Μόνο που δεν είναι το θέμα μας η Λυσιστράτη

Το βιντεάκι είναι γυρισμένο στο Λούισβιλ του Κεντάκι, έξω από το μοναδικό ιατρικό κέντρο που έχει απομείνει να πραγματοποιεί αμβλώσεις σε αυτή την αμερικανική πολιτεία – όπως και σε άλλες πέντε. Απεικονίζει μία νεαρή, αν κρίνει κανείς από τις ιαχές του όχλου, γυναίκα, κρυμμένη κάτω από ένα μπουφάν, πλαισιωμένη από τέσσερις εθελοντές συνοδούς του κέντρου, με χαρακτηριστικά πορτοκαλί γιλέκα. Την οδηγούν προς την πόρτα, δεν βλέπει πού πηγαίνει, μόνο ακούει, τις φωνές των ακτιβιστών – διαδηλωτών, που τις λένε να μη γίνει δολοφόνος, να μην ακούει όσα τις λένε οι σατανικοί σύμβουλοι της κλινικής, τίποτα δεν θα πάει καλά, θα πιάσουν το μωρό της από τα δύο άκρα και θα το ξεσκίσουν, θα του συνθλίψουν το κεφάλι, ας το γεννήσει τέλος πάντων και αν είναι τόσο κακούργα ώστε να μην το θέλει, θα το υιοθετήσουν εκείνοι. Και αυτή είναι μια σκηνή που εκτυλίσσεται καθημερινά στις ΗΠΑ, όλο και συχνότερα, όλο και πιο βίαια.

Ο πόλεμος έχει ξεκινήσει μήνες, αλλά μόλις πρόσφατα έγινε αντιληπτό το μέγεθός του. Ενθαρρυμένοι από την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, αρχέτυπου του υποκριτή πουριτανού, και της αλλαγής ισορροπιών που αυτός επέφερε στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, τον διορισμό δύο υπερσυντηρητικών δικαστών, του Νιλ Γκόρσατς και του Μπρετ Κάβανο, οι πολέμιοι των αμβλώσεων έχουν ξεκινήσει, από το τοπικό επίπεδο, μία πραγματική σταυροφορία. Συνολικά τέσσερις πολιτείες, το Κεντάκι, το Μισισίπι, το Οχάιο και πιο πρόσφατα η Τζόρτζια, έχουν περάσει νόμους που απαγορεύουν την τεχνητή διακοπή της κύησης από τη στιγμή που μπορούν να ανιχνευτούν οι χτύποι της καρδιάς του εμβρύου. Εχουν δηλαδή σχεδόν απαγορεύσει τις αμβλώσεις, διότι οι τελευταίοι ακούγονται ήδη από την έκτη εβδομάδα της κύησης. Κι αν λάβει κανείς υπόψη ότι οι γιατροί μετρούν την έναρξη της κύησης από την ημερομηνία της τελευταίας περιόδου της γυναίκας, που τοποθετείται συνήθως περίπου δύο εβδομάδες πριν από τη σύλληψη, καταλαβαίνει ότι η «έκτη εβδομάδα της κύησης» είναι ένα στάδιο κατά το οποίο πολλές γυναίκες δεν γνωρίζουν καν ότι εγκυμονούν.

