Το τραπεζικό απόρρητο του υπουργού

Κάτι παράδοξο συμβαίνει με την Αρχή για την καταπολέμηση του βρώμικου χρήματος! Γιατί; Γιατί πριν από λίγο καιρό είχε διατάξει το άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη ευχερώς, επιπόλαια και εντελώς αντιδικονομικά κατά τη γνώμη μου (ενόψει της πιθανής διακίνησης βρώμικου χρήματος στη γνωστή υπόθεση που αφορούσε τα εξοπλιστικά προγράμματα της χώρας).

Είχε τη δυνατότητα να το κάνει αυτό; Θεωρητικά ναι, με βάση το άρθρο 49 του νόμου 4557/2018, που είχε ψηφιστεί το καλοκαίρι του αντίστοιχου έτους. Αυτό προϋπέθετε βεβαίως ότι υπήρχαν εναντίον του πρώην πρωθυπουργού σοβαρές ενδείξεις ενοχής για την τέλεση λ.χ. μιας  δωροληψίας μέσω της οποίας θα γινόταν το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος. Κάτι βεβαίως που δεν αποδείχθηκε!

Ομως σήμερα η ίδια Αρχή (που εποπτεύεται από αντεισαγγελέα του ΑΠ) ακολουθεί αιφνιδίως μια εντελώς διαφορετική μεθοδολογία σε ό,τι αφορά τα πολιτικά πρόσωπα τα οποία εμπλέκονται στη σκοτεινή υπόθεση διαφθοράς του Μανώλη Πετσίτη!

Και αυτό το γεγονός εγείρει ολέθριες υποψίες για το εάν η προκείμενη Αρχή λειτουργεί τελικά με δικαιοκρατικά ή με κομματικά κριτήρια!

Τι εννοώ; Η νομιμοποιητική βάση για την εξωθεσμική δράση του Μανώλη Πετσίτη ήταν η προσωπική του φιλία με τον υπουργό Νίκο Παπά. Αυτή του έδωσε τη δυνατότητα να αλλάξει το κοινωνικό του status και να πηγαίνει ως εκπρόσωπος του Πρωθυπουργού στη Δημόσια Επιχείρηση Φυσικού Αερίου και να ζητάει παράνομες εκδουλεύσεις υπέρ του επιχειρηματία Λαυρεντιάδη!

Ομως σήμερα ο Μανώλης Πετσίτης ελέγχεται από τις αρμόδιες κυπριακές Αρχές, μήπως δηλαδή εμπλέκεται σε διακίνηση μαύρου χρήματος, αφού αιφνιδίως μετά το 2015 τα ατομικά του εισοδήματα εκτινάχθηκαν αδικαιολόγητα και ραγδαία.

Επομένως δεν θα έπρεπε να διερευνηθεί και από την ελληνική Αρχή για την καταπολέμηση του βρώμικου χρήματος, μήπως πρέπει να ανοίξουν και οι τραπεζικοί λογαριασμοί του υπουργού Παπά (αφού ο τελευταίος ήταν το «πάτημα» πάνω στο οποίο στηρίχθηκε ο «σφουγγοκωλάριος της εξουσίας» Πετσίτης για να κάνει αυτά που έκανε);

Το συμπέρασμα; Δεν ζητούμε από την ανωτέρω Αρχή να διατάξει συμψηφιστικά το άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών του υπουργού Παπά (επειδή υιοθέτησε για το ίδιο θέμα μια «αντιδικονομική» μεθοδολογία σε ό,τι αφορά τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη).

Ζητούμε απλώς να διερευνήσει το όλο θέμα και να αποδείξει ότι λειτουργεί με δικαιοκρατικά κριτήρια. Διαφορετικά δεν θα διαφέρουμε σε τίποτε – ως κράτος – από την Ουγγαρία του Βίκτορ Ορμπαν, ο οποίος διακήρυττε απεχθώς, ότι το συμφέρον του κυβερνώντος κόμματος «είναι πάνω από τον νόμο» (Werner Mueller)!

Ο Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής Νομικής Σχολής του ΑΠΘ