Θύμιος

Η «Προοδευτική Συμμαχία» καλωσορίζει στις γραμμές της τον Θύμιο. Αλλωστε ο Πρωθυπουργός φώναξε πρώτος «ο φίλος μου ο Θύμιος!» και τον αγκάλιασε με ανυπόκριτο ενθουσιασμό.

Μην τον παρεξηγήσετε όμως.

Διότι ο Θύμιος δεν είναι πρόσωπο. Είναι είδος. Θα μπορούσαμε να μιλάμε για έναν «Θύμιο Ραγκούση» ή «Θύμιο Τζουμάκα» ή «Θύμιο Παπακώστα» ή «Θύμιο Αντώναρο».

Μόνο ο Θεοχαρόπουλος δεν είναι Θύμιος. Επειδή είναι Thanassis.

Ο ενθουσιασμός δεν ξενίζει. Ο Θύμιος είναι ένα είδος που έρχεται από τα βάθη της πολιτικής προϊστορίας, αλλά προσαρμόζεται με απίστευτη προθυμία σε ό,τι καινούργιο του ζητηθεί.

Ετσι ο Θύμιος προκαλεί τρυφερότητα – κάπως σαν τις παλιές ταινίες του Κωνσταντάρα.

Είναι ένας άνθρωπος συμπαθής και διαθέσιμος. Πονηρούλης και μπαγασάκος. Χουβαρντάς και δωσιματίας.

«Λεφτά υπάρχουν!» φώναζε γενναιόδωρα η Κατσέλη με τη Μαριλίζα και τον Μωραΐτη πριν χρεοκοπήσουμε.

Στη γενναιοδωρία του Θύμιου πόνταρε ο Σπίρτζης όταν τον προέτρεψε να μετατρέψει τα ταξί σε εκλογικά κέντρα του Τσίπρα και της… Νοτοπούλου – αν και δεν κατάλαβα γιατί άφησαν απέξω τη Δούρου.

Είναι ένας άνθρωπος ιδεαλιστής κι ανιδιοτελής. «Ιδεολογία μας είναι μόνο το ταξί!» καμάρωνε ο συνονόματός του Θύμιος Λυμπερόπουλος. Ή τον νοιάζουν μόνο «τα συμφέροντα του επιχειρηματικού κόσμου» που (λέει ότι) εκπροσωπεί ο Μίχαλος.

Διότι καταρχήν «είμεθα εναντίον του νεοφιλελευθερισμού. Πάνω από όλα ο Ανθρωπος!».

Εχει σταθερές απόψεις. Εδώ και δεκαετίες αντιστέκεται με νύχια και με δόντια στο «σύστημα» ο Τζουμάκας. Τη φωνή του Καραμανλή «εκ του τάφου» ακούει η Παπακώστα και πετάγεται στον ύπνο της.

Αλλά και ευστροφία. Με απίστευτη ταχύτητα κατέβηκε ο Κουίκ από τον Γράμμο και το Βίτσι για να καταθέσει στέφανο στον Νίκο Μπελογιάννη.

Οι Πρέσπες βοήθησαν ευτυχώς τον Μπίστη να δει το φως του Πολάκη. Κι ακόμη ψάχνουμε να βρούμε ποιες Μοίρες έραναν με αντιφασιστική νεραϊδόσκονη τη μικρή Κουντουρά.

«Ο Μητσοτάκης είναι ο μπροστινός τής παρασιτικής κρατικοδίαιτης επιχειρηματικής ελίτ» εξοργίστηκε με τα δίκια του ο Ραγκούσης. Και φουρκισμένος με την κρατικοδίαιτη ελίτ ψηφίζει Κόκκαλη!

Η επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αμελητέα. Κατάφερε μεθοδικά να συλλέξει όλα τα ανθρωπολογικά πρότυπα «του παλαιού συστήματος που χρεοκόπησε τη χώρα».

Ετσι, αν κάποτε ιδρύσει Μουσείο Χρεοκοπίας δεν χρειάζεται να ψάχνει για εκθέματα. Θα εκθέσει τους ετερόκλητους υποστηρικτές του.

Θεάρεστο έργο. Είμαι βέβαιος πως στην περίπτωσή τους η «πλατιά απεύθυνση» του Πρωθυπουργού λειτουργεί κάπως σαν τη WWF: διασώζει και προστατεύει τα είδη που κινδυνεύουν με εξαφάνιση.

Από την Καρέτα καρέτα μέχρι τον Θύμιο.