Ο πολιτικός σουσουδισμός μιας Λιμπερτά

Μπορεί κανείς να φτάσει στα ανώτατα κλιμάκια της εξουσίας μόνο ως χειροκροτητής και γι’ αυτό να μην μπορεί να διαχειριστεί τη δική του εξουσία ως μη χειροκροτούμενος. Μπορεί να κατακτήσει κάποιο αξίωμα αποθεώνοντας τον αρχηγό του, ακόμη και κρατώντας του την ομπρέλα, και ακριβώς γι’ αυτό να ερμηνεύει το δικό του αξίωμα μόνο με όρους προσωπικής αποθέωσης.

Δεν συμβαίνει ασφαλώς συχνά. Αλλά εάν υπάρχει ακόμη και ως μοναδική περίπτωση, ως sui generis συμπεριφορά, είναι η περίπτωση της υφυπουργού Μακεδονίας – Θράκης που αποχώρησε προσβεβλημένη από την εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη για τα είκοσι χρόνια του νοσοκομείου Παπαγεωργίου. Είναι η μοναδική περίπτωση πολιτικού σουσουδισμού αλλά κι ενός κομματικού στελέχους καριέρας που σε μια εκδήλωση για μια οικογένεια ευεργετών δεν κάνει παρά μια κομματική ομιλία. Η υφυπουργός Χατζηγεωργίου, η Λιμπερτά των κινηματικών δρόμων, δεν γνωρίζει άλλον από τον κομματικό λόγο. Δεν μιλάει για τους ευεργέτες του νοσοκομείου, κάνει απολογισμό του κυβερνητικού έργου – το πεντάευρω που καταργήθηκε, είναι δυνατόν να μην πούμε για το πεντάευρω που κατάργησε η κυβέρνησή μας; Και απέναντι στο σούσουρο που ακολουθεί, τη δυσφορία που προκαλεί σε ένα μη κομματικό ακροατήριο η κομματική προσήλωση, η υφυπουργός προσβάλλεται.

Αποχώρηση

Στα σόσιαλ μίντια κάποιος έγραψε πως «η ομπρέλα θίχτηκε». Εντάξει, τα σόσιαλ μίντια είναι ανελέητα. Αλλά το γεγονός παραμένει. Η υφυπουργός θίχτηκε επειδή κάποιοι από το ακροατήριο την κάλεσαν να μιλήσει για τα τιμώμενα πρόσωπα της εκδήλωσης και όχι για τα τιμώμενα του κομματικού της πνεύματος. Θίχτηκε τόσο ώστε να επιμείνει στην αποχώρησή της παρά την έκκληση της Πόπης Τσαπανίδου, που συντόνιζε την εκδήλωση, να επιστρέψει στο βήμα και παρά την επισήμανσή της ότι μπορεί να απαντήσει με επιχειρήματα στα όσα της καταμαρτυρά το κοινό.

Φαντασιώσεις

Θα ήταν ίσως μια αμήχανη στιγμή και μόνο εάν την επομένη η θιγμένη υφυπουργός δεν εμφανιζόταν στα ραδιόφωνα της πόλης για να καταγγείλει «σεξιστικούς και υβριστικούς χαρακτηρισμούς» εις βάρος της. «Ανέβηκα στο βήμα και με έβριζαν χυδαία» είπε. «Αυτό που όφειλα να κάνω για να σεβαστώ κυρίως τον εαυτό μου ήταν να αποχωρήσω» επέμενε. Ο πολιτικός σουσουδισμός δεν δέχεται τον ψόγο. Και φαντασιώνεται μια σεξιστική επίθεση που δεν επιβεβαιώνεται από πουθενά – ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κούλογλου διαβεβαιώνει την Τσαπανίδου ότι όχι μόνο δεν θα ακολουθήσει την υφυπουργό, αλλά θα φύγει και τελευταίος από την αίθουσα, ο δήμαρχος Μπουτάρης οργίζεται. Οχι πως η υφυπουργός δεν έχει το κοινό της. Μαζί της, λέει το ρεπορτάζ, αποχώρησε η διορισμένη στο διοικητικό συμβούλιο του νοσοκομείου μητέρα της, καθώς και άλλα δυο μέλη του ΔΣ, κι αυτά φυσικά διορισμένα από την κυβέρνηση…

ΑΛΙΜΟΝΟ

Με την ανακοίνωσή της η υφυπουργός Χατζηγεωργίου επιστρέφει πλήρως στον ρόλο του κομματικού στελέχους καριέρας: «Προφανώς η πολλή παρέα με τους φασίστες της Χρυσής Αυγής θύμισε στους νεοδημοκράτες-νεοτραμπούκους το παρακρατικό παρελθόν των προγόνων τους. Κύριε Μητσοτάκη, τα στελέχη του κόμματός σας όσο περνάει ο καιρός τόσο μοιάζουν στους φασίστες-τραμπούκους που τόσο καιρό ξεπλένετε με τη ρητορική και τη στάση σας». Δεν έχει απέναντί της πολίτες η Λιμπερτά. Αλίμονο, έχει μόνο σεξιστές, φασίστες και τραμπούκους.