερνήσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ από το 2010 προχώρησαν σε τεράστιες περικοπές σε κύριες επικουρικές συντάξεις, κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, δραματική μείωση των δαπανών του κρατικού προϋπολογισμού προς τα ασφαλιστικά ταμεία, κούρεμα των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων 64 δισεκατομμυρίων για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αύξηση στα ποσοστά της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης από τους ασφαλισμένους, αλλαγές στα κριτήρια αναπηρίας με συρρίκνωση των δομών αποκατάστασης και πολλές ακόμα περικοπές κοινωνικού χαρακτήρα. Πάνω από 95 δισεκατομμύρια είναι το τίμημα που πλήρωσαν οι συνταξιούχοι αυτά τα χρόνια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε στην κυβέρνηση με υποσχέσεις για την κατάργηση των παραπάνω. Αντί για αυτό τα υιοθέτησε και προχώρησε σε νέες περικοπές όπως: του ΕΚΑΣ, των επικουρικών που εξαφανίζονται, των κρατήσεων για υγεία, τις τεράστιες περικοπές στους νέους συνταξιούχους με τον νόμο Κατρούγκαλου. Εμπορευματοποίησε παραπέρα την υγεία, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Συρρικνώνει τις δημόσιες δομές υγείας σε όφελος των ιδιωτικών.

Τώρα και κάτω από τις μεγάλες κινητοποιήσεις των συνταξιούχων, που μόνο την περσινή χρόνια έφθασαν τις 160, προσπαθεί να δημιουργήσει αυταπάτες δίνοντας αντί για τα δώρα που έχουν περικοπεί, επιδόματα. Παίρνουν δέκα, δίνουν ένα και απαιτούν και χειροκρότημα και ψήφους τη στιγμή που θα συνεχίσουν σε αυτή τη γραμμή τα επόμενα χρόνια.

Και οι δύο υλοποιούν τις κατευθύνσεις της ΕΕ και του κεφαλαίου που απαιτούν παραπέρα μείωση της αξίας της εργατικής δύναμης και του λεγόμενου μη μισθολογικού κόστους. Πρόσφατα προς υλοποίηση των παραπάνω στόχων στην ΕΕ όλες μαζί οι αστικές δυνάμεις ανεξάρτητα από το πώς αυτοπροσδιορίζονται, δεξιές, φιλελεύθερες, σοσιαλιστικές, σοσιαλδημοκρατικές, αριστερές, ψήφισαν νέα ντιρεκτίβα που απαιτεί τη μείωση των κατώτερων ορίων στις βασικές συντάξεις, σύμφωνα με το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Αυτό για τη χώρα μας σημαίνει ότι οι κατώτερες συντάξεις από τα 384 ευρώ που είναι σήμερα πρέπει να πέσουν στα 220 ευρώ. Ανοίγουν τον δρόμο για αύξηση των ορίων ηλικίας, στο όνομα της αύξησης του προσδόκιμου ζωής.

Αυτά τα μέτρα και η προοπτική που επιφυλάσσουν για το μέλλον των εργαζομένων των συνταξιούχων, όλου του λαού αποτελούν κριτήριο ψήφου, καταδίκης τους στις επερχόμενες εκλογές, με την ενίσχυση παντού του ΚΚΕ που αποδεδειγμένα δίνει τη μάχη για ανάκτηση των απωλειών, για να μπει φραγμός στις αντιλαϊκές πολιτικές και για να δυναμώσει η πάλη ώστε η παραγωγική βάση και η οικονομία να ικανοποιεί τις ανάγκες των παραγωγών του πλούτου και όχι μια χούφτας πλουτοκρατών. Με ένα πιο ισχυρό ΚΚΕ μπορούμε να ανοίξουμε έναν τέτοιο ελπιδοφόρο δρόμο.

Ο Δήμος Κουμπούρης είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής και μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