Εκτός από το Κεντάκι, το Μισισίπι, το Οχάιο και την Τζόρτζια, ακόμη 11 αμερικανικές πολιτείες, ανάμεσά τους το Τενεσί, το Μιζούρι, η Νότια Καρολίνα και η Λουιζιάνα, εξετάζουν την υιοθέτηση ανάλογων νομοσχεδίων – κι ας προειδοποιούν οι υπέρμαχοι των γυναικείων δικαιωμάτων ότι η απαγόρευση των αμβλώσεων σε ένα τόσο πρώιμο στάδιο θα έχει δυσανάλογα αρνητικές επιπτώσεις στις φτωχότερες, λιγότερο προνομιούχες γυναίκες, που δεν έχουν τα μέσα να ταξιδέψουν σε μια άλλη, λιγότερο αυστηρή αμερικανική πολιτεία προκειμένου να αποκτήσουν αυτοδιάθεση επί του κορμιού τους. Η Αλαμπάμα, στο μεταξύ, ετοιμάζεται να κάνει ένα βήμα (άλμα) ακόμα πιο πέρα: ήδη έχει περάσει από την πολιτειακή Βουλή νομοσχέδιο που καθιστά παράνομες σχεδόν όλες τις αμβλώσεις, προβλέποντας ποινές φυλάκισης έως και 99 ετών για τους γιατρούς που τις επιχειρούν. Το μέτρο συζητήθηκε και στη Γερουσία της Αλαμπάμα την περασμένη εβδομάδα, η συνεδρίαση όμως διακόπηκε και αναβλήθηκε λόγω μιας άγριας διαφωνίας για το αν έπρεπε ή όχι να αφαιρεθούν από το νομοσχέδιο οι εξαιρέσεις που προβλέπει για τις περιπτώσεις βιασμού και αιμομειξίας…

Για να μη μακρηγορούμε: το ινστιτούτο στατιστικής Guttmacher έχει καταγράψει από την αρχή της χρονιάς περισσότερα από 300 μέτρα με στόχο τον περιορισμό της πρόσβασης στην άμβλωση σε 28 διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ. Ολα αμφισβητούνται, ή θα αμφισβητηθούν, στα δικαστήρια. Πολλά από αυτά μπλοκάρονται, ή θα μπλοκαριστούν από τους δικαστές. Σε αυτό ακριβώς ποντάρουν, ωστόσο, οι πολέμιοι των αμβλώσεων: αν ακυρώσουν ομοσπονδιακά δικαστήρια τα μέτρα, οι πολιτειακές αρχές μπορούν να ασκήσουν έφεση, με την ελπίδα να φτάσουν μέχρι το Ανώτατο Δικαστήριο. Και να δοκιμάσουν, έτσι, τις αντιστάσεις της ιστορικής απόφασης «Ρόου εναντίον Ουέιντ», που αναγνώρισε το 1973 το δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση για όσο διάστημα το έμβρυο δεν είναι βιώσιμο εκτός της μήτρας. Αν αποσυρθεί, όπως φημολογείται, η σπουδαία Ρουθ Μπέιντερ Γκίνσμπουργκ και καταφέρει ο Τραμπ να διορίσει στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ και τρίτο (υπερσυντηρητικό) δικαστή, η χώρα μπορεί να γυρίσει μισό αιώνα πίσω – και βάλε.

Αυτή είναι η πραγματικότητα πίσω από το κάλεσμα που απηύθυνε τις προάλλες, άλα Λυσιστράτη, η αμερικανίδα ηθοποιός Αλίσα Μιλάνο να απόσχουν οι γυναίκες από το σεξ μέχρις ότου αποκτήσουν ξανά «έλεγχο πάνω στα σώματά μας». Μπορεί η εκστρατεία της να είναι πράγματι γελοία, αντιπαραγωγική, αντιφεμινιστική και ό,τι άλλο ακούστηκε και γράφτηκε, ο κίνδυνος πάνω στον οποίο επέστησε την προσοχή ωστόσο είναι απολύτως υπαρκτός – απλώς οι περισσότεροι προτίμησαν να δουν το δέντρο και να περιοριστούν στον επιφανειακό ντόρο. Θα πει κάποιος (από αυτούς), και τι μας αφορά τι γίνεται στις ΗΠΑ; Για την ιστορία και μόνο, να σημειώσουμε πως τέλη Μαρτίου, πραγματοποιήθηκε στη Βερόνα της Ιταλίας η ετήσια συνάντηση του Παγκόσμιου Κογκρέσου Οικογενειών, ενός υπερσυντηρητικού αμερικανικού συνασπισμού, και ο Ματέο Σαλβίνι ήταν ένας από τους προσκεκλημένους ομιλητές του.