«Οι εκλογές αυτές θα πυροδοτήσουν εξελίξεις σε Ελλάδα και Ευρώπη»

Για τον Κώστα Αρβανίτη, ανέκαθεν η Αριστερά, όταν έπαιξε ρόλο στα πολιτικά πράγματα, βρισκόταν «στους καθαρούς δρόμους των συμμαχιών και των συνεργασιών». Ο υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει τη δική του μεταπήδηση από τη δημοσιογραφία στην ευρωλίστα ως «πρόκληση», καθώς εκτιμά ότι οι εκλογές αυτές θα πυροδοτήσουν εξαιρετικές πολιτικές εξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη.«Τον Οκτώβρη θα έχουμε στην Ελλάδα νέους πολιτικούς σχηματισμούς – με μόνη σταθερά τον ΣΥΡΙΖΑ», είναι το δικό του μήνυμα.

Είναι μια πραγματικότητα, λοιπόν, ότι η δημοσιογραφία οδηγεί παντού; Γιατί βρεθήκατε στον δρόμο για τις Βρυξέλλες;

Η δημοσιογραφία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής. Οι δημοσιογράφοι έχουν λόγο, έχουν ρόλο και φυσικά διαμορφώνουν σε έναν πολύ μεγάλο βαθμό τόσο την ατζέντα όσο και το περιεχόμενο της αισθητικής της πολιτικής. Για μένα, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ να βρεθώ σ’ αυτή τη σημαντική πολιτική συγκυρία στο ευρωψηφοδέλτιο είναι φυσικά τιμητική αλλά και μια ενδιαφέρουσα πρόκληση καθώς οι εκλογές αυτές θα πυροδοτήσουν εξαιρετικές πολιτικές εξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη. Εκτιμώ ότι οι εξελίξεις στην ευρωπαϊκή και ελληνική Δεξιά αλλά και στη Σοσιαλδημοκρατία, ειδικά όπως εκφράζεται στην Ελλάδα, θα είναι ραγδαίες και εντυπωσιακές. Τον Οκτώβρη θα έχουμε στην Ελλάδα νέους πολιτικούς σχηματισμούς. Η μόνη σταθερή πολιτική δύναμη που θα αναμένει τους αντιπάλους ή τους συμμάχους της θα είναι η Αριστερά και ειδικότερα ο ΣΥΡΙΖΑ.

Τα τηλεοπτικά μίλια σας οδηγούν σε μια καλύτερη αφετηρία από άλλους συνυποψηφίους σας;

Στα χρόνια της δημοσιογραφικής μου πορείας – μια δουλειά είναι άλλωστε – υπάρχουν και άλλα παράλληλα μίλια που αφορούν τον αγώνα κατά των εξαρτήσεων μέσα από το ΚΕΘΕΑ ή τους αγώνες για το περιβάλλον ή τους αγώνες των εργαζομένων. Δεν πιστεύω ότι στο δικό μας χώρο η αναγνωρισιμότητα παίζει τόσο σημαντικό ρόλο όσο στις άλλες παρατάξεις. Μάλλον είναι πιο αυστηρός ο δικός μας κόσμος. Ή τουλάχιστον έτσι θέλω να είναι.

Οι ευρωεκλογές είναι δημοσκόπηση ή δημοψήφισμα; Σε τι βαθμό κρίνεται σε αυτές η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα;

Νομίζω είναι δημοσκόπηση ή δημοψήφισμα για τον κύριο Μητσοτάκη. Πιστεύω πως, εάν το αφήγημα το οποίο χτίζει εδώ και τέσσερα ολόκληρα χρόνια δεν του βγει, οι εξελίξεις στη Δεξιά θα είναι ραγδαίες. Φυσικά θα κριθεί η πορεία του κυβερνητικού έργου στα χρόνια της χρεωκοπίας αλλά και η ακροδεξιά πολιτική οικονομική πρόταση που φέρνει στην Ελλάδα ο κ. Βέμπερ και ο έλληνας βασικός του σύμμαχος, κ. Μητσοτάκης. Αυτό φαντάζει ως ο απόλυτος ρεβανσισμός. Οι απόψεις του κ. Μητσοτάκη δεν είναι νέες, φρέσκες. Εχουν πρόσφατη ιστορία που οδήγησε τη χώρα στη χρεωκοπία. Και τόσο ο κ. Μητσοτάκης όσο και οι δύο αντιπρόεδροί του, είναι ο ορισμός της ακραίας δεξιάς πολιτικής στη χώρα. Δεν έχουν περάσει δα, τόσα πολλά χρόνια.

