Η ΕΕ και η Ακροδεξιά

Μια εκδοχή θέλει στις επικείμενες ευρωεκλογές να αναδεικνύονται ενισχυμένες

οι δυνάμεις της Ακροδεξιάς και πολλές αποχρώσεις του λαϊκισμού. Θεωρείτε πως μπορεί
όντως να γίνει κάτι τέτοιο και για εσάς τι απαιτείται ώστε να αποτραπεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο;

Νίκος Αμπατιέλος

ΚΚΕ

Σβήνουν τη φωτιά με βενζίνη

Απαιτείται κινητοποίηση και δράση βάζοντας στο στόχαστρο όμως τους παράγοντες που γεννούν την Ακροδεξιά και τον φασισμό. Και αυτοί βρίσκονται στην αντιλαϊκή πολιτική, στην ίδια την ΕΕ, στα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που τροφοδοτούν τέτοιες αντιδραστικές δυνάμεις. Για τον κίνδυνο της Ακροδεξιάς μιλούν σε Ελλάδα και Ευρώπη πολιτικές δυνάμεις, από τη Μέρκελ και τον Μακρόν μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ. Προβάλλουν την ΕΕ ως μέρος της αντιμετώπισης της Ακροδεξιάς, λες και δεν ξέρουν ότι π.χ. η ανιστόρητη θεωρία των δύο άκρων και ο αντικομμουνισμός είναι από τις ιδρυτικές «αξίες» της ΕΕ. Είναι σαν να λένε ότι θα σβήσουν τη φωτιά με βενζίνη. Γι’ αυτό και δεν μας πείθει ο ΣΥΡΙΖΑ για την «ευαισθησία» του σε σχέση με την Ακροδεξιά. Συγκυβέρνησε 4 χρόνια μαζί της και προεκλογικά ανακάλυψε τα «προοδευτικά μέτωπα», με συστατικά από ακροδεξιούς μέχρι ξεφτισμένα ρετάλια της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Μέτωπο στην Ακροδεξιά με τη σημαία των ΝΑΤΟ – ΕΕ και με υποκλίσεις στον ακροδεξιό Τραμπ δεν μπορεί να υπάρξει. Η πείρα, παλιότερη και πρόσφατη, δείχνει πως τα διάφορα ονομαζόμενα «προοδευτικά» μέτωπα όχι μόνο δεν αναχαιτίζουν, αλλά τροφοδοτούν ακροδεξιές δυνάμεις, όταν εφαρμόζουν την ίδια αντιλαϊκή πολιτική στο όνομα της «προόδου». Ας πάμε με την άλλη εκδοχή: Στις ευρωεκλογές κάθε προοδευτικός άνθρωπος ενισχύει το ΚΚΕ! Για να δυναμώσει η πάλη του λαού και της νεολαίας ενάντια στα οικονομικά, πολιτικά, γεωστρατηγικά συμφέροντα που ενισχύουν την Ακροδεξιά και τον φασισμό, ενάντια στο σύστημα που τον γεννά. Ψήφο στο ΚΚΕ, λοιπόν, και για έναν ακόμα λόγο: Για να γκρεμιστεί η ναζιστική-εγκληματική Χρυσή Αυγή από την 3η θέση.

