Χάρισμα

Οι παροικούντες την πολιτική αγορά το λένε συχνά, ο Αλέξης Τσίπρας έχει επικοινωνιακό χάρισμα. Του αποδίδουν την εκτόξευση του κόμματος από τα ορεινά έδρανα του 4% σε εκείνα της κυβέρνησης. Κι όχι μόνο. Βλέπουν στο φρέσκο του πρόσωπο την αιτία που ένα ριζοσπαστικό συνονθύλευμα συνιστωσών βρέθηκε να διεκδικεί τον ρόλο του ηγετικού σχήματος της Κεντροαριστεράς. Οι θαυμαστές του διατείνονται ότι όλα οφείλονται στη δυνατότητα του να αντιλαμβάνεται τα αιτήματα της στιγμής και να σπεύδει να υποσχεθεί πως θα τα ικανοποιήσει. Αυτό το λέμε και λαϊκισμό, ωστόσο όσοι έχουν προσωπική επαφή μαζί του επιμένουν ότι είναι «ένας ευχάριστος συνομιλητής, ένας χαρακτήρας που σε κερδίζει». Εντοπίζουν, άρα, ως πηγή του εν λόγω επικοινωνιακού χαρίσματος την τσιπρική συναισθηματική νοημοσύνη. Πιθανόν. Το έχει διαγνώσει με τον τρόπο του ακόμη και ο Νίκος Αλιβιζάτος, δηλώνοντας ότι «πιάνει πουλιά στον αέρα». Σύμφωνα με γνώστες των παρασκηνίων, σε παρόμοια συμπεράσματα έχουν καταλήξει μέχρι και άνθρωποι που τους χωρίζει ταξικό και ιδεολογικό χάσμα με τον Τσίπρα.

Κύμα

Ως πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα επικαλούνται τη διαπίστωση ενός τραπεζίτη ύστερα από μια πρόσφατη πολύωρη σύσκεψη υπό τον Πρωθυπουργό στο Μαξίμου. «Μπορείς», έλεγε εκείνος, «να κάνεις κουβέντα μαζί του, είναι συμπαθής και δίνει την εντύπωση ότι σε παρακολουθεί. Αν είχε περισσότερη παιδεία, θα κατόρθωνε να παίξει ηγετικό ρόλο για πολλά χρόνια». Κι όμως. Στην υπόθεση Κυμπουρόπουλου ο Τσίπρας δεν χρησιμοποίησε το μεγαλύτερο ατού του. Δεν βρήκε έναν τρόπο να καλύψει τον υπουργό του χωρίς να προκαλέσει αντιδράσεις στα όρια της οργής. Εχασε το επικοινωνιακό του χάρισμα; Ή μήπως το τελευταίο αρκεί για να δικαιολογείς τις κωλοτούμπες σε πολιτικά λάθη, αλλά όχι σφάλματα που αποδεικνύουν κατά βάθος έλλειψη πολιτισμού; Ενας έμπειρος κοινοβουλευτικός, που τον παρακολουθούσε από πολύ κοντά, από τα μπροστινά έδρανα, προχθές να μιλά, επισημαίνει ότι έδειχνε «ταραγμένος, ανασφαλής κι αμήχανος». Και επιμένει ότι «δεν είχε ποτέ χάρισμα, ούτε άστρο. Είχε μόνο το κύμα της αγανάκτησης που έπαψε πια να είναι ισχυρό». Οπότε «τώρα πήρε χάρισμα τον Πολάκη».