Οι αγορές εκθέτουν τις ανεπτυγμένες οικονομίες

Παρά τις όλο και καλύτερες συνθήκες για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, η λαϊκή δυσαρέσκεια αυξάνεται σε πολλά μέρη του κόσμου. Στον ανεπτυγμένο κόσμο, οι συνθήκες για πολλούς εργαζομένους επιδεινώνονται, χωρίς ελπίδες για βελτίωση. Η ανισότητα εισοδημάτων είναι κοντά στα ιστορικά υψηλά επίπεδα, η ανισότητα στον πλούτο είναι ακόμη μεγαλύτερη και η οικονομική ανασφάλεια είναι ευρέως διαδεδομένη.

Οι οικονομικοί παράγοντες δεν είναι τόσο ανεξάρτητοι όσο πιστεύαμε μέχρι σήμερα. Οι προτιμήσεις κατανάλωσης των ανθρώπων δεν ανακαλύπτονται με διαλογισμό ούτε διατηρούνται μόνιμα. Διαμορφώνονται κοινωνικά και αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου. Στην εποχή όσων επηρεάζουν μέσω των κοινωνικών μέσων δικτύωσης, αυτό ισχύει πιο πολύ από ποτέ. Οι αλληλεπιδράσεις αυτές μεγεθύνουν τις επιπτώσεις της επιλογής ενός ατόμου στους άλλους ανθρώπους. Παράλληλα, στην παραγωγή υπάρχουν μεγάλες δυνατότητες για οικονομίες κλίμακος και αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε τομείς υψηλής τεχνολογίας. Αυτό σημαίνει ότι οι αποφάσεις παραγωγής μιας επιχείρησης επηρεάζουν την παραγωγή άλλων στην ίδια αγορά.

Ο τρόπος λήψης αποφάσεων πρέπει να επικαιροποιηθεί ώστε να αντικατοπτρίζει αυτήν την οικονομική πραγματικότητα.

Οι κυβερνήσεις πρέπει να αναγνωρίσουν ότι οι αποφάσεις τους διαμορφώνουν τη δομή της παραγωγής και αναπτύσσουν στρατηγικές για τη στήριξη συγκεκριμένων πλεονεκτημάτων.

Οι κυβερνήσεις πρέπει επίσης να βελτιώσουν τις ευκαιρίες που προσφέρονται στους ανθρώπους οι οποίοι μένουν πίσω στη σημερινή ταχέως μεταβαλλόμενη οικονομία. Αυτό σημαίνει να διασφαλιστεί ότι όλοι οι πολίτες έχουν πρόσβαση σε ποιοτική δημόσια εκπαίδευση, δημόσιες συγκοινωνίες και ευρυζωνικές υποδομές, επαρκή υγειονομική περίθαλψη και αξιοπρεπή στέγαση. Αυτές οι βασικές υπηρεσίες είναι πιο σημαντικές από τις επιδοτήσεις εισοδήματος, επειδή είναι δημόσια αγαθά, τα οποία δεν θα παράσχει η αγορά. Η οργάνωση εκατομμυρίων αλληλεξαρτώμενων ατόμων σε μια τεχνολογικά πολύπλοκη κοινωνία θα είναι πάντα δύσκολη. Με την παραγωγικότητα να επηρεάζεται και τον δημόσιο θυμό να μεγαλώνει είναι σαφές ότι οι υπάρχουσες πολιτικές δεν ανταποκρίνονται στην πρόκληση. Χωρίς μια νέα προσέγγιση είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ένα μέλλον ευημερίας για τις δυτικές κοινωνίες.

Η Νταϊάν Κόιλ είναι καθηγήτρια Δημόσιας Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