Βρήκαν ελαφρυντικά στους δολοφόνους

Εγκλημα με κίνητρο ρατσιστικό χαρακτήρισαν ομόφωνα χθες οι τρεις τακτικοί δικαστές και οι τέσσερις ένορκοι του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου της Αθήνας τη δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν από το Πακιστάν που είχε γίνει τον Ιανουάριο του 2013 στα Πετράλωνα. Σύμφωνα με το σκεπτικό του δικαστηρίου, διαγνώστηκε η ύπαρξη ρατσιστικού κινήτρου, καθώς κρίθηκε με βάση τα στοιχεία της μακράς αποδεικτικής διαδικασίας ότι «η επιλογή του δράστη έγινε λόγω των φυλετικών χαρακτηριστικών και της καταγωγής του και γι’ αυτό επιτέθηκαν εις βάρος του». Ωστόσο, λίγη ώρα αργότερα, κατά πλειοψηφία αυτή τη φορά, με ψήφους έξι έναντι μίας, το δικαστήριο αναγνώρισε και για τους δύο κατηγορουμένους το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα, με βάση τον νόμο, τη μείωση της πρωτόδικης ποινής που ήταν ισόβια κάθειρξη.

ΠΟΙΝΗ ΚΑΘΕΙΡΞΗΣ. Η τιμωρία που επιφύλαξαν οι δικαστές για το έγκλημα που – με βάση την απόφαση – διέπραξαν οι δύο δράστες Διονύσης Λιακόπουλος και Χρήστος Στεργιόπουλος ήταν συνολική ποινή κάθειρξης 21 ετών και 5 μηνών για τον καθένα για τα αδικήματα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση, της οπλοφορίας, οπλοχρησίας και οπλοκατοχής. Η ανακοίνωση της τελικής ετυμηγορίας είχε ως αποτέλεσμα να προκληθεί ένταση στο ακροατήριο, καθώς συγκεντρωμένοι πέταξαν μπουκάλια με νερό και φώναξαν συνθήματα, όπως «φασίστες, κουφάλες, θέλετε κρεμάλες».

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, πάντως, αναμένεται η δημοσίευση του σκεπτικού της απόφασης του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου της Αθήνας, κυρίως ως προς την αναγνώριση του ελαφρυντικού που έσπασε τα ισόβια. Κι αυτό γιατί, με βάση τη νομολογία, η αναγνώριση της συγκεκριμένης ελαφρυντικής περίστασης προϋποθέτει επίκληση και απόδειξη θετικής ατομικής και κοινωνικής συμπεριφοράς του υπαιτίου, με κριτήριο τη στάση του μέσου συνετού και νομοταγούς πολίτη, για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την αξιόποινη πράξη, ως αποτέλεσμα πραγματικής επίγνωσης από αυτόν των συνεπειών της πράξης του και σταθερού εναρμονισμού του προς τις επιταγές της έννομης τάξης.

Συνεπώς, όπως έχουν πει με τις αποφάσεις τους τα δικαστήρια, δεν αρκεί η επίκληση καλής και συνήθους συμπεριφοράς και δη εργασίας και ομαλής οικογενειακής ζωής και μόνο, αλλά πρέπει να επικαλεστεί ο κατηγορούμενος πραγματικό περιστατικό θετικό και δηλωτικό της αρμονικής κοινωνικής διαβιώσεώς του επί μακρό χρόνο μετά την τέλεση της πράξεως.

Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ. Νωρίτερα, ο εισαγγελέας της έδρας είχε προτείνει να μην αναγνωριστεί κανένα ελαφρυντικό για τους κατηγορουμένους, ενώ η υπεράσπιση είχε ζητήσει να τους αναγνωριστούν επιπλέον τα ελαφρυντικά του προτέρου εντίμου βίου και της ειλικρινούς μεταμέλειας. Για την ιστορία, τέλος, αξίζει να αναφερθεί πως αν γινόταν δεκτή η εισαγγελική πρόταση και από το δικαστήριο, τότε, όπως είχε συμβεί και στον πρώτο βαθμό, η ποινή της ισόβιας κάθειρξης θα ήταν μονόδρομος για τους κατηγορουμένους.