Τα φέρνεις, τα παίρνεις…

Ολη η Ευρώπη παρακολούθησε άφωνη το σόου του Κριστιάνο Ρονάλντο την Τρίτη το βράδυ – το γενικό συμπέρασμα είναι ότι παρ’ όλο που η Γιουβέντους στο παιχνίδι της με την Ατλέτικο Μαδρίτης είχε κι άλλους διακριθέντες, ποτέ δεν θα κέρδιζε με 3-0 την ομάδα του Ντιέγκο Σιμεόνε χωρίς τον Πορτογάλο. Στον οποίο τα εντυπωσιακότερα κομπλιμέντα έκαναν φυσικά οι εφημερίδες της Μαδρίτης – όχι μόνο γιατί αναγνωρίζουν ότι αυτός κατέστρεψε το όνειρο της Ατλέτικο να παίξει έναν τελικό Τσάμπιονς Λιγκ στην έδρα της, αλλά και για να υπενθυμίσουν στη Ρεάλ και τη διοίκησή της ότι μάλλον έκανε λάθος που τον πούλησε το περασμένο καλοκαίρι.

Αξίζει

Θα θυμάστε πιστεύω πως τον περασμένο Ιούλιο, όταν ο Αντρέα Ανιέλι προσγειώθηκε στο Costa Navarino για να πάρει την υπογραφή του Κριστιάνο στο συμβόλαιο που του πρότεινε, οι ερωτήσεις για το αν ο 33χρονος Πορτογάλος αξίζει πραγματικά 100 εκατ. ευρώ έδιναν και έπαιρναν. Νομίζω πως μετά το χθεσινό ματς αποδείχθηκε πως ο τύπος τα αξίζει. Οχι απλά γιατί δίνει προκρίσεις, αλλά και γιατί τα φέρνει στο ταμείο. Ο κανόνας «τα φέρνεις, τα παίρνεις» είναι ο μόνος που ισχύει σε όλες τις χώρες. Αφορά το μαζικό θέαμα. Ο Ρονάλντο πρέπει να κρίνεται ως μέλος του κόσμου του θεάματος και όχι ως απλός ποδοσφαιριστής.

Πρόκριση

Πόσα χρήματα έφερε στη Γιούβε η πρόκρισή της στα προημιτελικά; Είναι δύσκολο να το υπολογίσει κανείς. Η νίκη φέρνει 10,5 εκατ. ευρώ – τόσο είναι το μπόνους της UEFA για είσοδο στα προημιτελικά. Η Γιούβε έχει τη δυνατότητα να διεκδικήσει άλλα 12,5 εκατ. – τόσα θα εισπράξει αν φτάσει στον ημιτελικό. Θα δώσει ένα ακόμα ματς σε ένα γεμάτο γήπεδο: οι εισπράξεις του χθεσινού αγώνα ξεπέρασαν τα 3 εκατ. ευρώ. Σε αυτά τα χρήματα πρέπει να προσθέσουμε τα χρήματα που θα πάρει από τη μοιρασιά των τηλεοπτικών δικαιωμάτων που θα γίνει στο τέλος: είναι δεδομένο ότι θα εισπράξει τα περισσότερα, αφού οι άλλες ιταλικές ομάδες που ήταν στο Τσάμπιονς Λιγκ (η Ιντερ, η Ρόμα και η Νάπολι) αποκλείστηκαν. Πρέπει επίσης να προσθέσουμε τα χρήματα που η ομάδα των Ανιέλι θα κερδίσει από την αύξηση της τιμής της μετοχής της, ενώ είναι πραγματικά ανυπολόγιστα τα χρήματα που θα μπουν στο ταμείο της από τις πωλήσεις της φανέλας του Κριστιάνο, από τα αναμνηστικά του ματς που πωλήθηκαν στην μπουτίκ της κτλ. Ομως και αν κανείς υπολογίσει όλα αυτά, πάλι είναι δύσκολο να αποτιμήσει τα κέρδη της Γιούβε: αυτά θα τα γνωρίζουμε μόνο όταν η διοργάνωση ολοκληρωθεί.

Λιγότερα

Η δική μου αίσθηση είναι πως ο Πορτογάλος, μόνο με όσα έκανε την Τρίτη το βράδυ, έβγαλε τα χρήματα που για αυτόν ξοδεύτηκαν! Την ίδια ώρα στη Ρεάλ μετράνε μόνο ζημιές: τα χρήματα που θα βάλουν στο ταμείο τους από το Τσάμπιονς Λιγκ σε σχέση με πέρυσι που το κατέκτησαν είναι, με μέτριους υπολογισμούς, τουλάχιστον 50 εκατ. ευρώ λιγότερα. Ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι ο Κριστιάνο δεν αξίζει τα λεφτά που παίρνει;

