Γι’ αυτό φεύγουν

Ο Αντονί Μουνιέ αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό… κρίμα που έχει περάσει από τον Παναθηναϊκό τα τελευταία χρόνια. Διότι η ποδοσφαιρική του αξία δεν συνάδει σε καμία περίπτωση με όσα πρόσφερε στο γήπεδο φορώντας τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Περισσότερο… ψυχοφθόρα ήταν η όλη διαδικασία στη σχέση των δύο πλευρών, παρά τους άφησε ικανοποιημένους. Ο Γάλλος ήρθε στον Παναθηναϊκό το καλοκαίρι του 2017, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο την τελευταία μέρα του Αυγούστου. Ηρθε ως ένας εξτρέμ που θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά, με το όνομά του να ακούγεται τα προηγούμενα καλοκαίρια και για άλλες ελληνικές ομάδες.

Σημείωσε το πρώτο του γκολ λίγο καιρό αργότερα, τον Οκτώβριο του 2017, σε ένα ματς κυπέλλου στην Καρδίτσα, όμως ένα μήνα αργότερα, στις 25 Νοεμβρίου, ήρθε ο πρώτος τραυματισμός. Κι από εκεί και έπειτα ξεκίνησαν τα προβλήματα, τα οποία κορυφώθηκαν την περσινή σεζόν. Ξανά Νοέμβρη μήνα, αυτή τη φορά του 2018, ο Μουνιέ υπέστη ρήξη έσω πλαγίου συνδέσμου στον αριστερό του αστράγαλο, στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό. Εμεινε εκτός για δύο μήνες, αλλά δεν επέστρεψε ποτέ σε κανονικούς αγωνιστικούς ρυθμούς. Ενα έπαιζε, πολλά δεν έπαιζε. Στο ξεκίνημα της φετινής σεζόν έδειξε να αφήνει πίσω του τα προβλήματα, ο Δώνης ήθελε να τον καθιερώσει, τον χρησιμοποίησε ως σέντερ φορ τις πρώτες αγωνιστικές, όμως ένας νέος τραυματισμός τον άφησε έξω για πολλούς μήνες για ακόμα μια φορά.

Επί της ουσίας ο Γάλλος πλέον δεν μπορεί να το… γυρίσει. Ούτε χρόνος υπάρχει, ούτε η διάθεση από πλευράς Παναθηναϊκού να διατηρήσει στις τάξεις του έναν ποδοσφαιριστή που έβγαλε πολλά προβλήματα αυτά τα δύο χρόνια, που αμειβόταν με πολλά – για τα δεδομένα του Παναθηναϊκού – χρήματα, αλλά που ποτέ δεν έδωσε όσα οι Πράσινοι περίμεναν απ’ αυτόν. Μετά το τέλος της σεζόν αναμένεται να γίνει κουβέντα μαζί του για τη λύση του συμβολαίου του, με τις διαπραγματεύσεις πάντως να μην αναμένονται εύκολες, σύμφωνα με το ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ», αφού ο Μουνιέ θα αξιώσει μεγάλο μέρος των χρημάτων της επόμενης σεζόν.

Η περίπτωση Αλτμαν
Περισσότερο ανοιχτή είναι η περίπτωση του Ομρι Αλτμαν. Ο Ισραηλινός επίσης έβγαλε αρκετά προβλήματα και επί της ουσίας δεν επέστρεψε ποτέ στο επίπεδο που βρισκόταν πριν από τον σοβαρό του τραυματισμό με τον Ολυμπιακό.

Στο πλάνο που είχε ο Δώνης στο ξεκίνημα της σεζόν, ο Αλτμαν αποτελούσε μια έξτρα… μεταγραφή όταν θα επέστρεψε, όμως αντί για Οκτώβρη – Νοέμβρη που αναμενόταν, γύρισε σε φουλ ρυθμούς τον Ιανουάριο. Με αποτέλεσμα να μείνει πολύ πίσω.

Ο Δώνης θα ήθελε ιδανικά έναν άλλον παίκτη, περισσότερο γρήγορο και με μεγαλύτερες δημιουργικές ικανότητες από τον Ισραηλινό, ο οποίος αν μείνει θα αποτελεί λύση από τον πάγκο και σε καμία περίπτωση δεν θα είναι στα πλάνα για τη βασική ενδεκάδα.

Και με τον Αλτμαν θα γίνει κουβέντα μετά το τέλος του πρωταθλήματος προκειμένου να δουν και οι Πράσινοι ποια διάθεση υπάρχει από την πλευρά του παίκτη, αλλά αυτή τη στιγμή μοιάζει δύσκολο να ανατραπούν τα δεδομένα και ο Ισραηλινός να παραμείνει «πράσινος» και την επόμενη σεζόν.

Ο Μπουζούκης

Ο Γιάννης Μπουζούκης έχει πρόβλημα που χρειάζεται μεγάλη προσαγωγή, αφού το σύνδρομο κοιλιακών / προσαγωγών δεν είναι καθόλου απλό. Και μπορεί να φέρει πολύ πίσω έναν ποδοσφαιριστή, αν δεν υπάρξει η κατάλληλη αποθεραπεία και αγωγή για να το ξεπεράσει.

Ο νεαρός ποδοσφαιριστής καλείται να αποφασίσει αν θα πάει συντηρητικά ή θα μπει στο χειρουργείο, με τους γιατρούς πάντως να είναι αρνητικοί όσον αφορά το δεύτερο ενδεχόμενο, λόγω της ηλικίας του ποδοσφαιριστή, μιας και προτιμούν να δώσουν χρόνο για να ανταποκριθούν στη φυσικοθεραπευτική αγωγή.