Φάντασμα με τριφύλλι

Σύμφωνοι, το εμπεδώσαμε νωρίς νωρίς. Ο Παναθηναϊκός δεν κινδύνευε και μόνο σε θεωρητικό επίπεδο θα έμπαινε σε περιπέτειες. Τα σενάρια ώρες ώρες είναι όντως επιστημονικής φαντασίας. Επίσης, γρήγορα έγινε αντιληπτό πως το δίδυμο των Νταμπίζα – Δώνη είχε στόχο να δώσει ευκαιρίες σε ποδοσφαιριστές με ελάχιστες συμμετοχές μέχρι τώρα. Ηθελε να τους τσεκάρει, να δει τι… ψάρια πιάνουν, προκειμένου να κάνει αξιολόγηση και να γνωρίζει αν και σε πόσους μπορεί να στηριχθεί την ερχόμενη σεζόν.

Ουδεμία έκπληξη, λοιπόν, που είδαμε στο Περιστέρι και Κότσαρη και Εμμανουηλίδη και Χατζηγιοβάνη και Καμπετσή και Αθανασακόπουλο. Προφανώς, όλους μαζί δεν θα τους παρακολουθήσουμε αγωνιζόμενους σε άλλο παιχνίδι. Τα ματς των τελευταίων αγωνιστικών προσφέρονται για δοκιμές και σίγουρα παραπάνω σε σχέση με ορισμένα ανούσια φιλικά που γίνονται μόνο και μόνο επειδή πρέπει να ξεμουδιάσουν οι ποδοσφαιριστές. Εως εδώ, όλα καλά.

Ωστόσο, αυτή η τακτική δεν συνεπάγεται ότι ο Παναθηναϊκός πρέπει να παρατήσει κάθε στόχο. Και στόχος εδώ που έχει φτάσει, είναι πάντα η όσο το δυνατόν αξιοπρεπέστατη πορεία ανεξάρτητα αν διεκδικεί ευρωπαϊκό εισιτήριο, μένουν μία ή παραπάνω αγωνιστικές για να κατεβάσει ρολά η σεζόν. Οσα είδε ο κόσμος στο Περιστέρι, ασφαλώς και τον θλίβουν. Ενα σύνολο που φαίνεται ότι ήδη σκέφτεται την επόμενη ημέρα, ενώ οι παίκτες έδειξαν ολότελα μπερδεμένοι. Τι στο καλό… Το τεχνικό τιμ δεν τους είπε ποτέ ότι οι φανέλες του Τριφυλλιού δεν είναι για να περιφέρονται απλά στο χορτάρι; Δεν εξήγησε σε όλους ότι από την ώρα που εκπροσωπούν τον ΠΑΟ, είναι ανάγκη να βγάζουν ένα πολύ καλύτερο πρόσωπο; Εκτός πάλι αν όλοι λάθευαν για καιρό. Δηλαδή, έβλεπαν κάτι που δεν ήταν πραγματικότητα αλλά μια… προσμονή. Κάτι που θα ήθελαν όλοι να είναι.

Μια ομάδα που μαχόταν και τα έδινε όλα και παίκτες με ταλέντο που είχε ταβάνι μεν, ωστόσο όλοι έδειχναν ασυμβίβαστοι με την ήττα και κατέθεταν πάθος και θέληση. Ανεξάρτητα με το ματς. Επρόκειτο, συνεπώς, για μια… φαντασίωση; Δεν ήταν οι παίκτες τόσο καλοί όσο τους πίστεψαν; Μπορεί να συμβαίνει το τελευταίο. Οχι όμως όλα μαζί. Οπότε, επειδή δεν μπορεί ξαφνικά από το άσπρο να πήγαμε στο μαύρο, είναι ώρα να αντιληφθούν όλοι πως ο Παναθηναϊκός δεν γίνεται να είναι μόνιμα κομπάρσος και κάποτε πρέπει να γίνει ξανά πρωταγωνιστής. Και κυρίως να αγωνίζεται με υπερηφάνεια και όχι να παρακαλά να τελειώσει ένα παιχνίδι…