Εύα Καϊλή

Κίνημα Αλλαγής

Να επιλέξουμε φωνές της λογικής

Οταν ο Σαλβίνι φωτογραφιζόταν και με τον Μπέπε Γκρίλο και με τη Λεπέν πολλοί ανησύχησαν για ενδεχόμενη σύμπραξη ακροδεξιών και λαϊκιστών. Το σχέδιο πάγωσε στη σύγκρουσή τους με την πραγματικότητα και ακολουθούν πλέον διαφορετικές κατευθύνσεις. Η απογοήτευση στις σαρωτικές αλλαγές της παγκοσμιοποίησης και την ανασφάλεια δημιουργούν την εντύπωση διάλυσης της ΕΕ, όμως η Ευρώπη στην κρίση απαντά με περισσότερη Ενωση. Ποιος θα πίστευε πριν από πέντε χρόνια ότι θα προχωρούσαμε στην ολοκλήρωση της οικονομικής και τραπεζικής ενοποίησης, της ένωσης κεφαλαιαγορών, τον ευρωστρατό, την ενιαία ψηφιακή αγορά, την ενεργειακή πολιτική και σε γενναιόδωρους προϋπολογισμούς  για την ανάπτυξη και σύγκλιση που ενισχύονται με πάνω από 1,3 τρισ. €; Οι πολιτικές διαμορφώθηκαν ήδη από εμάς, ώστε την επόμενη 5ετία να φτάσουν τα οφέλη στους πολίτες. Περάσαμε δύσκολο σκόπελο για να ρισκάρουμε τα πάντα σε μια άγονη αντίδραση, με διχαστικές φωνές που τρομοκρατούν τον κόσμο, μόνο για την καρέκλα. Είναι κρίσιμο να έχουμε προοδευτικούς πολιτικούς που με ρεαλισμό και σοβαρότητα εργάζονται στη νομοθεσία βάσει αρχών σε πλαίσιο πολιτικό και ιδεολογικό για κοινωνική δικαιοσύνη και παραγωγή και τις νέες αξίες της ψηφιακής οικονομίας. Το 2014 η Ελλάδα σπατάλησε τους μισούς της ευρωβουλευτές σε κόμματα που δεν είχαν διαπραγματευτική συμμετοχή και εκφύλισαν τις ελληνικές θέσεις, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ στην απομονωμένη GUE που εξαντλήθηκε σε παρακμιακές selfies. Ας επιλέξουμε τις φωνές της λογικής και της προόδου αντί της συντήρησης και του λαϊκισμού, των πραγματικών Σοσιαλιστών και Δημοκρατών και όχι των fake που ενίσχυσαν τις ανισότητες και τις ελίτ. Για ένα μέλλον που μαζί αποφασισμένοι θα καταφέρουμε περισσότερα.

Αλέξανδρος Μαλλιάς

ΝΔ

Ανησυχώ για το μέλλον της ΕΕ

Παραμένω συνειδητά ένας κρατικός λειτουργός. Διπλωμάτης, με την αίσθηση του καθήκοντος, μέτρου και ευθύνης. Με την ιδιότητα αυτή συμμετέχω στην προώθηση των εθνικών μας συμφερόντων με το ευρωψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας.

Ως διπλωμάτης, δεν ανήκα σε κομματικούς μηχανισμούς. Εάν για κάποιους είναι μειονέκτημα για μένα ήταν συνειδητή επιλογή. Από 19 ετών επί δικτατορίας είμαι ευρωπαϊστής. Αναγνωρίζω τα θεσμικά προβλήματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Εχει απομακρυνθεί από τις αξίες που αποτέλεσαν πόλο έλξης των λαών και γκρέμισαν διαχωριστικά τείχη. Η δική μου Ευρώπη πρέπει να ξαναβρεί τη χαμένη πυξίδα και ταυτότητά της. Εκτός από οικονομική και πολιτική τη θέλω και ηθική δύναμη. Στις 26 Μαΐου δίνουμε τον αγώνα κατά των εθνολαϊκιστικών και δημαγωγικών δυνάμεων. Το 2015 δώσαμε την κορυφαία μάχη του συνταγματικού πατριωτισμού «Μένουμε στην Ευρώπη». Απέναντί μας ήταν η πολιτική και οι χοροί τους. Μας φόρτωσαν ανασφάλεια, ταπείνωση, κόστος και επικίνδυνα διλήμματα. Η Ελλάδα έπεσε στον γκρεμό. Η δική μου Ευρώπη είναι η Ευρώπη της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης, της ελπίδας, της προόδου, της παιδείας, της ανάπτυξης και της συνεργασίας. Οχι η Ευρώπη της ανισότητας, του εθνικισμού, της δημαγωγίας, του ρατσισμού, της εσωστρέφειας και του αντισημιτισμού. Ομολογώ όμως ότι ανησυχώ για το μέλλον της δικής μου Ευρώπης.

