Υποτιμημένος αλλά πάντα με έναν στόχο

Ο αμερικανός σκηνοθέτης Λάρι Κόεν, που το περασμένο Σάββατο στο Λος Αντζελες άφησε την τελευταία πνοή του σε ηλικία 82 ετών από καρκίνο, δεν θα γίνει ποτέ σημείο αναφοράς. Δεν ήταν όμως και τυχαία περίπτωση. Μπορεί το όνομά του να μη συνδέθηκε ποτέ με κάποιες μεγάλες κινηματογραφικές δημιουργίες, όμως στον χώρο του, το «φτηνό» αλλά εύπεπτο, προσβάσιμο στον πολύ κόσμο b movie τρόμου, ένα είδος στο οποίο κατά κάποιο τρόπο ειδικεύτηκε από μια περίοδο της καριέρας του και μετά, ήταν πραγματικά μοναδικός.

Γνωστότερη ταινία του Κόεν παραμένει το «Τέρας» («It’s alive», 1974), κάτι σαν νοσηρή ματιά πάνω σε έναν θρύλο, το «Μωρό της Ροζμαρί»· μόνον που εδώ το μωρό είναι κυριολεκτικά ένα τέρας. Ταινίες του όπως το «Φτερωτό τέρας» («Q», 1982) ή το «Ασθενοφόρο» («The ambulance», 1990), απέκτησαν cult χαρακτήρα και εξακολουθούν να είναι φετίχ στους λάτρεις του είδους τους.

Γεννημένος στη Νέα Υόρκη τον Ιούλιο του 1941, ο Κόεν ζωγράφιζε κόμιξ και γύριζε home movies σε φιλμ 8mm από παιδί. Σπούδασε στο ιστορικό City College της ίδιας πόλης από το οποίο αποφοίτησε το 1963. Οπως πολλοί νεαροί καλλιτέχνες εκείνης της εποχής, το πρώτο του σχολείο ως επαγγελματία στα οπτικοακουστικά ήταν η τηλεόραση, στην οποία δούλεψε αρχικώς ως γραφιάς. Αρκετά επεισόδια σειρών όπως ο «Φυγάς», οι «Defenders» και η σαπουνόπερα «The doctors and the nurses» ήταν γραμμένα από εκείνον, ενώ υπήρξε ο εγκέφαλος πίσω από τη δημιουργία σειρών όπως το «Blue light» και το «Branded», ένα γουέστερν με τον Τσακ Κόνορς που είχε μεγάλη απήχηση. Το 1967 η σφραγίδα του μπήκε και στους «Invaders», μια σειρά επιστημονικής φαντασίας που αγαπήθηκε από πολύ κόσμο.

Ο κινηματογραφικός Λάρι Κόεν αρχίζει να «γεννιέται» την αμέσως επόμενη δεκαετία στις παρυφές του κινηματογραφικού συστήματος και μάλιστα σε ένα είδος με το οποίο δεν καταπιάνονταν λευκοί δημιουργοί: τις ταινίες blackxploitation στις οποίες το μαύρο στοιχείο βρισκόταν πάντα σε πρώτο πλάνο. Στο «Bone» (1972), ένας μαύρος πρώην κατάδικος (Γιάφετ Κότο) προσφέρει τη λύση στα προβλήματα που έχουν οδηγήσει στον βάλτο τη ζωή του πάμπλουτου ζευγαριού λευκών στο Μπέβερλι Χιλς, το σπίτι του οποίου ο πρώτος έχει διαρρήξει! Ο «Μαύρος γίγας» («Black Caesar») είναι η ιστορία της ανόδου και της πτώσης ενός μαύρου γκάνγκστερ (Φρεντ Γουίλιαμσον) του Χάρλεμ. Η ταινία της οποίας ο πρωτότυπος τίτλος είναι «Black Caesar» είναι μια ξεκάθαρη, «διεστραμμένη» αναφορά στον «Μικρό Καίσαρα», την κλασική ταινία του Μέρβιν Λιρόι στην οποία ο Εντουαρντ Ρόμπινσον υποδύεται έναν γκάνγκστερ α λα Αλ Καπόνε.

Ο Λάρι Κόεν ήταν παραγωγικός και γρήγορος. Οταν σκηνοθετούσε το «Τέρας», γύριζε παράλληλα την «Κόλαση στους δρόμους της Νέας Υόρκης». Από τη Δευτέρα ώς την Παρασκευή βρισκόταν στα γυρίσματα της μιας ταινίας και τα Σαββατοκύριακα της άλλης! Ο Κόεν έκανε επίσης την παραγωγή πολλών αστυνομικών b movies και ταινιών τρόμου, πριν σταματήσει τελικά να δουλεύει το 2010. «Δεν παραπονιέμαι» έλεγε. «Η ζωή έχει σταθεί φιλική απέναντί μου. Κάνω ταινίες. Κάθε χρόνο κάνω κάτι. Και όλες οι ταινίες μου έχουν ένα κάποιο νόημα. Ειδάλλως δεν θα άξιζε να τις κάνω. Πρέπει να ακολουθείς μια κατεύθυνση και να ξέρεις τον προορισμό σου όταν κάνεις μια ταινία. Ειδάλλως το ταξίδι δεν θα σε ικανοποιήσει. Ενα είδος προσωπικής δήλωσης οφείλει να υπάρχει σε κάθε έργο σου».