Ο Ποτσετίνο ξεπέρασε και τον Πόποβιτς!

Για κάποιον αστείο λόγο, μου τη δίνει η Τότεναμ!

Είναι όντως αστείος ο λόγος, διότι τσατίζομαι που όποτε γκουγκλάρω τους Σπερς, η αναζήτηση αντί για την ομάδα από το Σαν Αντόνιο μου βγάζει εκείνη από το Λονδίνο, αλλά ας μην το κάνουμε και θέμα…

Σπιρούνια οι μεν, σπιρούνια και οι δε, οπότε λογικό είναι να παθαίνει κοκομπλόκο το Διαδίκτυο!

Η προχθεσινή βραδιά στο UEFA Champions League υπήρξε η επιτομή της παράνοιας, που μάλιστα προσφέρθηκε και σε extra large συσκευασία, ελέω των δώδεκα γκολ τα οποία σημειώθηκαν στο Οπόρτο και στο Μάντσεστερ.

Υπήρξε επίσης η επιτομή του ρόλου του VAR που ενέκρινε το τρίτο γκολ της Τότεναμ και απέρριψε το πέμπτο της Μάντσεστερ Σίτι, βυθίζοντας στη θλίψη τον Πεπ Γκουαρδιόλα, ο οποίος πάντως σε ανύποπτο χρόνο είχε πει ότι δεν θεωρεί την ομάδα του ικανή να σηκώσει εφέτος το ιερό δισκοπότηρο!

Αμ, αυτός ο ξενέρωτος ο Ποτσετίνο μπας και θεωρεί ως τέτοια τη δική του, που ξαναβρέθηκε κιόλας στο επίκεντρο της παγκόσμιας προσοχής έπειτα από χρόνια και ζαμάνια;

Τον συμπαθή και άξιο αργεντινό προπονητή τον αποκαλώ τοιουτοτρόπως, διότι θαρρώ πως με μια δήλωσή του μαγάρισε τη μεγαλύτερη στιγμή των «Σπιρουνιών», που παρεμπιπτόντως από μικρός είχα συνηθίσει να τους λέω και να τους γράφω «Πετεινούς»…

Οντως τη μαγάρισε λέγοντας ότι «εγώ θεωρώ ως μεγαλύτερη επιτυχία μου τότε που με την Εσπανιόλ νικήσαμε την Αλμερία και μείναμε στην Primera Division».

Αυτό ούτε ο… στόμας του Γκρεγκ Πόποβιτς δεν θα το πέταγε, αλλά ο γιατρός είπε να μη λέμε «όχι»!

Με τρία ευρωπαϊκά τρόπαια στο παλμαρέ της (Κυπελλούχων 1963, UEFA 1972 και 1984) η Τότεναμ λαχτάραγε από το 1962 για να βρεθεί στην τετράδα του Κυπέλλου Πρωταθλητριών: από την εποχή του Τζίμι Γκριβς, όταν αποκλείσθηκε από τη μετέπειτα πρωταθλήτρια Μπενφίκα του Εουσέμπιο, του Κολούνα, του Σιμόες και του Αγκουας…

Πενήντα επτά χρόνια, ιδού ο Αγιαξ, ιδού και το πήδημα!