Στο ποδόσφαιρο δεν μετράει το μέγεθος

Η εικόνα μπροστά στην οθόνη έμοιαζε με την πραγμάτωση του ποδοσφαιρικού φιντεϊσμού. Στη ζωντανή μετάδοση των αποτελεσμάτων από την UEFA και ταυτόχρονα της βαθμολογικής θέσης των ομάδων στον 2ο όμιλο των προκριματικών του Euro 2020 συνέβαινε ένα θαύμα. Το μικρό Λουξεμβούργο βρισκόταν στην πρώτη θέση του βαθμολογικού πίνακα με τέσσερις βαθμούς έναντι δύο της πρωταθλήτριας Ευρώπης Πορτογαλίας και της Ουκρανίας.

Ναι, δεν ήταν λάθος. Το μικρό Λουξεμβούργο είχε νικήσει στην πρεμιέρα τη Λιθουανία και ήταν ισόπαλο με την Ουκρανία μέχρι το τρίτο λεπτό των καθυστερήσεων, όταν ένα αυτογκόλ χάρισε τη νίκη στην ομάδα του Σεβτσένκο. Παρ’ όλα αυτά το μικρό Λουξεμβούργο βρίσκεται στη δεύτερη θέση με έναν βαθμό περισσότερο από τους Πορτογάλους.

Εμαθαν ξαφνικά μπάλα οι Λουξεμβούργιοι; Ή μήπως υπήρχε ο σπόρος αλλά οι συνθήκες δεν επέτρεπαν την άνθισή του;

Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Ενα από τα επιχειρήματα των γραφειοκρατών της UEFA για να πείσουν για την αναγκαιότητα του Nations League ήταν τα μεγάλα οφέλη που θα είχαν οι αδύναμοι από τη συνεχή τριβή τους με ομάδες του ίδιου επιπέδου. Θα έσπαγαν το σπιράλ των συνεχόμενων αρνητικών αποτελεσμάτων και θα άλλαζε η ψυχολογία των παικτών που θα δυνάμωναν αγώνα με τον αγώνα.

Στο Nations League το Λουξεμβούργο πέτυχε τρεις νίκες και μία ισοπαλία σε έξι αγώνες. Νίκησε τη Μολδαβία με το ευρύ 4-0 και δύο φορές το Σαν Μαρίνο με 3-0.

Νίκες πέτυχαν ακόμα το Γιβραλτάρ, το Λιχτενστάιν, τα Νησιά Φερόες, ενώ η μικρή Ανδόρα στα έξι ματς απέσπασε τέσσερις ισοπαλίες.

Στο ποδόσφαιρο το μέγεθος δεν συνδέεται με τον ποδοσφαιρικό οργασμό και την επιτυχία. Η οργάνωση και η νοοτροπία είναι σημαντικότερα στοιχεία από τον πληθυσμό ή την έκταση μιας χώρας. Η Ισλανδία το αντιλήφθηκε πρώτη.

Είναι αλήθεια πως η αύξηση των φιναλίστ σε Μουντιάλ και Euro προκαλεί πληθωριστικές τάσεις στο θέαμα. Λειτουργεί ωστόσο και ως γεφυροποιός στα αγωνιστικά χάσματα ακονίζοντας τις γωνίες της ανισορροπίας.