Περάκης

Χθες σας έγραφα ότι ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Σταύρος Κοντονής με δυσκολία συγκρατείται για να μην επιτεθεί δημόσια στον Γιώργο Βασιλειάδη, τον υφυπουργό Αθλητισμού. Ο Κοντονής μπορεί να μη μιλάει, χθες όμως είχαμε μια σημαντική τοποθέτηση από έναν άνθρωπο που υπήρξε συνεργάτης του, τον δικηγόρο Παναγιώτη Περάκη, που αρθρογραφώντας για λογαριασμό της κυριακάτικης εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» αποδόμησε (για να μην πω εξευτέλισε…) το αθλητικό νομοσχέδιο που πέρασε πρόσφατα από τη Βουλή ο Βασιλειάδης. Τέτοιου είδους κριτική δεν έκανε στον νόμο κανείς υπεύθυνος της αντιπολίτευσης – μεταξύ μας, δεν υπάρχει και κανένας που θα μπορούσε να την κάνει. Ο Περάκης ήταν μεταξύ άλλων πρόεδρος μιας νομοπαρασκευαστικής επιτροπής που είχε δημιουργήσει ο Κοντονής και που σκοπό είχε να συντάξει τον αθλητικό νόμο: την επιτροπή αυτή, που σημειωτέον είχε ολοκληρώσει το έργο της, ο Βασιλειάδης την κατήργησε και πέταξε το νομοσχέδιό της στον κάλαθο των αχρήστων. Μόνο που ο Περάκης έρχεται σήμερα να καταθέσει την άποψη ότι άχρηστος για τον ελληνικό αθλητισμό είναι ο νόμος που ο ίδιος ο Βασιλειάδης πέρασε από τη Βουλή!

Χαμένη

Ο Περάκης θεωρεί ότι ο νέος αθλητικός νόμος δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από όσα λύνει! Εξηγεί και προβληματίζεται για την υποβάθμιση της Επιτροπής Επαγγελματικού Αθλητισμού, γράφει ότι προκαλεί απορίες το ότι δίνεται δικαίωμα κατοχής μετοχών ΚΑΕ και ΠΑΕ σε μετόχους στοιχηματικών εταιρειών, επισημαίνει τους κινδύνους που δημιουργούνται από το γεγονός ότι επιτρέπεται σε ΠΑΕ και ΚΑΕ να χρηματοδοτούν κατασκευές γηπέδων (τα οποία δεν τους ανήκουν…) και μάλιστα χρησιμοποιώντας κεφάλαια, την προέλευση των οποίων δεν είναι υποχρεωμένες να δικαιολογήσουν. Ομως κρατά το καλύτερο για το τέλος: «Η κριτική στον νέο νόμο αφορά όχι στο περιεχόμενό του, αλλά σ’ εκείνα ακριβώς που λείπουν από αυτόν» αναφέρει, τονίζοντας ότι πρόκειται για μια χαμένη ευκαιρία και για τίποτα περισσότερο!

Πολυτέλεια

«Δικαιολογημένα γεννάται η απορία γιατί να συμβαίνει αυτό, όταν για τα συγκεκριμένα προβλήματα του αθλητισμού υπήρχαν ήδη επεξεργασμένες ρυθμίσεις από τη Νομοπαρασκευαστική (επί των οποίων μάλιστα ουδείς αντίλογος είχε διατυπωθεί) και των οποίων η αντιμετώπιση θα έπρεπε κανονικά να αποτελεί προτεραιότητα» αναφέρει και προσθέτει πως «το σημείο αυτό δικαιολογεί την κυριότερη κριτική». Τονίζει μάλιστα και κάτι απίθανο, ότι δηλαδή κανείς δεν γνωρίζει ποιοι είναι οι συντάκτες του «νόμου του Βασιλειάδη» – το μόνο που δεν λέει είναι ότι του τον έφεραν γραμμένο! «Απ’ όσα έχουν γίνει δημοσίως γνωστά, μετά από την παράδοση του σχεδίου της Νομοπαρασκευαστικής, καμία άλλη αντίστοιχη Επιτροπή δεν συστάθηκε. Συνεπώς δεν μπορεί κανείς να γνωρίζει ούτε ποιοι ήταν οι συντάκτες του νομοσχεδίου που κατατέθηκε και, μετά από αρκετές αλλαγές, ψηφίστηκε την προηγούμενη εβδομάδα στη Βουλή, ούτε με ποιες διαδικασίες επιλέχθηκαν και εργάστηκαν. (…). Ασφαλώς (…) είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε Υπουργού, όταν προχωρά σε νομοθέτηση του πεδίου ευθύνης του, ν’ αποφασίζει τις αλλαγές που εκείνος κρίνει. Η παντελής όμως αγνόηση αυτού που παράχθηκε μέσα από μία προηγηθείσα κοπιαστική θεσμοθετημένη διαδικασία νομίζω ότι είναι μια μεγάλη κατασπατάληση δυνάμεων, η οποία, μπροστά στην ένταση των προβλημάτων, ενδεχομένως αποτελεί ανεπίτρεπτη πολυτέλεια».

Παθογένεια

Και καταλήγει ο Περάκης: «Πρόκειται για ένα σοβαρό διαδικαστικό λάθος, ένα χαρακτηριστικό δείγμα της παθογένειας περί την παραγωγή των νόμων, το οποίο (…) προδικάζει και το αποτέλεσμα, το οποίο, στην περίπτωσή μας, δεν είναι άλλο από την απώλεια μιας ακόμη ευκαιρίας για την εξυγίανση του ελληνικού αθλητισμού». Φαντάζομαι τον Κοντονή να τα διαβάζει όλα αυτά και να πέφτει σε κατάθλιψη: όχι γιατί ο Βασιλειάδης ξήλωσε ό,τι ο ίδιος έφτιαξε, αλλά γιατί κανείς πολιτικός του αντίπαλος δεν θα τον άδειαζε έτσι…