Ο θεσμός {LF}που ξανανιώνει!

Το ομολογώ: όταν το 2012 μπήκε τέλος στον ετήσιο αγώνα της Μεγάλης Παρασκευής, ένα «γιατί» βγήκε από τα χείλη μου. Οι δικαιολογίες, πολλές. Τα επιχειρήματα, περισσότερα. Τα ζητήματα που ανέκυψαν, αμέτρητα. Είτε γιατί στο γηπεδάκι της Νίκαιας έβριζαν τους ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού είτε επειδή δεν κατέβαιναν ομάδες που ήταν ηλικιακά αντίστοιχες, το θέμα ήταν πως μπήκε «στοπ» σε μια παράδοση που μετρούσε 51 χρόνια! Ναι, με πάνω από μισό αιώνα ιστορίας. Ακόμη και τα χρόνια της χούντας, το Βραδυποριακός – Ταλαιπωριακός ουδέποτε μπήκε στην κατάψυξη. «Σιγά που θα με σταματήσουν εμένα επειδή απαγορεύουν τις συγκεντρώσεις, πάμε να παίξουμε», θρυλείται ότι είπε ο αξέχαστος Θανάσης Μπέμπης, μιλώντας και παρακινώντας τους συμπαίκτες του.

Χθες, λοιπόν, που γνωστοποιήθηκε επίσημα ότι το παιχνίδι ξαναγίνεται, χαμογέλασα. Με ικανοποίηση. Οχι επειδή θα βρεθώ στην έδρα της Προοδευτικής, ένα γήπεδο που σε ταξιδεύει με τις θύμησές του σε αλλοτινές εποχές. Αλλωστε, μόνο μια ή δύο φορές πήγα πρωί Μεγάλης Παρασκευής να παρακολουθήσω την ποδοσφαιρική τελετουργία με τους άσους του παρελθόντος. Ωστόσο, εδώ έχουμε μια δεύτερη εκκίνηση. Μια νέα εποχή. Οι έριδες μπήκαν στο ντουλάπι. Γιατί, προφανώς, όλοι αντιλήφθηκαν ότι κανένας δεν κέρδιζε από τη ματαίωση ενός αγώνα που συντρόφευε με τις εικόνες του πολλούς από τους εκδρομείς για το Πάσχα. Εχουμε νέα ημέρα (Μεγάλη Τετάρτη) και νέα ώρα (17:00). Με στόχο να δώσουν το παρών όσο το δυνατόν περισσότεροι φίλαθλοι. Ο σκοπός είναι φιλανθρωπικός, πρόκειται για τον 52ο αγώνα ανάμεσα στους παλαιμάχους του Ολυμπιακού και της Προοδευτικής και έχουν δοθεί όλες οι απαιτούμενες διαβεβαιώσεις πως τα πάντα θα κυλήσουν ομαλά. Χωρίς παραπάνω πάθος για τη νίκη, αλλά με εκχειλίζον πάθος για έναν αγώνα ξεχωριστό. Το πώς άλλαξαν τα δεδομένα, ίσως δεν έχει πλέον μεγάλη σημασία. Ανθρωποι όπως ο αεικίνητος Αντώνης Γλύκας να έπαιξαν τον ρόλο τους. Το ενδιαφέρον είναι ότι Βραδύποροι και Ταλαίπωροι θα είναι εκεί. Και γιατί πήραν αυτά τα ονόματα οι δύο μοναμάχοι όταν το 1961 αποφάσισαν να αναμετρηθούν για πρώτη φορά; Είπαν οι μεν «παίζουμε πλέον πιο αργά» και έτσι γεννήθηκαν οι… Βραδύποροι! Αλλά «θα σας ταλαιπωρήσουμε», οπότε τέθηκαν απέναντί τους… οι Ταλαίπωροι της Προοδευτικής! Και στη συνέχεια, μαζί με τις στροφές ή το παιχνίδισμα της μπάλας, προέκυψαν ιστορίες και ξετύλιγμα αναμνήσεων που καλό είναι να συνεχιστούν για χρόνια. Οσο αντέχουν τα κότσια των άσων που σημάδεψαν τις αναμνήσεις πολλών. Και μάλλον αντέχουν για πολύ, σύμφωνα με όσα διαπιστώνουμε στο πέρασμα των ετών…