Δέσποινα Σπανού

ΛΑΕ

Απαιτείται πλατιά συστράτευση

Τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη έχουν αναζωπυρωθεί οι δυνάμεις της Ακροδεξιάς, του εθνικισμού, του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας. Μία από τις βασικότερες αιτίες είναι η πλήρης πλέον αποκάλυψη πως το οικοδόμημα της ΕΕ ενισχύει τα συμφέροντα των λίγων (πολυεθνικές, λόμπι κ.ά.) έναντι των πολλών, απολύτως εναρμονισμένο και υποταγμένο στις επιταγές του σύγχρονου νεοφιλελευθερισμού, που στρέφουν μέρος της κοινωνίας σε λαϊκιστικές πολιτικές δυνάμεις. Ο λαϊκισμός συνιστά πολιτική ιδεολογία και πρακτική, που αποσκοπεί στον αποπροσανατολισμό και την κολακεία του λαού, ώστε να τον κατευθύνει σε επιλογές οι οποίες, στην πραγματικότητα, είναι εναντίον του. Η πρακτική αυτή υιοθετείται από πολιτικούς σχηματισμούς που δεν ανήκουν στην Αριστερά αλλά καλύπτουν όλο το φάσμα από την Ακροδεξιά έως τις προχωρημένες παρυφές της ξεπεσμένης και ξεπερασμένης δήθεν Σοσιαλδημοκρατίας. Τρανό παράδειγμα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, που επικαλείται μία τάχα αριστερή ιδεολογία. Ο ΣΥΡΙΖΑ και τα αντίστοιχα παραδείγματα στην ΕΕ, πλήρως υποταγμένα στον νεοφιλελευθερισμό και εντελώς προσδεδεμένα στον λαϊκισμό, αποτελούν πολιτικό λόγο για την ανάδειξη της Ακροδεξιάς, παρασύροντας τον κόσμο σε μια ανέξοδη και συνάμα, άκρως επικίνδυνη επιθετικότητα προς άλλους λαούς. Στις επικείμενες ευρωεκλογές απαιτείται μία πλατιά συστράτευση των πραγματικά αριστερών και δημοκρατικών δυνάμεων, που – ως μείζον ζήτημα – θέτουν την ανατροπή των κυρίαρχων πολιτικών του νεοφιλελευθερισμού. Τέτοιο ακριβώς είναι και το ευρωψηφοδέλτιο της Λαϊκής Ενότητας (ΛΑΕ) στο οποίο έχω την τιμή να συμμετέχω.

Ραλλία Χρηστίδου

ΣΥΡΙΖΑ

«Κλειδί» η ευρεία συμμετοχή

Η άνοδος της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη αποτελεί επικίνδυνη πραγματικότητα. Αξιοποίησε πολιτικά την αδυναμία της ηγεσίας της ΕΕ να αντιμετωπίσει τις ανισότητες εξουσίας, συσσώρευσης εισοδημάτων, δικαιωμάτων και ευκαιριών ανάμεσα στους «λίγους» και στους «πολλούς». Ο νεοφιλελεύθερος, γυμνός καπιταλισμός περιθωριοποίησε μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας. Κοιτώντας υπό το πρίσμα της ταξικής αποστοίχισης και της μείωσης του κοινωνικού κεφαλαίου, φαινόμενα της σύγχρονης Δύσης, δεδομένου ότι ο εθνικισμός είναι γέννημα θρέμμα του καπιταλισμού, κάποιος τάσσεται ευκολότερα υπέρ ενός ακανόνιστου, επαναστατικού αντισυστημισμού. Το συστατικό – αντί – όμως είναι βασικό στον φασισμό και τον εθνικισμό. Ο αντισυστημικός λόγος είναι ίσως ελκυστικότερος, διότι απλά υποστηρίζει εκείνη την αλήθεια που δήθεν δεν τολμούν οι άλλοι να πουν. Π.χ. ότι όλοι είμαστε εναντίον των ξένων. Εδώ ξυπνάει το σκοτάδι όπου η ιδιότητα του πολίτη αποτελεί εθνικό πολιτισμικό προνόμιο και όχι πολιτικό δικαίωμα. Οταν η δημοκρατία ξεχνάει ότι η ίδια αποτέλεσε προϊόν ανατροπής κινδυνεύει από τον εθνικισμό. Η ίδια η έννοια του ενεργού πολίτη και όχι του παθητικού καταναλωτή είναι επαναστατική. Η αποχή από την πολιτική διαδικασία μόνο επαναστατική και αντισυστημική δεν είναι. Αφήνει χώρο στην αντίδραση που εναντιώνεται σε κάθε τι διαφορετικό, στην ειρηνική συνύπαρξη, στην κοινωνική δικαιοσύνη, ιδρυτικές αξίες της ΕΕ. Η ευρεία συμμετοχή στις ευρωεκλογές είναι προαπαιτούμενο της διεκδίκησης για περισσότερη διαφάνεια, έλεγχο της ατζέντας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ενίσχυση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων και θέσπιση ριζοσπαστικών πολιτικών υπέρ μιας δίκαιης και βιώσιμης κοινωνίας.