Μητέρα, αγάπη, μίσος, απόδραση

Εκείνος, γύρω στα 50, με μια γυναίκα κτητική, μια επιχείρηση που βουλιάζει και μια σύνταξη που όλο ξεμακραίνει. Ο μικρότερος αδελφός του, στα δύσκολα κι αυτός, επιφορτισμένος όμως με τη φροντίδα της κατάκοιτης μητέρας τους. Μια νύχτα, οι δυο τους βλέπουν ως μοναδική σωτηρία απ’ το οικονομικό χάος τον χαμό της μητέρας τους. Πόσο εύκολο είναι όμως να τη «βοηθήσουν» να φύγει από τη ζωή; Αυτό θα το διαπιστώσουν επί σκηνής οι Θανάσης Δήμου και Θάνος Τοκάκης, πρωταγωνιστές της παράστασης «Μισά μισά» που ανεβαίνει στο θέατρο Μικρό Γκλόρια σε σκηνοθεσία Γιάννου Περλέγκα.

Το έργο των Καταλανών Τζόρντι Σάντσεθ και Πεπ Αντον Γκόμεθ βάζει στο στόχαστρό του τους δεσμούς της οικογένειας και τη σχέση με τη μητέρα. Η μητέρα είναι παρούσα μόνο μέσα απ’ το κουδούνι που κάθε τόσο χτυπάει επιτακτικά απ’ το πλαϊνό δωμάτιο, αλλά στοιχειώνει τους δύο πρωταγωνιστές. «Το θέμα της μητέρας για μένα είναι η καρδιά του έργου. Ετσι το είδε και ο Γιάννος και γι’ αυτό το λόγο και το σκηνικό παραπέμπει εκεί. Εχει μία είσοδο, που συμβολίζει μια μήτρα, μία τρύπα όπου είναι το σκοτάδι, απ’ όπου προσπαθούμε να βγούμε και μια ζωή να ξεφύγουμε απ’ αυτό το πράγμα. Φυσικά παραπέμπει σε μία οικογένεια που ειδικά στις μεσογειακές χώρες έχει μία άλλη βαρύτητα, έχει σχέση όμως και με τη φύση, με την πατρίδα, με όλα αυτά τα στοιχεία από τα οποία ειδικά ένας άντρας προσπαθεί να ξεφύγει σε όλη του τη ζωή και στα οποία πάντα επιστρέφει. Δεν ξέρω αν μπορούμε να ξεφύγουμε γιατί το ζητούμενο τελικά δεν είναι να ξεφύγεις, αλλά να συμβιβαστείς κάπως με αυτό. Και τον συμβιβασμό δεν τον λέω με την έννοια της καθήλωσης. Ισα ίσα το λέω με περισσότερο ψυχαναλυτική προέκταση, με το να αντιληφθείς τι είναι αυτό το πράγμα, τι είναι η μαμά, τι είναι αυτή η μήτρα που προσπαθούμε όλη μας τη ζωή να ξεφύγουμε. Οταν συμφιλιωθούμε με αυτό το αντικείμενο, νομίζω ότι έχουμε ήδη ξεφύγει» αναφέρει ο Θάνος Τοκάκης μιλώντας στο «Νσυν».

Ο χαρακτήρας του, όπως και του συμπρωταγωνιστή του, παλινδρομεί ανάμεσα στο μίσος και την αγάπη για την κατάκοιτη μητέρα τους. «Ετσι κι αλλιώς όλα αυτά τα δίπολα στη ζωή μας συνυπάρχουν και αλίμονο αν δεν μπορούσαν να συνυπάρξουν. Αν δούμε τα πράγματα πιο στρογγυλά, το ένα συμπληρώνει το άλλο. Η αλήθεια είναι ότι το να περάσεις από την αγάπη στο μίσος συμβαίνει στις πιο ενστικτώδεις καταστάσεις που βρίσκεται η ανθρώπινη φύση και είναι συνήθως όταν είμαστε ερωτευμένοι ή όταν πονάμε για κάτι. Δεν ξέρω κατά πόσο είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Το ένα εμπεριέχει και το άλλο, αλλά ως άνθρωπος κυρίως θέλω να πιστεύω ότι η αγάπη είναι ένα πολύ ευγενές αίσθημα, το οποίο θέλω να το βλέπω και κάπως ρομαντικά. Πως όταν κατακτηθεί νομίζω ότι είναι μία κατάσταση μη αναστρέψιμη» επισημαίνει ο πρωταγωνιστής.

Στην εμφύλια διαμάχη των δύο αδελφών δεν θα υπάρξει τελικά εύκολη λύση και στο τέλος τούς περιμένει μια μεγάλη έκπληξη. «Και οι δύο χαρακτήρες ψάχνουν ταυτότητα, γι’ αυτό έχει τόση σημασία το θέμα της μαμάς. Ο ήρωάς μου προσπαθεί να σωθεί, να σώσει τον εαυτό του. Ψάχνεται μέσα από όλες αυτές τις καταστάσεις που βιώνει, καταπιέζεται. Αυτό προσπαθώ να βγάλω κάθε βράδυ. Υποφέρω στη σκηνή και προσπαθώ να τον κάνω να απεξαρτηθεί κάθε φορά. Οσο πιο πολύ κι αν προσπαθώ, τόσο πιο οδυνηρό γίνεται. Αυτά τα αρχετυπικά ζητήματα δεν μας αφήνουν ποτέ, μεταλλάσσονται. Γι’ αυτό πιστεύω περισσότερο στη συμφιλίωση παρά στην καταπολέμηση. Γιατί αυτό είμαστε, αυτές είναι οι ρίζες μας, από εκεί είμαστε, δεν γίνεται να κόψουμε τον ίδιο μας τον εαυτό» καταλήγει ο Τοκάκης.

INFO

«Μισά μισά» κάθε Τετάρτη και Κυριακή {LF}έως τις 21 Απριλίου στο θέατρο Μικρό Γκλόρια (Ιπποκράτους 7, Αθήνα, {LF}τηλ. 210-3642.334, είσοδος 5-13 ευρώ)