Ποιο είναι το στοίχημα για την Ευρώπη στις μεθαυριανές κάλπες;

Το στοίχημα είναι αν θα τερματίσει το τιμόνι δεξιά και σπάσουν οι βασικές αρχές της που αφορούν τα εργατικά δικαιώματα, την αλληλεγγύη, την ευτυχία των ανθρώπων, τη συνεργασία λαών και κυβερνήσεων, τον επαναπροσανατολισμό της, τις αρχές της ειρήνης εκτός Ε.Ε., τις πολιτικές για το περιβάλλον, τον δημόσιο χώρο, το δημόσιο λόγο· με λίγα λόγια τη Δημοκρατία! Εδώ θεωρώ ότι η ευρωπαϊκή Δεξιά, το Λαϊκό Κόμμα, έχει κάνει εδώ και χρόνια μια εγκληματική στροφή που μου δίνει το δικαίωμα να υποστηρίζω ότι η Ακροδεξιά είναι το άλλο μάγουλο, στο πρόσωπο της Δεξιάς.

Φυσικά όταν μιλάμε για Ακροδεξιά σε καμία περίπτωση δεν αναφέρομαι στην εγκληματική ναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή και τους αντίστοιχους συμμάχους της στην ΕΕ. Ομως σε κάποιες χώρες βλέπουμε δυστυχώς όχι μόνο φλερτ αλλά και συγκυβέρνηση – όπως π.χ. στην Αυστρία. Αυτές είναι στιγμές ευθύνης για την πορεία της Ευρώπης και των χωρών μας. Αρα, το ζητούμενο είναι νέοι συσχετισμοί και νέες συμμαχίες για περισσότερη δημοκρατία και ευημερία των ανθρώπων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κινείται πλέον στην κατεύθυνση της ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς ή εξακολουθεί η ριζοσπαστική Αριστερά να δίνει το στίγμα;

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι και θα παραμείνει κόμμα της ευρωπαϊκής ριζοσπαστικής Αριστεράς. Και ανέκαθεν η Αριστερά, όταν έπαιξε ρόλο στα πολιτικά πράγματα, βρισκόταν στους καθαρούς δρόμους των συμμαχιών και των συνεργασιών. Από την ΕΔΑ μέχρι τον Συνασπισμό της Αριστεράς, στον ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ και σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ρεπόρτερ και ιστορικός της πολικής ζωής, ώστε να δίνει την εκτίμηση της κατάστασης, αναμένοντας την ωρίμανση των συνθηκών για να αναλάβει ευθύνες και δράση. Ο ΣΥΡΙΖΑ, από το 2012 και μετά, αναζήτησε την πολιτική ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας, και αυτό εκτιμήθηκε από τους πολίτες. Και είμαι σίγουρος ότι θα εκτιμηθεί και πάλι, γιατί και το σκαρί είναι δυνατό, το πλήρωμα αποφασισμένο και ο καπετάνιος ξέρει να κερδίζει και στους πιο κακούς καιρούς.

Με μια σημαντική άνοδο της Ακροδεξιάς μπαίνει τέλος στην πορεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης;

Εχω διαφορετική άποψη για το πώς διαβάζω τη Δεξιά και την Ακροδεξιά. Οχι, δεν κινδυνεύει η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Τα ανθρώπινα δικαιώματα κινδυνεύουν, σε ένα νέο μαύρο μέτωπο που οργανώνεται με απόλυτη ευθύνη του Λαϊκού Κόμματος και των ηγετών του, μαζί με την ανιστόρητη ανοχή τμήματος ηγεσιών της Σοσιαλδημοκρατίας. Εδώ δυστυχώς παίζει αρνητικό ρόλο η κυρία Γεννηματά και η ηγετική της ομάδα, που θέτουν ως στρατηγικό στόχο του κόμματός τους την ήττα της Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ. Ανιστόρητη τακτική.

Η Συμφωνία των Πρεσπών έχει χωρίσει τη χώρα σε Βορρά και Νότο; Τι καταγράφετε στη δική σας προεκλογική εκστρατεία;

Δεν το είδα αυτό. Ο πατριωτισμός δεν υπολογίζεται με τις χιλιομετρικές αποστάσεις! Επιμένω ότι, το μεγάλο εθνικό θέμα που βρίσκεται σε επικίνδυνη εκκρεμότητα είναι το Κυπριακό. Η Συμφωνία των Πρεσπών έλυσε μια χρόνια εκκρεμότητα και διασφάλισε πλήρως την εθνική ασφάλεια της χώρας. Η Συμφωνία των Πρεσπών απελευθέρωσε πολιτικές δυνάμεις. Νομίζω ότι αρκετοί θα έχουν δυσάρεστες εκπλήξεις, καθώς πόνταραν σε ανιστόρητους ψευτοπατριωτισμούς. «Κυριακή κοντή γιορτή» που λέει και ο λαός.

Η συμμετοχή σας στο ευρωψηφοδέλτιο σηματοδοτεί μια οριστική μετακίνηση στην πολιτική σκηνή;

Μπορεί ο ναυτικός να μην ξαναδεί θάλασσα;