Αυτοφλεγμονώδη νοσήματα και ανοσοποιητικό

«Υψηλός πυρετός, κοιλιακό άλγος, πόνος στις αρθρώσεις»: όλα τα παραπάνω συμπτώματα δείχνουν ότι πιθανόν να πάσχετε από κάποια ίωση ή από γρίπη. Υστερα από λίγες ημέρες τα συμπτώματα υποχωρούν, ο οργανισμός επανακάμπτει, όμως επανεμφανίζονται, έπειτα εξαφανίζονται και επιστρέφουν πάλι! Τα υποτροπιάζοντα αυτά επεισόδια πιθανόν να οφείλονται στα αυτοφλεγμονώδη νοσήματα, που χαρακτηρίζονται από ταχεία αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σε μία ανύπαρκτη απειλή. Ειδικότερα, όπως εξηγεί ο ρευματολόγος από τη φημισμένη Cleveland Clinic, δρ Ανταμ Μπράουν, ο οργανισμός μας αντιδρά έμφυτα όταν εμφανίζεται κάποιος «εχθρός» – παραδείγματος χάριν μία λοίμωξη ή ένας τραυματισμός – στέλνοντας λευκά αιμοσφαίρια στην ευάλωτη περιοχή.

«Παρ’όλα αυτά ο οργανισμός δεν υπερβάλλει όταν διαπιστώνει ένα εισβολέα. Ομως στην περίπτωση των αυτοφλεγμονώδη νοσημάτων, χάνεται ο έλεγχος», συμπληρώνει ο ειδικός. Το αποτέλεσμα είναι το ανοσοποιητικό σύστημα να αντιδρά χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος, με αποτέλεσμα την πρόκληση συμπτωμάτων όπως είναι ο πυρετός.

ΔΥΣΚΟΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ. Η διάγνωσή τους αποτελεί μία δύσκολή υπόθεση καθώς τα συμπτώματα συχνά παραπλανούν ακόμη και τους ειδικούς – για παράδειγμα μιμούνται αυτά του συστηματικού ερυθηματώδη λύκου. Για αυτό ο δρ Μπράουν επισημαίνει ότι είναι σημαντικό η διάγνωση να γίνεται από έμπειρο ρευματολόγο. «Τα αντιφλεγμονώδη νοσήματα είναι πιο σπάνια από τα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως είναι ο λύκος ή η ρευματοειδής αρθρίτιδα», εξηγεί ο ειδικός ο οποίος υπογραμμίζει ότι το πιο σύνηθες είναι ο οικογενής μεσογειακός πυρετός που συχνά εμφανίζεται στην παιδική ηλικία.

Στην περίπτωση αυτή τα συμπτώματα – υψηλός πυρετός, κοιλιακό άλγος, πόνος στις αρθρώσεις και στο στήθος – διαρκούν κατά μέσο όρο 72 ώρες και έπειτα υποχωρούν έως ότου να επιστρέψουν. Στη λίστα, συμπεριλαμβάνεται επίσης η νόσος Still που εκδηλώνεται στην ενήλική ζωή με την επιστημονική κοινότητα να υποπτεύεται ότι πιθανόν να ευθύνονται λοιμογόνοι παράγοντας (ιογενείς ή βακτηριδιακές λοιμώξεις).

Σε ό,τι αφορά την αντιμετώπισή τους ο δρ Μπράουν σημειώνει ότι η αγωγή με αντιφλεγμονώδη την περίοδο των κρίσεων, εφόσον αυτές εκδηλώνονται λίγες φορές μέσα στον χρόνό, αρκεί. «Ομως, εάν η εκδήλωση της νόσου είναι πιο σοβαρή τότε πιθανόν ο γιατρός να επιλέξει άλλη θεραπευτική αντιμετώπιση».