Πάντοτε πιο δύσκολο να παραμείνεις στην κορυφή

Είναι μια φορά δύσκολο να βρεθείς στην κορυφή. Είναι… δέκα φορές δυσκολότερο να παραμείνεις σε αυτή. Ισχύει για όλες τις ομάδες του κόσμου, για όλα τα αθλήματα του κόσμου. Φυσικά ισχύει και για τον ΠΑΟΚ. Ο Δικέφαλος έφτασε στο «ιερό δισκοπότηρο» του ελληνικού ποδοσφαίρου ύστερα από 34 ολόκληρα χρόνια αναμονής. Δύσκολης αναμονής. Που πολλές φορές έμοιαζε με το… μαρτύριο της σταγόνας.
Για να παραμείνει σε αυτή, εκείνο που δεν πρέπει να κάνει είναι να… κάτσει επάνω στις δάφνες του. Αυτό που πρέπει να κάνει, είναι να κρατήσει τον κορμό που τον οδήγησε σε ένα πρωτάθλημα αήττητο. Το ξεκίνημά του σε αυτή την προσπάθεια δεν είναι θετικό.
Η διαφαινόμενη αποχώρηση του Βαρέλα έρχεται να προστεθεί στο πρώτο «όχι» της Πόρτο για τον Σέρτζιο Ολιβέιρα. Δύο «όχι» σε μια μέρα που απαιτούν καλή διαχείριση από πλευράς ΠΑΟΚ. Και κυρίως ψυχραιμία και σωστό προγραμματισμό. Αν ο ΠΑΟΚ χάσει Βαρέλα και Ολιβέιρα, αυτομάτως χάνει δύο από τους πιο βασικούς ποδοσφαιριστές αυτής της πορείας. Δύο παίκτες που βοήθησαν ώστε ο Δικέφαλος να έχει αυτή την αμυντική λειτουργία που είχε καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν.
Θα πρέπει την αμέσως επόμενη μέρα να βρει αντικαταστάτες όχι απλά ισάξιους, αλλά καλύτερους. Διότι θα χρειαστεί και χρόνος μέχρι να έρθουν, να εγκλιματιστούν, να «δέσουν». Κυρίως «νέο Βαρέλα» ο ΠΑΟΚ μπορεί να δυσκολευτεί πολύ για να βρει. Δείτε τι έγινε με την απόκτηση του Χατσερίντι. Ο Ουκρανός ήρθε ως… βράχος, ως ένας αμυντικός που θα κάνει τη διαφορά, όμως δεν είναι καθόλου εύκολο να μπεις σε μια «έτοιμη» ομάδα. Αν ο ΠΑΟΚ θέλει να μπει στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, οφείλει να τους διεκδικήσει με τους παίκτες που γνωρίζουν ο ένας τον άλλον απέξω κι ανακατωτά. Αν χάσει μερικούς απ’ αυτούς θα έχει πρόβλημα σοβαρό.














