«Δεν ξεχνάς ποτέ τις πληγές σε μια οικογένεια»
Η Μπέττυ Αρβανίτη μιλάει για την παράσταση «Μελίσσια», σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη, που ανεβαίνει στο Εθνικό Θέατρο
Το έργο δεν της είναι άγνωστο. Είχε μπει στον κόσμο του ήδη το 2012 όταν είχε συμμετάσχει στην παρουσίασή του με μορφή αναλογίου από το Εθνικό Θέατρο. Μια επταετία αργότερα, η πρόκληση της μεταφοράς του από τον ίδιο οργανισμό στη μεγάλη σκηνή δεν την άφησε αδιάφορη. Αν και αρχικά λόγω του φόρτου εργασίας είχε αφήσει τον κεντρικό ρόλο στο υποκριτικό ταλέντο της Λήδας Πρωτοψάλτη, μια αδυναμία της τελευταίας ήταν αρκετή για να επιστρέψει σ’ εκείνη. Ετσι λοιπόν η Μπέττυ Αρβανίτη θα είναι η Αγάπη στην παράσταση «Μελίσσια» του Αλέξη Σταμάτη, που ανεβαίνει από τις 10 Μαΐου στη σκηνή Νίκος Κούρκουλος του Εθνικού Θεάτρου σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη.
Η ιστορία τοποθετείται σ’ ένα αστικό σπίτι στα βόρεια προάστια της Αθήνας όπου η ιδιοκτήτρια υποδέχεται τους πιο κοντινούς της ανθρώπους σε μια οικογενειακή συνεύρεση που τελικά λοξοδρομεί. Η συγγραφική της ιδιότητα δημιουργεί διαρκώς την αίσθηση πως ό,τι διαδραματίζεται μεταξύ τους είναι επινοημένες ιστορίες που βγαίνουν από τα χειρόγραφα των βιβλίων της. «Επειδή το έργο το ήξερα από παλιά, έχω την επαφή με το κείμενο και με τον ρόλο, ο οποίος όντως ανήκει στην περιοχή των ρόλων που μου ταιριάζουν. Είναι ένας πολύ ενδιαφέρων ρόλος, με πολλές ανατροπές. Εχει να κάνει με την τέχνη, επειδή η ηρωίδα είναι συγγραφέας. Κι από εκεί περνάει η προβληματική πώς βιώνει ένας άνθρωπος που ασχολείται με την τέχνη την ίδια τη ζωή. Αλλά και πώς διεισδύει στους διάφορους χαρακτήρες, πώς τους βλέπει, τους επεξεργάζεται», αναφέρει η Μπέττυ Αρβανίτη στο «Νσυν».
Η ηρωίδα της έχει χαρακτηριστικά αρχετυπικής φιγούρας: μια βασίλισσα-μέλισσα που σφίγγει γύρω τα παιδιά της. «Ως μητέρα ευτυχώς ποτέ δεν υπήρξα έτσι. Βρίσκω κάποια κοινά μαζί της μόνο στο σημείο που ασχολείται με την τέχνη. Σκέφτομαι ότι φτάνει σ’ ένα σημείο μιας αυτογνωσίας, κάνει πάρα πολλά λάθη, τρομερά λάθη, γι’ αυτό και τα παιδιά της είναι πληγωμένα παιδιά. Αλλά μέσα από τη διαδικασία αυτή φτάνει σε μια αυτογνωσία, κάτι που συμμερίζομαι απολύτως. Κατά καιρούς κι εγώ προσπαθώ να με καταλάβω. Οφείλω όμως σίγουρα να κατανοήσω την ηρωίδα, επειδή αλλιώς δεν θα μπορούσα να την αποδώσω. Πιστεύω ότι όλοι οι άνθρωποι κάτω από κάποιες συνθήκες μπορούμε να είμαστε πιο ακραίοι. Δεν τη θεωρώ τέρας αλλά ακραία», επισημαίνει η πρωταγωνίστρια.
ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ. Το έργο του Αλέξη Σταμάτη, γιου της Αρβανίτη, λειτουργεί σαν μια ανάγλυφη ακτινογραφία των προβληματικών οικογενειακών σχέσεων, που φτάνει στην πλήρη έκτασή της όταν αποκαλύπτεται η αληθινή ταυτότητα της νεαρής κοπέλας που φιλοξενείται στο οικογενειακό τραπέζι.
«Οι ανθρώπινες σχέσεις αποκτούν σημασία έτσι όπως αναδεικνύονται μέσα στο έργο και πιστεύω ότι δεν υπάρχει άνθρωπος να μην αναγνωρίζει πράγματα. Η οικογένεια είναι ένας πυρήνας που προσφέρεται απολύτως για τέτοιου είδους σχέσεις, πληγωτικές θα έλεγα, οι οποίες κρατάνε από εμπειρίες παλιότερες και βγαίνουν στο σήμερα. Οι μνήμες δηλαδή. Δεν τα ξεχνάει κανείς κάποια πράγματα που συμβαίνουν στην οικογένεια εύκολα και εμφανίζονται κατά καιρούς και μεταμφιέζονται διαφορετικά. Είναι ένας φακός πάνω στις σχέσεις τις οικογενειακές που νομίζω ότι αφορά όλους μας. Μπορεί να μην είναι απολύτως ίδια αλλά αναγνωρίζεις πράγματα. Υπάρχει μια διαμάχη μάνας – κόρης τόσο ακραία, αλλά και πότε δεν συμβαίνει; Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι βλέπεις τον εαυτό σου, βλέπεις την οικογένειά σου, βλέπεις τη σχέση μάνας – γιου, μάνας – κόρης, τη μεταξύ τους σχέση των αδελφών. Ολα αυτά τα πράγματα είναι πολύ γλαφυρά. Υπάρχει και το στοιχείο του πώς η μνήμη λειτουργεί και στην πορεία των χρόνων μεταπλάθει πράγματα», συνεχίζει η Αρβανίτη και καταλήγει:
«Μου είναι πολύ δύσκολο να μιλάω με τόσο καλά λόγια επειδή είναι έργο του Αλέξη. Δεν το αντιμετωπίζω όμως με αυτούς τους όρους. Το αντιμετωπίζω σαν οποιαδήποτε άλλο έργο, άλλου δημιουργού. Κι όσο γίνεται πιο αντικειμενικά. Ούτως ή άλλως, εγώ όταν δουλεύω είμαι μέσα κι έξω. Κρατάω την απόσταση δηλαδή, δεν λειτουργώ με ταύτιση».
INFO
«Μελίσσια» από τις 10 Μαΐου και κάθε Τετάρτη έως Κυριακή στη Σκηνή Νίκος Κούρκουλος του Εθνικού Θεάτρου (Αγίου Κωνσταντίνου 22-24, Ομόνοια, {LF}τηλ. 210-5288.170, είσοδος 5-18 ευρώ)














