Τον νου σας, μη διώξετε {LF}κι εμένα!

Τη δεύτερη ημέρα των Χριστουγέννων που ο Ρικ Πιτίνο αρίβαρε στο ΟΑΚΑ και είδε μπροστά του τους παίκτες του Παναθηναϊκού δεν χρειάστηκε να τους συστηθεί. Ηξεραν όλοι ποιος είναι, απλώς (μπορεί να) αναρωτιόντουσαν τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι…

Με τη στρατιωτική λογική του «είσαι ο… και λέγεσαι…» θα χρειαζόταν να του συστηθούν οι ίδιοι, αλλά μάταιος κόπος: τους ήξερε εξ αποστάσεως και εκ του βίντεο, τους είχε μελετήσει, γνώριζε τι μπορούν και κυρίως τι δεν μπορούν να κάνουν!

Οταν τους κοίταξε στα μάτια, ήταν σαν να τους ξεγυμνώνει και συνάμα να τους στήνει στον τοίχο και να τους εκτελεί. «Guys» τους είπε προσφωνώντας τους κατά τα αμερικανικά ειωθότα με μια δόση ευγένειας, η οποία στο αμέσως επόμενο κλικ έδωσε τη θέση της στον προκαταβολικό και προειδοποιητικό θυμό!

«Τους είπα την αλήθεια. Ημουν από την πρώτη στιγμή τίμιος και ειλικρινής μαζί τους» αποκαλύπτει στα «ΝΕΑ» και περνάει στο παρασύνθημα εξηγώντας τι τους είπε: «Βλέποντας τα βίντεο από τους αγώνες, αισθάνομαι ότι πιστεύατε πως θα νικάτε χωρίς να παίζετε. Είδα πολλές φάσεις που στέκεστε τέσσερις και απλώς κοιτάτε τον Καλάθη να ταλαιπωρεί την μπάλα και να μην ξέρει πού να τη δώσει. Να σας πω και κάτι άλλο: Είχατε έναν πολύ καλό προπονητή και τον διώξατε. Το λάθος ήταν δικό σας όχι δικό του, διότι το βίντεο δεν λέει ποτέ ψέματα. Εσείς φταίτε που έφυγε, όχι αυτός. Τον νου σας, λοιπόν, μη διώξετε κι εμένα»!

Τέσσερις μήνες αργότερα ο 67χρονος προπονητής δεν έχει παράπονο από την αγωνιστική βελτίωση και την εν γένει νοοτροπία του στρατού τον οποίο διοικεί και αρχής γενομένης από αύριο θα επιδιώξει να τον οδηγήσει στη μεγάλη ανατροπή (από το 0-2) κόντρα στων Μαδριλένων εχθρών τα φουσάτα, ενώ την ίδια στιγμή ηχούν στ’ αυτιά του οι σειρήνες από τους Κλίβελαντ Καβαλίερς, που τον λιμπίζονται ως διάδοχο του Λάρι Ντρου.

«Κανονικοί άνθρωποι»

«Δεν το λέω για να τους κολακεύσω, δεν είμαι τέτοιος τύπος, αλλά πραγματικά για πρώτη φορά στην καριέρα μου συνάντησα κανονικούς τύπους και όχι μυστήριους, εγωιστές και αλαζόνες. Το μόνο που ήθελαν ήταν να παίζουν περισσότερο και να ξέρουν τι ρόλο έχουν στην ομάδα. Για παράδειγμα εδώ έχω τον Καλάθη που είναι σταρ του ευρωπαϊκού μπάσκετ και έχει παίξει στο ΝΒΑ, αλλά έχει εκπληκτική σεμνότητα και απίστευτη ταπεινότητα».

Ο Πιτίνο ήρθε στην Ελλάδα ουρανοκατέβατος για να προπονήσει, να κοουτσάρει και να αναβαθμίσει μια άγνωστη ομάδα με στελεχιακό δυναμικό που δεν είχε επιλέξει ο ίδιος και σε έναν βαθμό δεν το ενέκρινε κιόλας! «Και τι μ’ αυτό; Ο προπονητής πρέπει να είναι χαμαιλέων και να προσαρμόζεται σε όλες τις συνθήκες, όπου κι αν βρεθεί. Σε όλες τις ομάδες υπάρχουν κόκκινες γραμμές, αλλά στο τέλος της ημέρας το θέμα είναι η νίκη. Ισως κανείς δεν περίμενε τη μεταμόρφωση του Παναθηναϊκού, αλλά εγώ σε όλη μου την καριέρα πίστευα ότι το θέμα δεν είναι η τακτική που διδάσκεις, όσο η ψυχολογία, η ενθάρρυνση, η αυτοπεποίθηση και τα κίνητρα».

Τι εννοεί ο… καλλιτέχνης; Ιδού το νόημα αυτής τη εσωτερικής διεργασίας: «Εντρύφησα από την πρώτη στιγμή στο ξεχωριστό κίνητρο που μπορεί να χρειάζεται ο κάθε παίκτης. Δεν ήθελα να μου το πουν μόνοι τους, έπρεπε να το ανακαλύψω εγώ. Με τον Παπαγιάννη για παράδειγμα αυτό συνέβη τυχαία ένα βράδυ. Μου έστειλε ένα μήνυμα στο κινητό μου και μου ζήτησε να φάμε μαζί το βράδυ. Δεν κατάλαβα ποιος ήταν, νόμισα στην αρχή ότι το μήνυμα προερχόταν από κάποιον από τους συνεργάτες μου. Πήγα στο εστιατόριο και είδα φάτσα κάρτα μπροστά μου τον PG. Κανένα πρόβλημα, σκέφτηκα. Ακόμα καλύτερα, θα τα λέγαμε πιο χαλαρά, όπως και έγινε»!

«Αλλη κουλτούρα»

Προϊόντος του χρόνου ο «Fabulous Rick» αισθάνεται ότι «δεν άλλαξα τον τρόπο με τον οποίο προπονώ και κοουτσάρω, αλλά σίγουρα διαφοροποιήθηκε ο τρόπος ζωής μου και μυήθηκα σε μια διαφορετική κουλτούρα και σε ένα άλλο modus vivendi» τονίζει, αποκαλύπτοντας κιόλας μια ενδόμυχη επιθυμία του: «Ευτυχώς έχω ιταλικές καταβολές και ξέρω τι είναι το πάθος και το μεσογειακό ταμπεραμέντο, ενώ μυήθηκα στη λογική της αντιπαλότητας με το Κεντάκι και το Λούιβιλ. Επιμένω όμως ότι μπροστά στην έχθρα του Παναθηναϊκού με τον Ολυμπιακό, το κολεγιακό είναι σκέτη εκκλησία. Εδώ υπάρχει μια κόντρα με… στεροειδή και όλη αυτή η κατάσταση είναι αρρωστημένη και δεν μου αρέσει. Είμαι επισκέπτης κι σέβομαι τα ήθη και τα έθιμα της Ελλάδας, αλλά εύχομαι και πολύ θα ήθελα να μπορέσω να αλλάξω κάτι σε αυτή την υπόθεση».

Ο Πιτίνο ασκήθηκε κάμποσες φορές στη ζωή του στο λεγόμενο soul searching. «Ενιωσα κάποιες φορές τη διατάραξη του ψυχισμού μου, αυτός άλλωστε υπήρξε ο λόγος που παράτησα στη μέση της σεζόν ένα συμβόλαιο 55.000.000 δολαρίων, ως προπονητής και συνάμα πρόεδρος στους Σέλτικς. Θεωρώ ότι οι ήττες και οι αποτυχίες είναι σαν το λίπασμα που βρωμάει, αλλά κάνει καλό και μέσα από αυτές έγινα πιο υπομονετικός και σκληρότερος. Εμαθα επίσης πόσο μεγάλη αξία έχει το «trust the process», δηλαδή να καταστρώσεις ένα σχέδιο, να το εμπιστευθείς και να επιμένεις στην υλοποίησή του, γι’ αυτό αναρωτιέμαι πώς μπορείς να κτίσεις κάτι όταν αλλάζεις διαρκώς προπονητές; Για παράδειγμα ο Παναθηναϊκός χρειάζεται οπωσδήποτε να εκπονήσει και να υλοποιήσει ένα πλάνο δύο έως τριών ετών για να επιστρέψει στην κορυφή της Ευρωλίγκας».

Ο ΠΙΤΙΝΟ ΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΛΟΓΙΑ

Πείθω τους ανθρώπους να ξεπερνούν τα όρια

– Εάν ήμουν τώρα πιτσιρικάς και έπαιζα μπάσκετ, θα ήθελα να κλέψω… την αθλητικότητα του Μάικλ Τζόρνταν έστω και για μία ημέρα μόνο!
– Εάν ναυαγούσα σε ένα νησί θα ήθελα να έχω μαζί μου… μια γυναίκα για να μου κάνει παρέα, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι η δική μου, η Τζοάν, θα ήθελε κάτι τέτοιο!
– Τα τρία μαθήματα που πήρα από την επιτυχία είναι… να μένω ταπεινός, να δημιουργώ μια κουλτούρα στον οργανισμό και να σέβομαι τον αντίπαλο πριν και μετά από κάθε αγώνα.
– Τα τρία μαθήματα που πήρα από την αποτυχία είναι… να τη διαχειρίζομαι ως μάθημα για να μην την επαναλάβω, να μην ψάχνω άσκοπες δικαιολογίες και να βρω μια λύση, διότι αλλιώς θα είμαι μέρος του προβλήματος.
– Για τον εαυτό μου πιστεύω ότι… είμαι ένας καλός προπονητής, αλλά μέχρι εκεί. Δεν είμαι κάτι άλλο, διότι εάν μπω σε αυτό το τριπάκι θα χάσω εντελώς τα λογικά μου.
– Ο Ρικ Πιτίνο είναι ένας άνθρωπος… στον οποίο ο Θεός πρόσφερε το ταλέντο και το χάρισμα να στέκεται δίπλα στους γύρω του, να μην τους προδίδει και να τους πείθει ώστε να παλεύουν ακατάπαυστα και να ξεπερνούν τα όριά τους.